Begin van de dag

  • 29/6/08: En ik zag Gorillaz. En ik hoorde Feel Good Inc. En Gorillaz waren seriemoordenaars. Het ene slachtoffer viel na het andere. En toen werd ik wakker en zette ik mijn radiowekker wat stiller.
  • 1/7/08: Een vrouw gilde. Alsof ze in een gevecht verwikkeld was om leven en dood. Ze gilde opnieuw. Deze keer klonk het veel vreemder.
    “Wat een vreemde stem heeft die vrouw”, dacht ik.
    Opnieuw gilde ze. Ik opende één oog.
    “Het lijkt op een haan. Stel je voor: een vrouwelijke haan. Kan dat? Een vrouwelijke haan?”
    Opnieuw dat gekrijs.
    “Nee natuurlijk niet, dan zou het een kip zijn. Een kip maakt andere geluiden. Maar wie maakt dit geluid dan?”
    Een laatste keer klonk de gil.
    “Het is een verdomde haan!” Ik kijk op mijn klokradio: 5u in de morgen. Ik kon me niet herinneren dat ik al eerder door een haan was gewekt.
  • 6/7/08: De vrouw aan de telefoon beantwoordde alle vragen.
    “Ha, alles verkeerd”, dacht ik bij mezelf. “Hopelijk doet die andere het beter”.
    “Wat doe je nog vandaag?”, vroeg de presentator.
    “Hela, waarom laat je de tegenkandidaat niet aan de beurt?”, dacht ik verontwaardigd.
    Toen werd ik wakker en was de quiz in 70-80-90 voorbij.
  • 7/7/08: Er is een grote ruimte met een open haard in het midden die afgesloten is door een hek. Of nee, het hek staat open. Er gaat iemand in. Het hek sluit zich. Het is gelijk Indiana Jones want nu komt het plafond van de open haard naar beneden en er zitten allemaal scherpe pinnen aan. Ze komen dichter en dichter. De persoon die erin zit ken ik niet, maar zijn laatste seconde heeft geslagen. Dichter. Auwtch.
    Het hek gaat weer open, er gaat weer iemand in om een kijkje te nemen. Wat een stommeling. Ja, natuurlijk gaat het hek weer dicht. Ja hoor, daar komt het plafond weer. Hopla.
    Het hek gaat weer open. Wat? Moet ík erin? Zie ik eruit alsof ik zo stom ben? Excuseer, de telefoon gaat. Mijn pa neemt hem op. Nu raak ik niet meer in slaap.
  • 16/07/08: “Snel! Sluit de deur!!”, riep de vrouw terwijl ze gezwind langs onze achterdeur binnenglipte. Ik aarzelde even, stak mijn hoofd uit de deuropening en keek in de duisternis. Ik zag niets maar ik hoorde het gebrom van een groot dier: een beer. Zo snel ik kon deed ik de deur dicht en begon aan de sleutel te draaien terwijl ik door het raampje bleef kijken maar niks zag. Ik bleef de sleutel maar draaien, het leek een eeuwigheid te duren vooraleer de deur stevig gesloten was. Toen ik de sleutel eindelijk niet meer verder kon draaien begon ik door het huis te lopen om te zien of alle ramen en deuren dicht waren. Aan de andere kant van het glas bleef het gegrom me volgen.
    Ik schoot zwetend wakker terwijl mijn hart razendsnel tekeer ging. “Now that’s what I call a dream”, dacht ik slaapdronken. Daarna draaide ik me op mijn andere zij en viel opnieuw in slaap voor het begin van een nieuwe droom die ik me niet meer herinner.

Als je er snel bij bent kun je je dromen opschrijven voor je ze vergeet. Van deze die ik hierboven beschreven heb herinner ik me alleen de haan en de beer nog.

Advertenties

2 Reacties

  1. Grappige dingen! Dromen zijn zo leuk.

  2. Ik heb mijn zakdoekendoos ondertussen volgeschreven met flarden van dromen die ik me herinner. Wel vreemde blikkken gekregen van de mama.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: