Ik ben geen leraar meer. Mijn interim liep twee uur geleden af. Ik zeg alleen dit erover: klastitularis zijn is het meest “rewarding” dat ik ooit gedaan heb. Waar vroeger tijdens mijn opleiding vanop afstand naar verwezen werd als “de leerlingen” werd nu omgedoopt tot “mijn klas”. Met het accent op “mijn”. En in de omgang met collega’s werden ze door die laatsten “de jouwe” genoemd.
Mij rest enkel nog een stapel verbeterwerk en een oudercontact. Tijd om nieuwe oorden op te snuiven?
ps: @Tina: ik wéét dat het ‘klassenleraar’ moet zijn ipv ‘klastitularis’, maar als alleen wij dat weten, dan kunnen ook alleen wij dat begrijpen. Vandaar. Na de retraite heb ik ook een evaluatieblad voor de 4de jaars opgesteld waarin ik het had over “de bezinning”.
Filed under: "my life", Werken, zelfreflectie
Je hebt ze toch wel getrakteerd zeker?
@Mirthe: Chocotoffs!
Doet het niet een klein beetje pijn om ‘jouw klas’ nu al te moeten achterlaten?
Ja, Maarten, er wordt nog te weinig correcte schooltaal gebruikt. Ik kan er trouwens niet tegen dat ze in Eeklo “examens” zeggen, i.p.v. proefwerken. Ik blijf toch de juiste woorden gebruiken, moeha
Leuk voor jou dat je leerlingen zo dankbaar waren, dat is iets dat ik nooit zal meemaken, want ik zal nooit klassenleraar zijn met mijn vakken.
@Tina: ik heb toch dezelfde vakken als jij? En daarbij: toen ik in het 4de zat was de leraar geschiedenis mijn klastitularis.
Tiens, mijn vriend geeft geschiedenis en is klastitularis, hoor.
Veel succes met de zoektocht naar een nieuwe job, Maarten!
@Tina: ik heb zelfs ooit onze turnlerares als klastitularis gehad!