Eentonig relaas van een verstrooide mens

Ik moet ’s ochtends in de douche maar heb daar eigenlijk te weinig energie en te veel eetlust voor. Ik kleed me dus aan en ga eten met het idee “straks neem ik wel die douche”.

Ik eet, ik neem de krant, ik lees hem helemaal waardoor het 11u is als ik de tafel opruim.

Daarna zie ik een uurtje de tijd om de pc op te starten, mails te lezen, de feedreader te verwerken en een interessante blogpost te typen.

Om 12u besef ik dat ik nog niet in de douche ben geweest en dat het weldra tijd is voor het middageten. Om 12.15u stap ik uit de douche, kleed mij opnieuw aan en plof mij in de zetel. Mijn haar, dat er nog al Gobelijn-achtig uitziet, is voor straks. Eerst op het gemak kousen aantrekken, want dat is zoals jullie wel weten one hell of a job als je uit de douche komt.

Ik rust nog wat uit in die zetel en luister naar Stubru. Er is een promotiespotje voor een milieuvriendelijke renovatie van je “nestje”. Het klinkt allemaal heel erg kinderlijk waardoor ik twijfel of het wel over een huis gaat en niet om één of ander scoutslokaal.

Ik denk aan milieuvriendelijke woningen en ik bekijk het glas rondom mij. Is dat glas wel isolerend? Het laat veel hitte binnen in de zomer en veel koelte in de winter. Wat dan met gebouwen die volledig uit glas en staal zijn opgetrokken? Hoe houden ze die warm of koud? Zou dat glas zó dik zijn?

Mijn gedachten gaan verder naar een documentaire die ik op 11 september gezien heb over 11 september. Een reconstructie. Het was op Canvas, misschien heb je het ook gezien. Daarin probeerden de mensen die vast zaten op de bovenste verdiepingen van het WTC de ramen kapot te slaan om frisse lucht binnen te laten. Een man bonkte ertegen met een stoel, en het glas begaf het maar met mondjesmaat. Dik glas blijkbaar. Maar toch moet het gelukt zijn om dat glas kapot te slaan, want hoe konden er anders mensen door het raam gesprongen zijn om te ontsnappen aan een veel pijnlijkere dood?

Ik denk aan wat ik zou doen. Vermoedelijk zou ik bij een kapot raam zitten en frisse lucht opzuigen. Ik zou het al heel warm moeten hebben om uiteindelijk te springen. Ik stel me die hitte voor, zo levendig dat ik me daadwerkelijk kan voorstellen dat ik zou springen. Ik stel me de sprong voor. Wat doe je als je door de lucht zweeft? Je ogen sluiten en je erbij neerleggen? Krijsen in paniek? Hoe lang duurt de val ongeveer? Wat gebeurt er met je lichaam als je de grond raakt? Waarschijnlijk is het niet echt smakelijk allemaal.

Ik schrik wakker. Het is 12u30 en ik heb net heel intens gedagdroomd. Van Stubru ging het naar springen uit het raam van het WTC. Ik voel aan mijn haar en ik besef dat het tijd is om te kammen. Ik ga naar boven en zie mijn laptop staan. Onwillekeurig ga ik er even achter zitten. Even maar. Ik lees nog wat hier en daar en ontdek plots dat er een post te weinig op deze blog staat. De post van gisteravond is nog steeds ongepubliceerd. Nadat ik hem volledig had afgewerkt, had ik even gecheckt hoe hij eruit zag op de pagina, maar daarna heb ik niet op publiceren geklikt. Al die moeite, en dan vergeten te publiceren. Typisch….

Ik voel opnieuw aan mijn haar. het is al bijna droog en als ik voor de spiegel kom ziet het eruit als een vogelnest. Ik open de kast die achter de spiegel zit en neem mijn tandenborstel en tandpasta. Ik doe tandpasta op de borstel en kijk er twee seconden naar. Tandpasta dient niet om je haar in orde te brengen. Ik spoel de borstel weer af, sluit de kast en neem de pot wax uit de schap naast de spiegel.

Mijn haar is in orde en ik ga naar beneden. Tijd om de tafel te zetten, hoewel ik helemaal nog geen honger heb. Middageten is altijd een verplicht nummer. Voormiddagen zijn nutteloos want altijd snel voorbij. En ik ben een ongelooflijk verstrooide mens.

Advertenties

Dat verdient Jordanië!

Het lijkt wel een rage:

  • Radio 1

  • Radio 2

  • Vlaanderen vakantieland (zaterdag 27/9)  (morgen dus)  (allemaal kijken)

Om van mezelf nog maar te zwijgen!

Radio 1 reist trouwens in november naar Jordanië, wat volgens mij niet de ideale maand is: 15 graden is de gemiddelde temperatuur op dat moment. Ze zouden dus beter geen reclame meer maken à la “dobber in de Dode Zee”. Extreem koud is het niet, maar je moet er nu toch ook niet in je zwembroekje gaan rondspringen.

Wie dacht dat ik het Jordanië-verslag al had opgegeven: berg die gedachten maar al op want dit is hoogstens een vertraging. Het verslag van de voorlaatste dag staat al 2 weken in de steigers, ergens in mijn lijst van drafts. Ja, ik heb daar tegenwoordig een lijst van. Handig, want de inspiratie komt bij mij altijd in golven en dan schrijf ik meer dan één post per keer. Ik spaar er dan beter een paar op voor de inspiratieloze momenten.

Post van mijn voeten

Het is een beetje een toevallige traditie opeens: foto’s van mijn voeten op verschillende (buitenlandse) locaties. De collectie is niet zó groot: eentje in Zwitserland, 2 in Jordanië en 2 in Parijs.

Ik heb trouwens een selectie Parijsfoto’s op de Flikker gezwierd. Binnenkort doe ik hetzelfde met de Zwitserlandfoto’s. Nee, ik ben inderdaad niet chronologisch bezig. En op Flickr staan ze ook in aflopende chronologische volgorden, maar soit. Het kan me niet schelen.

Mijn rechtervoet in Zwitserland

Mijn rechtervoet in Zwitserland

Mijn voeten in de Wadi Rum-Woestijn

Mijn voeten in de Wadi Rum-Woestijn

Mijn voeten boven op het Romeins theater van Amman

Mijn voeten boven op het Romeins theater van Amman

Mijn (geschoende) voeten op het terras van het theehuis in de moskee van Parijs

Mijn (geschoende) voeten op het terras van het theehuis in de moskee van Parijs

Mijn voeten aan de voet van de Eiffeltoren in Parijs

Mijn voeten aan de voet van de Eiffeltoren in Parijs

Muggenziften

Geachte heer,

Vorige maand hebben wij u een stortingsformulier voor uw nieuwe abonnementsperiode gestuurd. Helaas hebben wij tot op heden uw betaling nog niet ontvangen. Vriendelijk verzoeken wij u het openstaande bedrag……enz. enz.

Ik mis iets in deze aanmaningsbrief die ik van National Geographic gekregen heb. Ten eerste: waar zijn de gebruikelijke suggesties over het waarom van het niet-betalen? Zo in de aard van “vermoedelijk berust dit op een vergetelheid”, of “waarschijnlijk is die eerste factuur zoek geraakt”.
Niks van hier. Wij hebben onze centen niet, zorg dat we ze binnen 14 dagen hebben!

In werkelijkheid weet ik niks van een eerste factuur. Niet gezien, en dus ook niet vergeten. Misschien is het niet zo verstandig om die factuur op de achterkant van het adresblad te drukken. Je weet wel: dat blad dat bovenop het tijdschrift zit als je het uit het plastiek hoesje haalt. Dat blad dat je altijd direct bij het oud papier gooit (tenzij je geen rotte frank geeft om het milieu en het papier in de vuilnisbak gooit natuurlijk).

Tweede opmerking: het formulier dat bij de National Geographic zat, is géén stortingsformulier maar een overschrijvings- of stortingsformulier. Waarom gebruiken mensen dat woord ‘storten’ zo graag? Om uw middelbare-schoolgeheugen eens op te frissen:
– Storten: je gaat met je geld naar de bank en laat het op een rekening zetten, hetzij die van jou, hetzij die van iemand anders. Je stort het bedrag op een rekening.
– Overschrijven: hiervoor hoef je zelfs al niet meer naar de bank te gaan. Je logt in in je online-bankingservice en je zet een bepaald bedrag van jouw rekening op een andere rekening (hetzij die van jezelf, of die van iemand anders). Je schrijft het bedrag over.

In de praktijk doe je je betalingen meestal via overschrijvingen (denk ik toch). Storten, dat doe je enkel als je vindt dat je portefeuille bulkt van het geld en je een deel op je rekening kwijt wilt, of als je penningmeester bent van één of andere club of studentenvereniging en je moet de opbrengst van de cantus of pralinekaarting van gisteravond op de bank gaan zetten. Of je werkt in de horeca en je krijgt heel veel fooien, of je werkt in het zwart en je loon zit elke week in een gesloten enveloppe.

mug·gen·zif·ten -ziftte, h gemuggenzift aanhoudend zeuren over onbelangrijke details

Vriendjes van de juf

Ik neem aan dat je dit nummer herkent? Fleet Foxes met‘White Winter Hymnal‘, alias de moderne versie van Broeder Jakob. Vermoedelijk herken je het van de radio, en een willekeurige check van de site van Stubru laat dan ook zien dat dit nummer tussen 22/8 en 26/9 37 keer is gedraaid/gedraaid zal worden. Dat is een gemiddelde van iets meer dan 1 keer per dag. Er bestaat daar een woord voor: hype. Er bestaat ook een ander woord voor: voortrekkerij. Of nog een ander woord: keppekindjes.

Voor de liefhebbers van dit lieflijk nummertje mij gaan afschieten: ja, ik heb hun volledig album, en ja, ik vind dit een redelijk goed nummer (hoewel het lang niet het beste is van de plaat). Maar ergens is het toch niet eerlijk: Calexico (u weet, ik heb een zwak voor deze groep. Dat is zacht uitgedrukt) heeft ook een nieuwe plaat uit, Carried To Dust genaamd. Deze krijgt overal lovende kritieken, en dan vooral de eerste single ‘Two Silver Trees‘. Terecht! Two Silver Trees is zonder meer een briljant product door een ervaren groep die al een lange weg heeft afgelegd.
Opnieuw naar Stubru: Two Silver Trees levert één zoekresultaat op: op 24 augustus hebben ze het gedraaid in Lazy Summer.

Dan vraag ik mij af: waarom Fleet Foxes wel en Calexico niet? Twee groepen die zich in hetzelfde muzikale genre bevinden? Akkoord: die Calexicoplaat is nog maar net uit, maar de single gaat hem toch al een tijdje vooraf?

Calexico – Two Silver Trees

Friends of Dean Martinez

Ik vind dit een bijzonder fijn muziekje (opgepast: grátis mp3 op.het.internet! Legaal!). Het klinkt alsof het uit de jaren ’60 komt, je kent ze wel: die instrumentale surfliedjes die goed in cowboyfilms zouden passen. Alleen is dit recent en iets (nuja, véél) beter. Tightrope blijkt een Duitse band te zijn, ongeveer even bekend als die coverband die elk weekend in die bar speelt bij u op de parochie. Maar enfin, exclusiviteit mag wel. Nog eens: een bijzonder fijn muziekje.

Oja, voor ik het vergeet: de titel is de titel. Daarnaast is het ook de naam van de rockband die ik eigenlijk aan het googlen was toen ik op bovengenoemd geluid stootte.

Bart en zijn bobijntje

Opdracht 1 : neem 5 interviews of verklaringen van Bart Somers bij de hand.

Met de helpende hand van nieuws.be is dit snel gebeurd. Dit is de selectie: 1, 2, 3, 4 en 5.

Opdracht 2: Turf hoe vaak de woorden “de mensen”, “constructief”, “het sociaal-economische” en “wij, met open-VLD” voorkomen

Het resultaat:

– Sociaal-economische III
– De mensen III
– Constructief I
– Wij, met Open-VLD 0

Opdracht 3: als er woorden ongeturfd blijven, zoek dan het eerste het beste Youtube-filmpje op waarin Bart Somers zijn zegje doet en turf verder.

Resultaat (alleen in het fragment):

– Sociaal-economische I (hoewel hij het hier blijkbaar plots minder belangrijk vindt dan een staatshervorming)
– De mensen: III
– Constructief: I
– Wij, met Open-VLD: I

Als Bart Somers zijn mond open doet, dan is het alsof er een bobijntje afloopt. Als hij 2 zinnen gezegd heeft heb je alles gehoord en zijn antwoord op alle volgende vragen zal in essentie hetzelfde zijn als die eerste twee zinnen. In zijn antwoorden zal hij zoveel mogelijk de woorden “constructief”, “het sociaal-economische”, “wij met Open-VLD” en vooral “de mensen” gebruiken. Die antwoorden bevatten geen enkele inhoud, maar zijn in wezen heel eenvoudige boodschappen in een mooie verpakking. Je kunt niet anders dan hem gelijk geven en dat werkt aanstekelijk voor de “minder in politiek geïnteresseerde kiezer”.

Maar waarom die bepaalde woorden? Ik denk dat de meesten onder jullie wel gemakkelijk tussen de letters kunnen lezen, niet? (wat vind je van deze nieuwe zelf uitgevonden uitdrukking?)

Constructief: klinkt heel positief. Een partij die zich constructief opstelt, dat valt te associëren met redelijkheid, vriendelijkheid, kortom: het wekt sympathie op. Het is ook een contrast met de CD&V-NVA die vooral vooral uitblinkt in het opblazen van diverse bruggen. De VLD wist heel goed dat de kans dat de onderhandelingen zouden slagen op z’n zachtst gezegd ‘miniem’ waren. Ze wisten ook dat zij zelf niks te verliezen hadden bij een mislukking, zolang ze de schuld maar subtiel bij de CD&V konden leggen. Niet door openlijk zwarte pieten door te schuiven (oei, heb ik nu per ongeluk een Wetstraat-cliché gebruikt?) maar door de indruk bij de kiezer zelf op te wekken. Gedurende de onderhandelingen zouden ze full time hun handen in onschuld wassen en achteraf zouden ze dan kunnen zeggen dat ze “constructief” geweest waren, en dat het kartel de leiding had gehad want “de mensen” hadden daar in juni zelf over beslist, en dat moest toch gerespecteerd worden nietwaar?

Het sociaal-economische: In België bestaan er twee bestuursthema’s. Enerzijds iser de fameuze ‘staatshervorming’, anderzijds ‘het sociaal-economische’. Om kort te gaan: het sociaal-economische beslaat eigenlijk alles behalve Justitie, Defensie en Buitenlandse Zaken. De rest kun je wel op één of andere manier aan iets sociaals of economisch relateren. De staatshervorming aan de andere kant, gaat over de manier waarop ze dat gaan doen: in de context van de deelstaten of die van de federale regering?
Bon, de Open-VLD gebruikt de term ‘het sociaal-economische’ volgens dat het hen goed uitkomt. Dat wil zeggen: vlak na de verkiezingen, toen de staatshervorming het állerbelangrijkste thema was, toen herhaalde Bart Somers tot in den treure dat die staatshervorming het belangrijkste was en dat het sociaal-economische eraan ondergeschikt was. Zo kon hij ook subtiel wat meer druk op het kartel leggen, en dat is mooi meegenomen. Tegenwoordig heeft iedereen de buik vol van die staatshervorming en vragen we ons af wanneer die regering eindelijk eens zal beginnen regeren. En zo is Bart Somers par conséquence al meer dan een maand lang aan het zeggen dat er aandacht moet uitgaan naar het sociaal-economische en niet uitsluitend naar de staatshervorming (“die óók belangrijk is”, aldus Somers. We willen toch geen potentiële Vlaamsgezinde kiezers afschrikken he?). Er komt werkelijk níets anders meer uit de man zijn mond. In één adem vermeldt Bartje er doorgaans ook bij waaróm het sociaal-economische (dus regeren in het algemeen in feite) belangrijk is: “dat zijn de thema’s die de mensen echt belangrijk vinden”, “dat is wat dit land nodig heeft”, “zo versterken we onze economie en kunnen jobs gecreëerd worden, zodat de koopkracht van de mensen weer stijgt”, “…en intussen moeten we in alle sereniteit verder werken aan een staatshervorming waar vooral de mensen van beter zullen worden, en daar zullen wij met Open-VLD ons constructief bij opstellen”. Kijk eens Bart! Ik zou ook voorzitter kunnen zijn he?

Wij, met Open-VLD: benadrukt het groepsgevoel, nestwarmte, een familie. Het is een kernwoord dat sinds de naamsverandering voortdurend in interviews wordt gebezigd door de voorzitter. Het komt uit een tijd waarin de VLD geplaagd was door dissidentie en overlopers (vb. Dedecker). Met de verkiezingen in het vooruitzicht moest het imago dus dringend hersteld worden. Ik geef op een briefje dat in de aanloop naar de Vlaamse verkiezingen van 2009 het “wij met Open-VLD” opnieuw hoge toppen zal scheren.

De mensen: duidelijk he? Dat spreekt de mensen natuurlijk veel meer aan dan “het volk”, “de bevolking”, “de natie”, “de massa” of “het gepeupel”. Herhaal het 3000 keer en je zal misschien kiezers van de SPa kunnen afsnoepen.

Bart Somers is niet de politicus van de inhoud, het is de politicus van de verpakking, de commercie, de communicatie. Het is de Stevaert van Open-VLD (maar dan veel kunstmatiger). Hij is het soort politicus dat je zelden beleidsfuncties zal zien vervullen want dan valt hij door de mand. Bij CD&V kunnen ze ervan meespreken sinds een zekere Y.L. een betrekkelijk belangrijke post wist te versieren. De man van de woorden (“wie gelooft die mensen nog?”, er moet “goed bestuur” komen) moest plots de man van de daden worden en dat is hem ‘slecht’ bevallen. Zeker toen die woorden als boomerangs in zijn gezicht kwamen vliegen. Zelfs zijn kartelpartner, die blijkbaar zo naïef was te denken dat hun programma tot op de letter zou kunnen worden uitgevoerd, keert zich van hem af.

Laat dit je er niet van weerhouden op Open-VLD te stemmen in juni, tenzij je Gennez, Dedecker of Dewinter een aantrekkelijk alternatief vindt. Denk vooral niet dat die wél inhoud hebben.