An offer one can’t refuse

Ik krijg aangeboden: 2 weken in de Zwitserse Alpen, alles inbegrepen, gratis en voor niks.

Tegenprestatie: samen met mijn neef de 900 km lange heenreis en de even lange terugreis langs Belgische, Franse en Zwitserse autosnelwegen voor mijn rekening nemen, zodat mijn grootouders van een zorgeloze vakantie kunnen genieten zonder de perikelen van het hedendaagse wegverkeer te moeten trotseren. Het zou dus eigenlijk een herhaling zijn van wat ik vorig jaar gedaan heb, maar dan dubbel zo lang.

“Maar ik ging eigenlijk werken in juli” opperde ik, om de schijn hoog te houden dat ik me niet zou laten meeslepen maar integendeel een beredeneerde beslissing zou nemen. In mijn binnenste wist ik wel wat ik wilde doen. In gedachten was ik al de bergtoppen en hutten aan het overlopen die ik wilde bereiken. Ik zag mezelf op eenzame hoogte in een verlaten alpenweide met zicht op het diepe dal, liggend in het gras en genietend van het verre geraas van een waterval. Ik zou mijn gloednieuwe camera meenemen en fantastische woeste landschappen fotograferen. Hoger gaan dan ik ooit geweest ben.

En dan komt de twijfel, de scepsis. Voor hetzelfde geld vind ik nog een maandvullende job. Ik heb er opzettelijk juli voor vrijgehouden. Planningen moesten worden afgestemd en agenda’s vergeleken, want ik ga nóg eens op reis, in augustus vanzelfsprekend (en dat zal ongetwijfeld veel literatuur opleveren, maar ik hou dat onderwerp voor later. Voorlopig zeg ik enkel: nieuwe windrichting, nieuw land, nieuw continent, nieuw klimaat, nieuwe cultuur en nieuw landschap. Voila. Het wordt plezant!).
Een beetje stom dus om dan plots wél in juli op reis te gaan, om dan wél bereid te zijn je goeie voornemens voor de haaien te gooien. Ookal is het voor een good cause. Mijn geweten is er nog niet helemaal aan uit.

Advertenties

6 Reacties

  1. Ik ben nu zo ongelofelijk nieuwsgierig naar de bestemming van die reis in augustus.

    Tegen de Zwitserse Alpen zou ik geen nee willen zeggen. Het is jaren geleden dat ik er nog geweest ben en dat is jammer want het is daar zalig. Moest ik zelf niet al een vakantiejob hebben voor juli ik zou je grootouders met plezier tot daar voeren. 😉

    Mja, ik begrijp het dubbele gevoel wel. Kan je geen job zoeken voor twee weken? Twee weken in juli en twee weken op een ander moment in de vakantie?

  2. @Linn: het is dat wat ik nu ga proberen. Met twee weken zou ik eventueel al content zijn want het is sowieso de bedoeling dat ik na de vakantie begin met “de job van mijn leven”, welke dat ook moge zijn.

  3. Hmm,

    maarten, ik ben al op de hoogte van de nieuwe bestemming. Wat bied je me aan in de ‘Opinio’ in ruil voor mijn zwijgen…

    Tot vrijdag,

    Pieter

  4. @Pieter: Gelijk wat! 😉

  5. Kun je die vakantie-job niet uitbesteden en zo het geld alsnog opstrijken, of ga je zo geen slachtoffer vinden ? 😛

    Serieus, als je na de vakantie begint met ‘de job van je leven’, dan zou ik nu toch wel profiteren van m’n laatste echte vakantie hoor … 20 dagen vakantie op een werk-jaar is niets …

  6. Ik kan ook in het onderwijs 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: