Prangende vragen bij Peking-Express: de Revolutieroute

Als je wilt dat dit programma wat meer is dan oppervlakkig entertainment, moet je onder de oppervlakte kijken*.

      • Om te beginnen: is Mexico-Stad wel de grootste stad ter wereld? Na mijn diepgaande studie van Wikipedia, ondertussen driekwart jaar geleden, bleek van niet. Tenzij je het over oppervlakte hebt en niet over bevolking, blablabla.
      • Waarom mocht het rode team alsnog vertrekken zonder de opdracht beëindigd te hebben? Voor de niet-kijkers: het blauwe team verzamelde alle sleutels waardoor ze de ketting konden openen waarmee een reeks kevers (ottokes) aan mekaar vastgemaakt waren. Met die kevers mochten ze één uur rijden in de richting van de eindbestemming van de eerste etappe. Het rode team kwam één sleutel te kort, maar kregen toch te horen wat de bestemming was van de eerste etappe, waarna ze mochten liften. Maar is dat noodzakelijk slechter dan die kevers die maar een uur zullen rijden? Zoals mijn zus schrander opmerkte: het blauwe team mag na dat uur gaan liften in the middle of nowhere. Dan lift je toch liever in het midden van een grote stad.
      • Wat is er gebeurd met die twee vrouwen (de jonge en de oudere) die nacht? We zagen ze ’s avonds nog over de pechstrook slenteren, maar de volgende keer dat we ze zagen was op het verzamelpunt. Strange…  Hebben ze misschien niks gevonden waarna ze met de cameracrew meemochten op hotel? Je kunt ze moeilijk in de berm laten slapen in een land als Mexico, maar de kijker denkt daar natuurlijk anders over.
      • Van wie was die fantastische muziek op de achtergrond? Awel, naast een flard Manu Chao en wat flarden andere Latino-klassiekers was het grotendeels het Arizoniaanse (bedenk maar eens een ander adjectief) woestijngeluid van Calexico. Oooooh yeah!
      • Oppassen met die pathetiek! De grenzen werden afgetast en het spel ging volledig uit de bocht toen één van de koppels ’s morgens afscheid nam van de Mexicaanse vrouw bij wie ze gelogeerd hadden. Van waterlanders doorweekte zinsnedes als “ik was jullie moeder, en zal altijd jullie moeder blijven”…….oh common!!!
      • Ambiance en leedvermaak verzekerd met zenuwpees Mark!! Wat je hem zeker nooit moet laten doen is wachten. In de eerste aflevering was het al direct twee keer prijs. De arme man vrat zowat zijn pet op van frustratie. Twee levensjaren minder voor hem, lachstuipen van plezier voor mij.

      Peking express was maandag maar de bespreking was vandaag omdat ik gisteren naar de video-opname gekeken heb. Ja, video! VHS! Über-old school! Maandag kon ik niet kijken want ik was naar Cloverfield (zie volgende post).
      *neem dit aub niet serieus

      Advertenties

      2 Reacties

      1. jammer maar ik kan hier echt niets op zeggen, ik kijk het niet heb het wel aangekondigd zien worden en het is ene hele toer das 1 ding wat overduidelijk is 🙂 en mentaal zwaar ook! …♥…

      2. Haha, die Mark is grappig maar OH zo irritant! Ocharme dat meisje. Hoeveel jaren van haar leven zullen verloren gaan door zijn geklaag? Let’s find out, TONIGHT!

      Geef een reactie

      Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

      WordPress.com logo

      Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

      Twitter-afbeelding

      Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

      Facebook foto

      Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

      Google+ photo

      Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

      Verbinden met %s

      %d bloggers liken dit: