Kotleven: vervolg

Nee, je hoeft niet te gaan zoeken naar mijn eerste post over het kotleven, dat is toch al te lang geleden. Die ging over het fameuze emailverkeer en zo, en het feit dat er meer contact was, en ik zit hier nu al 5 minuten te denken wat daar nog in stond en ik ben het zelf vergeten en ik heb geen zin om te gaan zoeken dus doe het zelf maar als je er nood aan hebt. Of nee, blijf hier! Anders zit ik hier voor niks te schrijven.

Waarom schrijf ik daar niks over?  Waarom schrijf ik niks in het algemeen gedurende 4 dagen? Het is niet dat ik geen zin heb, in tegendeel. Het is eerder van niet kunnen.

Mijn kotbaas, dat schijnt een beetje  nen sjoemelaar te zijn. Daar is niks mis mee, want dat is in België nog altijd redelijk sociaal aanvaard. Zolang ze maar niet met jou sjoemelen natuurlijk.
Keskisepasee? Ewel, we zitten daar met 10 studenten te surfen op één abonnement waarbij slechts één aansluiting toegelaten is. Dat wist ik niet, en omdat het internet bij ons zo goed als niet werkt heb ik onder peer pressure van kotmates de provider even opgebeld. Die gingen een technieker langssturen de volgende dag. Very well   …   not.

Ik bel de kotbaas om hem op de hoogte te brengen van het feit dat we matters in our own hands genomen hebben (ik ga ophouden met overal Engelse woorden tussen te gooien.  I promise!).  Ik zeg hem dat er iemand de verbinding zal komen checken.
“NEEN! Da mag nie!”, was het spontane antwoord.
De donder was al lang voorbij Keulen en was al bij de faciliteitengemeenten aan de oostrand.
-“Oei”
-“Ja, we zitten met 10 gebruikers op één abonnement, en die gaan dat zien”.
-“Ai”
-“Damn damn damn,  ……”
-“Ja, wat moet ik die vent gaan zeggen?”
-“Em…zeg hem dat je van niks weet”
-“That won’t be too hard…..” *rolleyes*
-“Of anders….”
-“…?”
-“Nee, laat maar, doe het zo. We zien wel.”
-“Owkeeeeeeey….” *sarcastische blik*
-“Allez… goeienavond”
-“Jeeeeeeeeet”

——— De volgende dag ———

We staan met z’n allen rond een muurkast waarin heel wat bedrading verscholen ligt. We kijken geïnteresseerd over de schouder van een man in fluo-uitrusting (zo zie je hem goed in het donker. Het was wel niet donker, maar kom…). Niemand heeft natuurlijk enig idee of kennis van waar die draden voor dienen maar iedereen doet toch ten minste alsof hij begrijpt wat de man allemaal bazelt over illegale splitters en onreglementaire krakkemikkige constructies en verbindingen. We knikken af en toe eens en krabben vervolgens in het haar.
“Wie is hier verantwoordelijk voor?”
We kijken even naar mekaar alsof we even overwegen één van ons de duvel aan te doen.
-“De kotbaas,  maar die is er niet”
De man herhaalt een paar keer dat het allemaal niet reglementair is en dat hij er bijgevolg ook niks aan kan doen.

Dat was vorige week. Nu zijn we deze week (vaneigens) en is er niks meer gebeurd. Er is een mail gestuurd naar de kotbaas en that’s it. Een site laden lukt als je heel veel geduld hebt en voldoende op refresh klikt.

En dáárom kan ik niks schrijven, dáárom kan ik geen comments geven, dáárom word ik thuis geconfronteerd met een overvolle reader, dáárom kan ik nu nog niet beginnen aan mijn werk.

Sneu……    of toch maar bollocks.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: