I Love iTunes

Zonet heb ik ontdekt dat mijn mp3-speler slechts 1gb telt, en dus geen 2gb. Nota bene: ik heb het ding al bijna 2 jaar. En al die tijd dacht ik dacht dat er 2gb op kon. Tenminste: ik dénk dat ik dat dacht, want ik  ben momenteel een beetje in de war: ofwel heb ik hem bewust gekocht als zijnde een mp3-speler met 1gb opslagruimte (en in 2006 was dat niet uitzonderlijk weinig) waarna ik ergens in between die 1gb mentaal omgewisseld heb voor de overtuiging dat er 2gb op kon, ofwel heb ik hem gekocht terwijl ik dacht dat er 2gb op kon terwijl dat in werkelijkheid slechts 1gb was.

Deze mooie maar genante intro dient enkel om me bij het merk van mijn mp3-speler te brengen: Sony. Ooit de gigant op het vlak van draagbare audio, toen we het nog courant over een “Walkman” hadden, zoals we het nu over een “iPod” hebben. Terwijl de iPod de tour opgaat van Bic, Coca-Cola en Kodak (de merknaam vervangt het algemeen Nederlandse woord), kan ik mijn gerief nog met recht en rede een “Walkman” noemen want dat is de merknaam waardoor Sony wil aanknopen met hun glorierijk verleden.
Geen kwaad woord over het materiaal dat ze bij Sony produceren. Allemaal heel degelijk, allemaal heel mooi, gemakkelijk te gebruiken, duurzaam …  Maar van software kennen ze er niks. Hun mp3-spelers spelen alleen het beschermde ATRAC-formaat, dus al je MP3’s moeten eerst omgezet worden naar ATRAC’s voor je ze kunt afspelen op je flashy Walkman. Je kunt je bestanden trouwens enkel op je Walkman krijgen door gebruik te maken van Sonicstage, Sony’s versie van itunes of Winamp.

Sonicstage is het slechtste stuk software dat zich op mijn harde schijf bevindt. Waag het niet ene keer teveel te klikken, want een crash zal geschieden. Het werkt traag, een bestand dat afgespeeld wordt kun je niet verwijderen en een minuut later nog steeds niet, je krijgt geen lijst van albums of playlists of wat dan ook, lelijke interface, weinig opties, bugs all around bij het importeren van bestanden, foutmeldingen, en als je een hele map vol muziek wil importeren en er zit daar één bestand tussen dat hij niet herkent dan zal hij een foutmelding geven waarna de hele actie afgebroken wordt en hij zal niet eens zeggen wélk bestand het probleem veroorzaakt heeft.

Wat zou het zalig zijn om één mediaplayer te kunnen gebruiken met één bibliotheek, van waaruit je rechtstreeks je mp3-speler kunt volstouwen met muziek. IPod-gebruikers denken ongetwijfeld hetzelfde. Ze willen graag Winamp gebruiken maar zijn voor een deel veroordeeld tot het vermaledijde iTunes. Welnu, je zal mij misschien gek verklaren maar ik gebruik iTunes als mijn standaard mediaplayer. Vrijwillig. Zonder ipod. Omdat ik het een supergoed programma vind. Voila, het is eruit.

Laat ik maar even snel de nadelen van iTunes opsommen zodat ik ervanaf ben:

  • Je kan niet automatisch cd-covers downloaden, enkel handmatig
  • Je kunt hem niet uitbreiden met allerlei addons en plugins (gesteld dat ik dat zou willen).
  • Je krijgt geen rangschikking van artiesten of albums aan de linkerzijde, enkel playlists. Voor al de rest is er de magische zoekknop waarmee je, in tegenstelling tot in Windows Mediaplayer, de zoekresultaten al te zien krijgt terwijl je aan het typen bent (find as you type). Oei, dat is eigenlijk een voordeel.
  • ITunes voegt alles wat je afspeelt automatisch toe aan je bibliotheek. Nummers die je later verwijdert van je schijf krijgen in iTunes dus een “!” naast de titel. Voor mij is dit geen probleem want ik speel een nummer pas in iTunes als ik weet dat ik het niet meer zal verwijderen. Het standaardprogramma voor audiobestanden is Winamp, wat ik dus gebruik om iets éénmalig te beluisteren. Als het de moeite is dan speel ik het even af met itunes of ik importeer het in iTunes. Maar ik kan eventueel met wat goeie wil aannemen dat dit voor sommigen een nadeel is, en daarom plaats ik het erbij.

De rest zijn voordelen en het eerste is al direct zo gigantisch groot dat het alle nadelen compenseert:

  • Met iTunes kan je met één klikje je volledige bibliotheek verzamelen waarbij alle bestanden gekopieerd worden naar één centrale map (iTunes Music). In die map wordt alles automatisch verdeeld in submappen volgens artiest en daarbinnen nogmaals in submappen volgens album.
    Orde! Overzicht! Gemak!
    Vervolgens kun je overal op je computer de muziekbestanden die overal zo’n beetje uitgezaaid staan verwijderen zonder het risico te lopen dat je ze volledig kwijt zal zijn. Het bestand krijgt ook automatisch de naam die je eraan geeft in de bibliotheek. Dwz: een bestand dat voordien “track1” heette zal de naam “01 Silence” krijgen, bij artiest zal “Portishead” komen te staan en bij album “Third” als je dat zo in je iTunes-bibliotheek hebt ingevuld. En andere mediaplayers zullen dat gewoon overnemen.
  • Eenvoud! Er staan enkel playlists in de linkerkolom en geen 45 verschillende dropdownmenu’s die elk 38 sub-dropdownmenus hebben zoals in Winamp (artiest, album, genre, classificatie, jaar, what else is there?), waarbij je dan nog eens 89 keer moet dubbelklikken om eindelijk bij het nummer in kwestie uit te komen dat je zocht. Ondertussen is het overzicht volledig verdwenen. Al die soep bestaat in iTunes uit één zoekveld.
    Voor lijstjesmensen zoals ik zijn playlists trouwens de max. Ik heb er minstens 60 denk ik.
  • Je kunt zowat alles doen met een minimum aan klikverrichtingen. Nummers van plaats wisselen? Sleep ze gewoon. In playlist plaatsen? Kopieer en plak, of selecteer ze en sleep ze naar de playlist. CD importeren? 1 klik. Je kunt zelfs nummers verwijderen terwijl ze spelen of een lijst oproepen van alle dubbele titels. Je kunt zelfs nummers in iTunes op het klembord kopiëren en plakken in windows explorer zonder naar de locatie te gaan waar het bestand is opgeslagen.
  • Als je een iPod hebt, tja… Makkelijk he?
  • Als iemand anders op hetzelde netwerk ook iTunes gebruikt kun je elkaars bibliotheek delen.
  • Coverflow: een virtuele plank waarop je cd’s staan, waar je door kun gaan bladeren met het scrollwieltje. Je hebt inderdaad wel de cd-covers nodig die je alleen handmatig kunt toevoegen.

  • Nog een voordeel t.o.v. Windows Mediaplayer: in plaats van een tabblad “afspelen”, een tabblad “mediabibliotheek”, een tabblad “CD rippen”,… is er één enkele pagina. En de opties staan onder Bewerken > Voorkeuren en nérgens anders. En het zijn er geen 3 miljard, maar alleen de belangrijke. Ha!

Ik heb in het verleden Windows Mediaplayer, Winamp en Mediamonkey gebruikt. Geen van de drie kwam in de buurt van iTunes want bij geen van de drie kon ik mijn bibliotheek zo gemakkelijk verzamelen en bij geen van de drie kon ik mijn collectie zo gemakkelijk onderhouden en beheren.

Waarom wordt er dan zoveel geklaagd over iTunes door iPodgebruikers? Vraag het aan Joost. Waarschijnlijk beheren ze hun muziek liever zelf in Windows door voortdurend te knippen en te plakken.
Winamp schijnt daarbij ook heilig te zijn. Dat heb ik niet zelf ondervonden, maar ik heb het van horen zeggen. Het enige wat ik ondervond waren skins, skins en nog meer skins, en opties, opties, opties, nog een paar opties, tabellen, kolommen, zoekvelden, structuren al dan niet in boom, en plugins! Plugins everywhere! En crashes! Vooral crashes! Etjebeh!

Advertenties

8 Reacties

  1. Amai, ’t zal nog niet zijn dat Sonicstage suckt. Ik had vroeger een MD van Sony en heb mij meermaals geërgerd als ik “even wat nieuwe muziek wou overzetten”. iTunes is dan een ware verademing.

  2. @ Robin: Ik heb hem gisteren geüpdate, en nu heeft hij alle bestanden die in het AAC-formaat staan dubbel geïmporteerd. Dat + het feit dat het 15 seconden duurt om 1 bestand te verwijderen (uit de bibliotheek, niet van de schijf!) = ergernis!!

  3. Oh boy, ik vind iTunes net zo afgrijselijk slecht. Tráág, vooral, in vergelijking met Windows Media Player 11.

  4. @Michel: in dat opzicht kun je het wat vergelijken met een Renault Espace: traag, maar je kunt er tenminste al je rommel netjes in opbergen 😉

  5. Hey, is het normaal dat ge eerst een account moet aanmaken om die covers te bemachtigen? En dat het vermelden van je kredietkaartgegevens een vereiste is om een account te krijgen?
    Ik ben niet graag té open op het net… hier lijkt het een verplichting, zover ik kan zien.

  6. Ja dat is normaal. Maar dat doe ik dus niet en ik importeer covers handmatig met een snelle copy-paste. In tussentijd wacht ik hoopvol tot er een versie van itunes komt waarbij covers wel automatisch toegevoegd worden.

  7. Handmatig… ik heb net zo’n 7GB muziek op die Itunes gezet en dan moet ik nu liedje per liedje zo’n cover geven…
    Manmanman, ik ben in ’t zak gezet 😛

    Nog een paar uur en dan geef ik gewoon mijn kredietkaart gegeven in… ik breek wel voor de wetten der commercie die mijn privacy neerhalen 😎

  8. Strikt gezien is het je “privacy” niet want die kaart blijft altijd eigendom van de maatschappij die hem uitgegeven heeft ;).

    Maar die covers vind ik niet zo belangrijk. Ze nemen ook een deel van je videokaart in beslag en op een laptop zoals de mijne merk je dat. Vooral als itunes en vb google earth tegelijk draaien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: