Bowels in or bowels out?

Het bruisende uitgangsleven in Brugge. Hoe ver moet het al niet komen voor je een stuk van iemands oor afbijt? Misschien had die ober naar Hannibal zitten kijken op VT4 voordat hij begon aan zijn shift? In het artikel wordt een “minderjarige” klant vermeld. Ik denk dat ’t Zand intussen al in het vergevorderde stadium verkeert dat “minderjarig” als een pleonasme kan beschouwd worden. Tot slot nog even een open deur intrappen: de ober is meegenomen voor verhoor. Ze wilden de klant ook verhoren, maarja. Jeweetwel. *kuch*

Over Hannibal gesproken: gisteren heb ik hem eens deftig bekeken. Het was een uitgelezen moment want ik zat alleen thuis en had niks beters te doen. Daarbij hebben ze niet zo lang geleden Silence of the Lambs ook getoond. We hadden die film vroeger op video. Die cassette was altijd vlot te herkennen aangezien mijn zus hem voorzien had met een label (“getagged” zoals we nu zeggen) met daarop “Sinence of the lamps”. Ik vind dat nu pas grappig omdat ik vroeger óók geen Engels kon.

Anyway: is dat geen ontstellend zwakke film (Hannibal dan)? Nee, inderdaad niet want in het eerste deel is hij best spannend en hij is ook heel “mooi” esthetisch gezien dan. Een reclamespot voor Firenze van meer dan 2u!
Maar daar houdt het ook bij op. Allez, kan iemand mij een goeie reden geven waarom hij (you know who) op het einde die gast zijn eigenen hersenen te eten geeft? Ik ben niet echt gevoelig aan dergelijke scènes dus mijn reactie was eerder “em…wtf?” dan “WTF!!!!. Maar zeg nu eens: wat is het nut van die scene? Zit hij erin omdat het noodzakelijk is voor het verhaal? I think not. Zit hij erin omdat de regisseur er een choquerende scène in wilde steken enkel en alleen for the sake of it? En omdat zijn armzalige film over 10 jaar nog zou herinnerd worden? I think so! Want laat ons eerlijk zijn: de plot was toch wel ontzettend mager. Het was eigenlijk het einde van Silence of the Lambs, maar dan heel erg lang uitgerokken. Hannibal ontsnapt, Hannibal moet weer gepakt worden. Ondertussen vermoordt Hannibal een loser, waarvan je bij de eerste keer dat je hem zag al kon zeggen dat hij het einde van de film niet zou halen, op een manier die best voorspelbaar is, temeer omdat hij het zélf al voorspelt in het begin. En die spoiler komt niet van mij, die heeft de regisseur zélf gecreëerd.
Tussendoor heeft Hannibal minstens 2 telefoongesprekken met Clarice waarin hij twaalvendertig keer “Claricccce…Claricccce…..is that you, Clariccccccce?” fluistert, alsof ze ons ervan willen overtuigen dat hij werkelijk nog steeds Hannibal is en dat Clarice nog steeds dezelfde Clarice is.
In het tweede geval was dat wel nodig want Clarice (Julianne Moore) is Wittekerkegewijs van gedaante veranderd. Ze heeft een ander gezicht, heeft plots rost haar gekregen en haar zuiders accent is ook op wonderbaarlijke wijze verdwenen.
En haar karakter is veranderd. In TSOTL vloeide 50% van Hannibals angstaanjagende kwaadaardigheid voort uit het personage van Clarice Starling, gespeeld door Jodie Foster. Pas afgestudeerd, totaal onder de indruk van de omstandigheden en van Hannibal, angstig, nauwelijks in staat iets over zichzelf te vertellen, totaal in zijn macht. In Hannibal is Clarice plotseling de Lara Croft van de FBI geworden met de meeste doden op haar conto. Ze gaat in de clinch met haar collega’s, deelt bevelen uit en toont op geen enkel moment angst. Toen Jodie Foster weigerde had ze gelijk. Maar de filmmakers hadden geen gelijk alsnog met hun sequelplannen door te gaan.

En Mister Anthony Hopkins: what is wrong with you? Heb je geld te weinig of zo? De man kan natuurlijk wel heel goed acteren maar het script dat ze hem in handen hebben geduwd leidde onvermijdelijk tot een karikatuur van zijn personage. Op geen enkel moment was Hannibal Lecter écht angstaanjagend zoals hij in Silence of the Lambs ook was, enkel en alleen door subtiele suggestie van waartoe die man in staat is: zijn hyperbeveiligde cel, zijn masker, zijn psychologische visie. Niks geen subtiliteit in Hannibal. Geen woorden maar daden. Voorspelbare daden. Smakeloos, op het randje van de kitsch.

Advertenties

3 Reacties

  1. Over het einde, in het vliegtuig, dat zijn niet zijn eigen hersenen. Dat zijn die uit de schedelpan van de pizza-bezorger.

  2. Het einde van de film is maar matig, ik vind het einde in het book Hannibal beter. De algemene sfeer in deze film zorgt er eigenlijk meer voor dat je Hannibal als een sympathiek personage met een raar kantje dan als de gestoord en gevaarlijk figuur gaat zien.

  3. Dat is zo, maar misschien is dat niet zo slecht, want het hoeft niet altijd zo duidelijk te zijn wie de goeie en wie de slechte is. Dat zwart-wit beeld is nogal cliché en ook in de eerste film wist je niet goed hoe je Hannibal nu moest interpreteren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: