Dösis und Piefkes

Wie vanavond een duel op het scherp van de snee wil zien, niet alleen tussen twee voetbalteams maar tussen twee rivaliserende naties altegader, die moet zeker kijken naar de voetbalmatch Oostenrijk-Duitsland.

Als tegenpolen elkaar aantrekken, dan stoten evenpolen elkaar af. Hence, de rivaliteit tussen de Engelsen en de Schotten, de Vlamingen en de Nederlanders, en dus ook de Oostenrijkers en de Duitsers.

Toch is er een verschil: wij lachen met de Nederlanders: ze zijn gek, gierig, excentriek, zien er vreemd uit, spreken vreemd, brouwen bier van het 836ste knoopsgat, om nog maar van die caravans niet te spreken. Maar daar houdt het ook op. De grootste rel sinds 1830 was waarschijnlijk de uitspraak van De Gucht over het uiterlijk van Balkenende.
Oostenrijk en Duitsland gaan een stap verder. Wat ik heb gemerkt tijdens die drie maanden dat ik in Innsbruck heb gestudeerd, is dat Oostenrijkers niet met Duitsers lachen, maar ze uitlachen. Ze háten ze uit de grond van hun hart. Het Duits dat in Duitsland gesproken wordt is niet “grappig”, maar “hautain”. Hun hele cultuur wordt in Oostenrijk als hautain gezien en ze voelen dat de Duitsers hen zien als “die kleine Österreicher”. Dat klinkt bekend.

Overdreven? Misschien. Maar wat dacht je dan van deze cover in de Duitse rioolpers?

Geen hoogvlieger qua originaliteit, maar de Duitsers staan nu ook niet bepaald bekend om hun gevoel voor humor. In Oostenrijk is dat al niet veel beter, hoewel ze zelf overtuigd zijn van wel.

Intussen is het in een echte mediaoorlog ontaard waarin de platte verwensingen in beide richtingen langs de Zugspitze geslingerd worden. De Duitse papierverspilling die zich “Bild” noemt, geeft 20 redenen “warum Ösis Dösis sind”. (Sorry, keine ahnung wat Dösis betekent). Ja waarom eigenlijk? Enkele voorbeelden.

Ösis sind Dösis weil…

3.. sie so schlecht Auto fahren, dass sie auf den Autobahnen ein 130-km/h-Tempolimit brauchen.

4… ihre Flagge rot-weiß-rot ist, damit sie das Ding ja nicht falsch herum aufhängen

6… wir in Berlin bald ein viel größeres und tolleres Riesenrad (185 Meter) haben als das im Wiener Prater (65 Meter).

For the love of God. Dat doet denken aan de moppen die ik altijd tapte toen ik op de lagere school zat. Duitsers die grappig proberen te zijn: scary.

Het Oostenrijkse antwoord kwam snel: “20 Grunde warum Deutsche Piefkes bleiben”. Piefkes is blijkbaar het gebruikelijke scheldwoord waarmee Oostenrijkers Duitsers aanduiden.
Het is al even zielig:

Deutsche bleiben Piefkes weil…

9 .. sie ohne Polen den Ball überhaupt nicht ins Tor reinkriegen (EM – bisher 3 x Lukas Podolski).

8 ..sie in Geilenkirchen (Nordrhein-Westf.), Poppenhausen (Unterfr.) und Petting (Oberbayern) wohnen, ohne irgendwas davon zu spüren.

15 .. sie gern als Touristen fragen: „Wie heißt dieser Berg?“ Wenn ein Einheimischer nachfragt „Wölchener?“, sagen sie „Dankeschön.“

De Oostenrijkse assistent heeft ook laten optekenen dat de Duitsers “hun fifa-ranking in hun gat kunnen steken”, en de Oostenrijkse aanvoerder verklaarde dat “de Duitsers hun broek volschijten van angst”.

Ik kan me niet voorstellen dat de Belgische of Nederlandse pers zoiets zou publiceren naar aanleiding van een voetbalmatch. Zelfs Het Laatste Nieuws niet.

Meer mediaoorlog vind je hier en hier en hier en hier.

Advertenties

Beste Ierse song?

“Ierland is de laatste dagen een nieuwsitem omdat ze het Verdrag van Lissabon niet geratificeerd hebben. Wij ook niet, maar wij mochten er dan ook niet over stemmen. Soit, we gaan op zoek naar de beste Ierse song, stuur dus maar uw suggesties”.

Zo orakelde Lieve De Maeyer deze morgen in 70-80-90. Wat later werd Belfast Child van Simple Minds gespeeld. Simple minds indeed, daar bij Stubru. Een nummer van een Schotse band, opgedragen aan een stad in Noord-Ierland. Way to go.

Wij Belgen mochten niet stemmen?? What’s that all about? Heb geduld: ons parlement, dat wij een jaar geleden zelf verkozen hebben, zal ons de moeite besparen dat kolossaal verdrag te lezen en zelf die loodzware taak (hopelijk) opnemen om vervolgens erover te stemmen. Het is nog altijd geen democratie (in de zin dat het parlement van één lidstaat een verdrag kan tegenhouden dat al door een meerderheid van lidstaten is goedgekeurd), maar het is toch democratischer dan een referendum waarin populistische leugens en afbraakpolitiek hoogtij vieren.

Oh, wat klink ik weer zuur. Ik zal erover ophouden. Een pepmiddel dan maar. De beste Ierse song ey?

U2 – Bullet The Blue Sky

Firefox 3 downloadday

Belangrijk woord! Belangrijk woord! Hoor, hoor!

17 juni, dat is komende dinsdag, komt Firefox 3 officieel uit en is het downloaddag. Op downloaddag gaat men proberen een wereldrecord te vestigen voor meeste softwaredownloads in 24u.

De testversie van Firefox 3 is bij mij al een tijdje aan het warmdraaien en ik moet zeggen: nétjes. Ik ben zowat stapelverliefd op de functie waarbij je een site die je in het verleden bezocht hebt in een handomdraai kunt terugvinden door enkele kernwoorden in te typen in de adresbalk. Je krijgt dan een dropdown van url’s die daaraan beantwoorden en je hoeft enkel de juiste te selecteren. De lay-out ziet er ook veel beter uit, enz, enz. Check het zelf maar uit.

Fotologdag: het verslag

F*ck it, ik ga nu al schrijven. Ik moet morgen blokken want vrijdag komt er een klassiek examen. Misschien het laatste echte examen in mijn leven (wùùùùùùùùùù). Mijn fotologdag dus.

Vanmorgen werd ik wakker door de werklui bij de buren. Die mannen maken er al enkele maanden een gewoonte van om ’s morgens vroeg heel lawaaierig werk te verrichten, ongeveer van 8 tot 10u. Daarna vertrekken ze, om de volgende dag terug te komen. Ik ben het nog steeds niet gewoon want ik was er redelijk pissig om. Mijn geklop op de muur bleef natuurlijk zonder antwoord en omdat ik toch een uur te vroeg wakker was ben ik maar zo lang gaan douchen tot het warm water op was. De foto is genomen toen ik nog in mijn bed lag.

Toast! Met boter! Veel boter! En karnemelk! En nieuws op CNN (écht nieuws, want elk item verdient het om in het nieuws te komen). Perfect ontbijt.

Jo, mijn kotgenoot, is heel betrokken. Een half uur voor het examen kwam hij naar beneden om me eraan te herinneren dat ik moest vertrekken, zodat ik zeker niet te laat zou zijn. Ain’t that nice?
In het examenlokaal zag ik mezelf een pint van Robin door de neus geboord want ik had de guts niet om een foto te maken. Poor me.

3 uur hebben ze me gekost, die drie vragen. Die schriftelijke examens mogen me gestolen worden en mijn pijnlijke rechterarm vond dat ook. Ik had Pieter zijn glas booze beloofd en hij stond me dus al gretig op te wachten.

Drinken, eten, zwetsen, en kotwaarts. Er was op dat moment niks interessants te fotograferen dus heb ik maar de campus als onderwerp genomen. Er lag langs de straat wel een hondendrol die er merkwaardig lichtkleurig uitzag maar ik vond dat te vadsig om een foto van te nemen, laat staan om op mijn voor de rest toonbare blog te zetten. In Brugge heb je amper drollen, dus hier scoort mijn stad een puntje. Tussenstand Brussel – Brugge: 37-1.

Na enkele weken in Brugge te hebben doorgebracht, veel muziek te hebben ontdekt, en me tevreden te hebben moeten stellen met 2 basic-basic speakerkes, was ik content dat ik opnieuw kon profiteren van mijn oude getrouwe geluidsinstallatie. Jo was er niet en hij is de enige die mij normaal kan horen dus mocht het nog eens vollen bak.

Via bus en trein ging ik terug naar de provincie. Om 18u30 stond ik weer met beide voeten op West-Vlaamse bodem. Er restte mij nog enkel de orde van de dag: voetbal. Always has and always will be.

De foto’s staan hier.

Vrijdag de 13de

De dag is zo goed als voorbij, de agenda afgewerkt, de boel is geüpload (het is toch zo he, G?). Morgen wordt alles in vorm en kruik en kan gegoten.
Ik moet alvast iemand teleurstellen: er kwam geen ambassade aan te pas. Blijkbaar moet ik eerst het nummer van mijn paspoort weten en dat heb ik pas over twee weken.

En dat examen…. dat zal wel in orde zijn.

Go Italië en burn in hell, Ierland!

Trammuseum

Schattig he? Zie die lampjes 🙂

Aan de haard

“Ik zou liever hebben dat ze thuis bleef”.
“Als ik thuiskom heb ik geen zin om nog te koken of boodschappen te doen of zo”.

Woorden van Olivier Deschacht gisteravond in “Hotel Regina” als reactie op het voornemen van zijn vriendin Annelien Coorevits dat ze graag een carrière zou uitbouwen.

Ik hoop voor hem dat hij sarcastisch bezig was, maar ik vrees er een beetje voor. Hij zou beter een butler in dienst nemen.