Luie mensen

Wat is dat toch met zomer- en winteruur, dat mensen dat steeds moeten vertalen naar een uur langer slapen of een uur minder slapen?? Wat heeft slapen daar in godsnaam mee te maken?? 
Het is zo eenvoudig als wat: vandaag is het winteruur ingegaan. Dat wil zeggen dat deze dag uitzonderlijk 25u duurt. Ja, daar heb je niet van terug he, 21 juni?? We krijgen een uur extra en wat doet iedereen daarmee?? Slapen! Waarvan zijn jullie dan zo moe geworden?

Ik sta vanmorgen op hetzelfde moment op als elk weekend. Ik kijk op mijn horloge en ik stel vast dat mijn voormiddag wat langer zal duren dan die van gisteren en dat ik dus zowaar twee blogposts kan schrijven in plaats van één, én dat ik eindelijk mijn Google Reader kan uitlezen na dagen van internetloosheid in de hoofdstad van de EU, en dus bij uitbreiding ook van de bakermat van de westerse beschaving, waar ik zelfs Studio Brussel niet deftig kan ontvangen. In Brussel. Ja, lach maar. Voor al wie Brugge of West-Vlaanderen het einde van de beschaving noemt: think again.
(Nutteloos feit: in bovenstaande alinea staan de langste en kortste zin van deze post vlak na elkaar.)  (Ik zei toch dat het nutteloos was??) 

En over dat horloge: ja, dat past zich vanzelf aan, aan zomer- en winteruren en tijdzones en zo. Nu weet u ook op wie de titel van deze post slaat.

Powered by ScribeFire.

Ons internet is $^^ù^p^p=:

En we klokken af op……3 dagen zonder internet! Afkickverschijnselen waren er vreemdgenoeg niet…. Het belangrijkste is dat het nu wel weer naar believen functioneert en ik weer naar hartelust porno, illegale mp3’s en films kan downloaden!! Hoera!!!

Twenty Four

Vanaf vandaag is ’24’ niet alleen de titel van een populaire televisieserie, maar ook mijn officiële leeftijd. Ik laat dus de categorie “begin 20” achter me en treed toe tot de categorie “midden 20”.

Dat laatste stemt me niet meteen gelukkig, maar desalniettemin is het wel leuk om dan toch één dag per jaar eens in de belangstelling te staan. Jammer dat dat bij ons de verjaardag is en niet de naamdag, anders had ik elk jaar vrijaf.

Zijn er dingen die nu voor mij veranderen? Goedkope trein-tram-bus-abonnementen die niet meer voor mij zijn weggelegd? Goedkope toegangskaartjes tot allerhande musea? Voordelige tarieven in de fitnessclub? Let me know!

ps: ik ontken dat ik met de titel van deze post extra bezoekers wil aantrekken.

Powered by ScribeFire.

20.000

20000-lastfm.jpg

20000 tracks! En ik ben het niet vergeten. Helemaal niet zelfs, want ik heb voor een aftelling gezorgd (zie playlist). En zeg nu niet dat je het niet ziet he.

Allez, op naar 30000.

19970

19970 afgespeelde tracks sinds ik me een account gemaakt heb bij Lastfm op 5 juni 2005. Hey, dit wil waarschijnlijk zeggen dat ik toch tenminste in één aspect redelijk “old school” ben!

30 tracks verwijderd van de 20000. Ik vrees dat ik dat onopgemerkt voorbij zal laten gaan en dan achteraf zal zitten vloeken dat ik dat “heilig” moment heb laten voorbijgaan. Maar wat dan nog? Ik ben de enige persoon ter wereld die daar boodschap aan heeft. Wat zou ik gedaan hebben? Een kaars aangestoken hebben op de adventskrans? Een taart gebakken hebben? Een drink voor familie en vrienden?  He, wacht eens, ik zit in de verkeerde tijd te schrijven. Het moet dus nog kómen he.

Ok, wat doe ik dan? Moet ik de moeite nemen een speciaal nummer uit te zoeken als nummer 20000? Een legale download of zo? Dat is toch redelijk speciaal? How, doe eens een suggestie.

Musical Taste

Het soort grafiekjes waar jullie al op geklikt hebben om het voor jezelf eens te testen, nog voor jullie deze zin volledig gelezen hebben, laat staan dat jullie mijn resultaat zouden bekeken hebben:

De grootste misdaad ter wereld

Ter ere van Blog Action Day, wil ik jullie met de neus op een redelijk schrijnend verhaal drukken. Een verhaal van onmacht, smeerlapperij, respectloosheid en dood. Dit is geen leuk verhaal, en wie mij kent en met mij aardrijkskunde volgde op het hoge schooltje, kan hier al stoppen met lezen want het is slechts herhaling. Tenzij je het interessant vindt natuurlijk.

Er was eens…

…in een land hier ver vandaan, in een grote vlakte aan de rand van een bergketen, een meer. Het was een reusachtig meer. Het was zo groot dat je, als je aan de oever stond, je de overkant niet kon zien. Rondom het meer waren kleine vissersdorpjes gevestigd. Hardwerkende vissers zorgden er voor het dagelijks inkomen voor hun kroostrijke gezinnen. Mens en natuur waren één: de mens was afhankelijk van het meer omdat alles daarrond een woestenij was. Het meer was het kloppend hart van de streek.
Het water voor het meer werd aangevoerd door twee machtige stromen, die ontsprongen in de bergen. De mensen die aan de oevers van die rivieren woonden, gebruikten het water voor hun dagelijkse behoeften, en voor aan landbouw te doen in die woestenij. Maar ze zorgden er steeds voor dat er genoeg water naar het meer bleef stromen.

Op een slechte dag werd de vredige streek rondom het meer bezet door een naburig volk. De plaatselijke bevolking kon niks ondernemen omdat de indringer veel machtiger en numeriek veel sterker was. Ze werden opgenomen in het rijk van hun buur, waar mensen geen eigen bezit meer mochten hebben en het bestuur geregeld werd in stad daar heel ver vandaan. De indringers begonnen massaal water van de rivieren af te tappen en de woestijn werd getransformeerd in grote akkers die voortdurend onder water stonden. Op die velden werd katoen gekweekt, en om die beter te doen groeien gebruikten ze ladingen en ladingen pesticiden.

De gevolgen waren verschrikkelijk: de akkers werden steeds minder vruchtbaar, en steeds zouter. Het zout vernielde alle leven in de rivieren en in de omgeving. Alles werd…..dood. Het meer kreeg steeds minder water en werd kleiner en kleiner. De bodem van dat meer, dat bedekt was met zout en landbouwpesticiden, meegenomen door het water van de rivieren, kwam aan de oppervlakte te liggen. Door de inkrimping van het meer werd het klimaat ook veel droger. Er staken stofstormen op waarbij de pesticiden en het zout over heel de omgeving verspreid werden. De mensen werden ziek en de kindersterfte steeg extreem.

De dorpen raakten ver verwijderd van de oever van het meer. Vissersboten kwamen op het droge te liggen. Alle leven in het eens zo prachtige meer stierf uit.

Na vele jaren vertrokken de indringers en werd de plaatselijke bevolking opnieuw zelfstandig. Maar het was al te laat: het meer kromp verder, de stofstormen bleven en de hele omgeving bleef symbool staan voor de dood.

 –EINDE–

Vroeger zag het Aralmeer, op de grens van Oezbekistan en Kazachstan er zo uit:

Zo ziet het er nu uit:

Door de stofstormen en het zwaar vervuilde drinkwater is kanker is er met 500% gestegen. Nergens ter wereld ligt de kindersterfte hoger, zelfs niet in Tsjernobyl na de meltdown. 10,45% sterft in het eerste levensjaar.

Ik krijg pijn in mijn buik door er alleen nog maar over te schrijven. Ik kan alleen nog maar zeggen: informeer u:

Udasa
BBC
GRID – ARENDAL
Google
Wikipedia

NB: excuus voor het niet vermelden van de schaal. Vroeger was het Aralmeer 68000 km² groot. Nu is dat nog hooguit 17000 km². Ter vergelijking: België past 2 keer in het oorspronkelijke Aralmeer. Nu kan alleen Wallonië er nog in.