Dresscode?!

Donderdag komt het eerste mondelinge examen eraan en dat betekent dat ik me weer in een deftig kostuum ga steken. Nee, natuurlijk gaat dat mijn cijfer niet beïnvloeden, maar ………… (ik lees nu plots in mijn lichtkrant dat Portishead mogelijk naar Vorst Nationaal gaat. Allen daarheen!)…(en nu lees ik dat er maandag … dat is vandaag! … een nachtwinkel in Brugge overvallen is. “De Pakistaanse uitbater werd met een luchtdrukpistool bedreigt en moest de inhoud van de kassa en zijn laptop afgeven. De daders spraken Engels”. Die toeristen worden steeds agressiever. En een Pakistaanse verkoper…. clichés zijn soms wel érgens op gebaseerd). Enfin, down to business.

Dat gaat dus natuurlijk mijn cijfer niet beïnvloeden maar dat is dan ook niet de reden waarom iemand überhaupt een kostuum aandoet op een mondeling examen. Als je naar een trouwfeest gaat doe je meestal toch ook een kostuum aan, maar waarom? Toch in ieder geval niet om de bruid van gedacht te doen veranderen zeker? Waarom dan wel? Ah, gewoon, omdat dat nu toevallig één van die gelegenheden is waarop je dat aandoet. Een mondeling examen hoort ook in die categorie en dus maken we van de gelegenheid gebruik. En daarbij: dat is nu toch wel één van de positieve kanten aan mondelinge examens als ik eerlijk mag zijn. Bij een schriftelijk examen trek je je dagdagelijkse kleren aan, ga je met een paar schrijfstokken aan een eenzaam tafeltje zitten (zodat je zeker niet spiekt), je maakt mekaar nog wat zenuwachtig en vervolgens mag je voor de volgende 2 uren onafgebroken schrijven tot je geen gevoel meer hebt in je elleboog en de zweetgeur vanonder je t-shirt begint op te stijgen. Je hebt eigenlijk geen zin om dat allemaal op te schrijven maar je kan niet anders.

Een mondeling examen, dat is veel plezanter. Je trekt een schoon kostuum aan met das en al, begeeft je naar het lokaal, waar in de gang een paar stoeltjes staan die niet gebruikt worden want iedereen is veel te zenuwachtig om te zitten (heerlijke sfeer!). Je vergelijkt jouw kustuum met dat van klasgenoot en je lacht met de enkeling die geen kostuum heeft aangetrokken en toevallig ná de twee snoodaards mét kostuum moet komen, je stapt binnen, je doet je verhaal, knoopt misschien een kort ontspannend gesprek aan met de prof en je gaat weg met een goed gevoel en met het brandende verlangen een jeansbroek aan te trekken.

Goed, dat is dan het ideale examen, zoals ze vorig jaar allemaal waren. Maar ik zie een herhaling wel zitten.

Probleem: dat mondeling examen is in Antwerpen. Ik moet dus de trein op en af nemen en 10 minuten te voet afleggen. En uiteraard regent en waait het. Dan is de hamvraag: wat voor jas trek je aan op een kostuum?? No matter what, no matter how, je zal er belachelijk uitzien tenzij je zo’n coole lange overjas aantrekt type maffiabaas. Die heb ik niet, ik heb alleen een gewone zwarte overjas met overal knopen en zakken op en nota bene een klein doodshoofd achter op mijn schouder! Ah, gevonden:

En een donkerbruin kostuum. Ik zal mij maar al opmaken voor twee schaamtelijke treinritten tussen grinnikende maffiabazen.

ps: ja zóóóó ijdel ben ik.

Powered by ScribeFire.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: