Arm der wet

Episode 1: Brussel

Ik liep van de Jordaanse ambassade naar de VUB. In de straat die mijn pad kruiste passeerde net een tram toen ik een sirene hoorde. De tram trok traag op na een halte toen ik een politiewagen met loeiende sirene vanachter een hoek zag komen. “Die tram zal zich moeten reppen”, dacht ik nog, toen er een tweede politiewagen kwam aanknallen en een derde, een combi. De eerste wagen kriskraste door het kruispunt waar wagens in extremis toevlucht hadden gezocht op de borduur. Bij de tweede en derde ging dat al wat moeilijker. Ik stond stil om de eerste wagen na te kijken en ik zag hem zich met veel schwung op de linkerkant van de rijweg gooien om de tram voorbij te rijden. Daarna kwam hij met gierende banden tot stilstand, en de tram achter hem ook. “Hij had op z’n minst eerst die tram kunnen laten doorrijden”, dacht ik, tot de twee andere politiewagens zich achter de tram dwars over de rijweg opstelden in ware cop-stijl: met veel lawaai en zwiepende achterbumpers. Agenten stapten uit: jonge afgetrainde twintigers met zonnebril en niet te beroerd om te rennen en een slide te plaatsen over de motorkap van een occasioneel geparkeerde wagen. Enkelen gingen de tram binnen, anderen bleven op wacht. Ik zag geen reden waarom ik eens geen ramptoerist zou mogen zijn en ik stapte gretig in de richting van de tram. In de verte klonken meer sirenes. Na een tijdje kwamen de agenten weer tevoorschijn. Ze sprongen haastig in hun wagens, draaiden 180°, trokken agressief op en verdwenen pijlsnel in de richting waaruit ze gekomen waren. De tram vervolgde zijn weg en de sirenes stierven in het straatlawaai.

Episode 2: Brugge

Maandag werd de fiets van mijn zus gepikt voor de bibliotheek (vergeten te sluiten). Vandaag zetten we mijn pa af aan het station voor zijn Canada-journey en besloten daarna de fietsrekken te doorzoeken. Je weet maar nooit. De nieuwe stallingen aan de achterkant leverden niet veel op, behalve grote plassen en een lekkend plafond. Aan de voorkant daarentegen hadden we al aan de eerst rij prijs.
“Ier staat nog een Gazelle Bahia……ei das de mijnen……keb em!”, riep mijn zus.
Ik ging naar het flikkenkantoor in het station terwijl mijn zus de wacht hield bij haar fiets die gesloten was.
Ik klopte en ging binnen: klein kamertje, 4 stoelen aan de ene kant, loket aan de andere kant met daarachter een oudere flik die aan het bellen was. Hij deed een vaag teken dat ik interpreteerde als “wacht even” en dus ging ik zitten op één van de stoelen. In werkelijkheid bedoelde hij “bel aan bij de deur aan de linkerkant”, en ten slotte stond hij op om hem zelf te openen. Ik deed mijn verhaal aan een jongere flik met kaal hoofd, stoppelbaard en een jas met de afbeelding van een speurhond. “Kinky!”
Uiteindelijk werd ik vergezeld door deze en een derde flik die een grote vervaarlijk uitziende tang bijhad om sloten open te knippen.
“Jamaar, het is een stalen ringslot”, zei ik, wijzend op de tang.
De flikken liepen gewoon door.
“Oei, ja dat gaan we niet door kunnen knippen he”.
Het klonk alsof het ‘niet-doorknippen’ een oplossing was en ik had een déjà-vu.
“Owkeey”.
Ik vroeg maar niet wat ze dan wel dachten te ondernemen en liep gewoon mee.
Bij de fiets aangekomen had mijn zus een geniale ingeving: het reserve-sleuteltje in haar handtas. “Hah, nu moet ik niet meer bewijzen dat het de mijne is!”.
“Nee, he! Haha!”
“Ik mag hem gewoon meenemen he?”
“Ja, natuurlijk!”
“Oef!”
“Ben je opgelucht misschien?”
“Ja, tzal wel zijn!”
“Allez, prettige dag verder.”
En de flikken gingen terug naar het stationsgebouw. Rustig kuierend naast elkaar. Met die immense, nutteloze tang.

Brugge: flikken
Brussel: cops

Advertenties

3 Reacties

  1. Hilarisch :p . Wij hebben een maandje geleden een klein brandje :p gehad op ons dak en de politie was er eerst en die stonden dan zo daarnaar te kijken van: ja, das voor den brandweer hé meneer, daar kunne wij weinig aan doen hé. Ik kruip ni op da ladderke zelle! (Ons dak is gelijkvloers + 2 verdiepingen hoor 😉 ). Ik dacht ook van: moeten die de orde hier handhaven..

  2. http://www.netsensei.nl/archives/de-politie-uw-vriend/

    :p De spoorwegpolitie in Brugge… tjah… wat valt daar allemaal over te vertellen!

  3. @Matthias: inderdaad! Ik heb zelfs aan jou gedacht toen ik daar in dat kantoortje stond. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: