Welke artiest zou je uit de muziekgeschiedenis willen wissen?

Ik heb twee feedreaders. Voor wie nu al aanstalten maakt om weg te klikken: deze post gaat NIET over feedreaders. Maar ik heb er dus 2 van. Eén voor blogs: Google Reader, en één voor nieuws: InfoRSS. Die tweede is een plugin voor Firefox waarbij de titels van updates in de vorm van een lichtkrant voorbij komen geschoven ergens in je browser waar jij dat kiest. In mijn geval is dat de voor de rest nutteloze “statusbalk” onderaan je scherm. Dus  ja, nu is dat al een tijdje CNN-gewijs een lichtkrant.
Wat staat daarin? Binnenlands nieuws (De Morgen), buitenlands nieuws (Reuters, CNN en BBC World), sport (Sporza, Voetbalkrant.com) en muziek (BBC Radio 1). Bij die laatste schijn ik echter een fout gemaakt te hebben: ik heb me geabonneerd op de forumfeed en ik heb dat nu – na een maand of zo – pas door. Ik vond artikels met de titel “Who’s your favourite band at the moment” al een beetje vreemd…

Maar daarnet zag ik plots een redelijk interessante vraag voorbijschuiven: “Worst influence on music in the world…..ever”. Welke figuur uit de muziekgeschiedenis had zulke desastreuze gevolgen dat je hem het liefst zou uitwissen?

Interessante vraag, toch? Moeilijke vraag ook. Ofwel schrijf ik nu wat het eerst bij me opkomt, ofwel denk ik er een tijdje over na….
Em, geen tijd om na te denken. Ik zeg Pink Floyd. Voor wie nu al aanstalten maakt om weg te klikken: ik hou van Pink Floyd. Het gaat niet om de muziek, maar om wat erbij komt kijken. I’ll explain.
Een tijdje geleden was ik in een ferme discussie verwikkeld met iemand die anti-Radiohead was omdat Radiohead de mosterd bij Pink Floyd “zou” gehaald hebben. Geen idee of het zo is en het kan me ook niet veel schelen, maar ik zag niet in waarom een groep niet beïnvloed zou mogen worden door een andere. Ik vond, en vind, het zelfs logisch dat dat gebeurt.
Maar veel mensen redeneren duidelijk anders, en die trend wordt steeds verdergezet. Coldplay en Muse: dat zijn Radiohead wannabes. Zornik: dat zijn Muse Wannabes. En Air Traffic: dat zijn Coldplay wannabes. Persoonlijk hoor ik geen enkele gelijkenis tussen Muse en Coldplay en nog minder tussen Zornik en Pink Floyd. Also: weg met Pink Floyd, en dus ook weg met de zinloze discussies.

Mijn redenering rammelt aan alle kanten, ik weet het. Maar intussen heb ik toch een ontwijkend antwoord kunnen geven op die forumvraag.

Intussen passeren Kruder & Dorfmeister op Last.fm waar ik zonet Gotan Project-similar artists heb opgezet. Of Gotan-Project wannabes zoals u wilt.
Het horen van die bekende tonen van “Gotta Jazz” tussen grotendeels nieuwe muziek is toch een aangename belevenis. Schitterend nummer trouwens.
Vanmorgen in De Morgen (woordspeling!!) werden er twee pagina’s gewijd aan het “fenomeen” Last.fm. Het werd voorgesteld als een nieuwe hype en een mogelijke concurrent voor de radio. Wat een onzin. Ten eerste: Last.fm is officieel een radiostation en ten tweede: het bestaat al een eeuwigheid.

Bij nader inzien: weg met Queen, want die hebben Bohemian Rhapsody gefabriceerd (een titel die klinkt als een Roemeens gerecht bestaande uit bouillonsoep, aardappelen, groenten en kip): een aanslag op je oren, een aanslag op de goede smaak, een aanslag op de radiostations voor de volgende 30 jaar en een aanslag op alle eindejaarslijsten van beste nummers ooit die daarna zouden worden samengesteld. En bovendien inspiratiebron voor een kudde Queen-wannabes die ons sindsdien krijsend en gitarenzwaaiend achtervolgen (The Darkness *ril*). Nee, Muse is geen Queen wannabe. Muse slaat Queen met hun gitaren om de oren en speelt hen vervolgens recht naar huis. Damn right!

Advertenties

7 Reacties

  1. Ik hoop al jaren dat de Bohemian Rhapsody eindelijk uit de eindejaarslijstjes verdwijnt, maar om te zeggen dat het nummer nergens op slaagt is overdreven. Het is een uniek nummer, origineel tot en met. Het is op zich wel een meesterwerkje hoor. Maar het is genoeg geweest, het is tijd voor echte muziek.

    Maar het ergste aan de lijstjes blijven toch wel de Mika’s, Tokio Hotel’s en Stan van Samangen in deze wereld, wat die daar lopen te doen is mij helemaal een raadsel.

  2. Ik vind er niks aan. Kitsch in de puurste vorm. Wel origineel misschien, maar dat wil niet automatisch zeggen dat het goed is, of beter: dat ik het goed vind (want dat is nogal subjectief). Het begint nochtans goed, maar dan helpen ze het stelselmatig naar de knoppen door een overdosis aan bombast erin te gooien en theatraliteit.

  3. Persoonlijk vind ik Queen een zeer goeie groep, maar dat komt helemaal niet door Bohemian Rhapsody. Ik vind het zeker geen slecht nummer, maar ze hebben er veel betere, en dikwijls zijn deze minder bekend. Er zijn blijkbaar veel mensen die alleen maar dat ene liedje kennen/goed vinden.

    Nu is het ook een feit dat zowat al die eindejaarslijstjes er elk jaar opnieuw hetzelfde uitzien (vandaar ook dat het om zgn ‘tijdloze klassiekers’ gaat zeker) en dat is ook heel logisch. De kans is natuurlijk heel klein dat ineens alle mensen hun mmening verandert en ze op andere nummers gaan stemmen. Van mij mag queen zeker in de top-zoveel staan, maar dan misschien voor de afwisseling eens met een ander nummer? En dat zou gerust eens voor meerdere van die artiesten en groepen mogen gebeuren, dat zou zeker geen kwaad kunnen denk ik.

  4. daar heb je gelijk in. er werd, wordt en zal in de toekomst op jaren ’90 muziek blijven gestemd worden in de Tijdloze. Maar het leuke aan zulke lijsten is dat je ze dan eens na mekaar kunt horen, al die klassiekers.

    En van Queen zijn er ook wel nummers die ik goed vind. Maar het allesbepalende nummer is toch Bohemian Rhapsody. Tel daarbij hun imago en hun presence en je hebt hun blijvende invloed op de rock.

  5. The Rolling Stones

  6. Bohemian = artiest die niet volgens conventioneel leeft en creëert

    Rhapsody = onregelmatige, deels impro instrumentele compositie

    Van Queen hun repertoire haat en hou je tegelijkertijd omdat het kwaliteitsverschil tussen hun beste en slechtste nummers immens groot is. Bohemian Rhapsody komt trouwens enkel live echt tot leven…

    Muse een Radiohead wannabe. Das een belachelijk statement… De bezetting is anders, waardoor de geschreven muziek ook compleet anders. Muse is meestal één single gitaar track en Radiohead 2+1. Thom Yorke is een matige pianist en Matt Bellamy is wss de beste pianist binnen de rock… Het zijn gewoon 2 groepen met goeie zangers en die muziek kunnen maken

  7. Volledig akkoord! Ik heb nooit begrepen waar mensen die vergelijking tussen Muse en Radiohead vandaan halen. Het zijn eerder twee tegenstellingen. Krachtige zangstem t.o.v. breekbare, subtiele stem. Bombast t.o.v. subtiliteit. Grotendeels keiharde rocknummers t.o.v. meer sentimentele en levensbeschouwelijke nummers. Bij Muse worden de nummers trouwens helemaal gedragen door de drum en de bass. Die vormen de basis, waarop Matt Bellamy zich kan uitleven op zijn gitaar, piano en met zijn weergaloze stem. Bij Radiohead staan er 5 op het podium waarbij niemand echt eruit springt. Er is geen vaste formule. Elk album is compleet anders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: