Censuur

Censuur part I: De forel van Hitler

Onder druk van de politiek en belangengroepen beslist de openbare omroep een bepaald programma niet uit te zenden. Bijna een typevoorbeeld van censuur. Eigenlijk zou de regering het uitzenden van het programma letterlijk moeten verboden hebben om echt van censuur te kunnen spreken, maar dat heeft hier niet veel gescheeld (en is misschien ook achter de schermen gebeurd). Dat het programma van slechte smaak getuigt, akkoord, maar dat is hier naast de kwestie. Nochtans is dat de belangrijkste argumentatie van de tegenstanders.

Censuur part II: Et les Wallons…..

Tijdens de voetbalwedstrijd Tubeke – Genk loopt de voorzitter van de eerstgenoemde het veld op om de scheidsrechter attent te maken op “racistische” gezangen uit het Genkse supportersvak (Et les Wallons… , et les Wallons…, et les Wallons c’est du cacalalalalala lalalalalala). Er is een regel die zegt dat de scheidsrechter de wedstrijd kan stilleggen in geval van racistische of kwetsende spreekkoren uit het publiek. De regel is ingevoerd naar aanleiding van oerwoudgeluiden telkens een zwarte speler aan de bal kwam, en gezangen waarbij de moeder van één of meerdere spelers geviseerd werd.
De voorzitter van Tubeke (Waals-Brabant), overtrad alle regels door het veld op te lopen, maar werd daarom in de Waalse pers prompt verheven tot het statuur van martelaar. Een soort Martin Luther King van de voetbalwereld als het ware. De Vlaamse pers reageerde veel koeler. Ten eerste: niemand heeft het recht het veld op te lopen, en ten tweede: sinds wanneer verschillen de Walen nu ook al van ras? Een derde argument dat ik eraan toevoeg: de spreekkoren viseren niet de spelers op het veld (er spelen ook Vlamingen en buitenlanders bij Tubeke), maar eerder de supporters van de tegenpartij. Een vierde argument: een match wordt bovendien ook meestal pas stilgelegd nadat één of meerdere spelers is gaan klagen bij de scheidsrechter omdat zij zich gekrenkt voelen. Dat was hier niet het geval. En nog een vijfde argument: gezangen waarmee supportersclans elkaar proberen te intimideren mag je met een heuse korrel zout nemen. Misschien moet Club Brugge – Anderlecht in het vervolg ook stilgelegd worden als de Clubsupporters “Joden! Joden!” beginnen te roepen, of wanneer die van Anderlecht “Boeren! Boeren!” gaan schreeuwen.
Censuur? Niet in de regel. Enkel de misinterpretatie van een bepaalde regel die tot hetzelfde resultaat leidt als censuur.

Censuur part III: porno

De rechter beslist dat het tijdschrift Humo de volledige oplage uit de rekken moet laten halen, omdat er een pornografische afbeelding in staat met politiechef Koekelberg en zijn secretaresse. De beslissing kwam er na een klacht van de secretaresse, een Franstalige die vermoedelijk niet vertrouwd is met de aard van de rubriek waarin de afbeelding verscheen (uitgesproken satirisch).
Persoonlijk vind ik het heel straf dat iemand zich aangevallen kan voelen door een afbeelding in “Het Gat van de Wereld”, een rubriek die er zó ver overgaat dat niemand hem ooit serieus kan nemen.
Maar goed, is dit censuur? Natuurlijk niet. Het gerecht is onafhankelijk van de politiek, en volgens de wet kan een rechter die beslissing nemen na slechts één partij gehoord te hebben. Je kan dat een oneerlijke regel noemen, maar dat doet niet ter zake. De beslissing van de rechter, een goede of een slechte, is definitief. En in dit geval kun je dat enkel een spijtige zaak noemen, punt uit.

6 Reacties

  1. C1_ daar kan ik me in vinden.

    C2_ een iets moeilijkere discussie dan zomaar te zeggen het kan of het kan niet. In dat punt lijkt het me een evenwichtsoefening die nooit geen einde zal kennen en die ook nog maar gestart is. Men zoekt het juiste evenwicht, maar eens gevonden is de tijdsgeest verandert en is het evenwicht terug zoek.
    Het gebruik van de regel is misschien ook belangrijk, is jouw voorbeeld kan het evenwel zijn dat de gemoederen opgehitst raakten door dat gescandeer en dat om die reden is dat de mach werd stilgelegd of kon worden…. ge kent mij e voetbal :p

    C3_ totaal niet akkoord en een beetje geschreven in de stijl van ‘wat begint die trut te zagen’. Die secretaresse is totaal geen publiek figuur, maar werd de laatste maanden door de media door het slijk gesleurd. Ze verloor tijdelijk haar functie, ze verloor een stuk loon, ze kreeg medische problemen, haar collega’s gniffelden bij zo’n smeuïg verhaaltje.
    Als de storm eindelijk wat gaat liggen en zij terug haar leven terugkrijgt, vindt Humo het nodig om allusie te maken op de roddels tijdens de storm. Ok, het is satire, maar moet zij het maar ondergaan dat ze misschien op haar werk er terug een ‘grapje’ van maken, misschien hangen ze de foto’s wel uit op het algemene prikbord, versturen de collega’s mailtjes onder elkaar en gniffelen ze tegen elkaar dat ze ook wel ‘ferme’ heeft. Ahja het is allemaal satire…
    Mijn excuses, maar in het volledige verhaal ben ik van mening dat de beslissing volledig gegrond was om die Humo uit de rekken te halen. Zelfs zonder de uitspraak of het nieuwsbericht had ik al zoiets van ‘gaat dit er niet over’.
    En nu zie ik overal op het internet hoe mensen -achteroverhangend in hun stoel – schrijven dat ons media onderhevig is aan ‘censuur’. Misschien kunnen we allen eens naar China reizen… om censuur te leren kennen, maar via de oudere wijze chinezen kunnen we misschien ook het respect terugvinden.

    Excuseer voor het bestoken van uw blog, ik had er eventjes zin in😉

  2. Over gevallen één en drie ben ik vooral van mening dat de media met hun “vrijheid” soms wat meer behoedzaamheid aan de dag zouden mogen leggen. Een aflevering over Hitler is vragen om een rel, bij voorbaat onuitzendbaar; Het gat van de wereld is gewoon een achterlijke rubriek, naar mijn mening, die het woord satire op zich al oneer aandoet. Ik lach niet met zo’n gefotoshop, dat is gewoon plat en saai.
    Nu ja, de grenzen worden afgetast hé, maar als ze nu eens kwaliteit boven een smeiïg verhaal zouden stellen, dan zou dit allemaal niet nodig zijn.

  3. Omdat ik te lui ben om nieuwe postjes te schrijven staat mijn mening over de forelrel nog altijd zelfgenoegzaam te pronken op mijn blog. Ik zou het net géén typevoorbeeld van censuur noemen (cfr mijn uitleg op mijn blog).

    De tweede is een heel moeilijke, vind ik. Het gaat hier niet over ‘De Tubekenaars zijn kaka’ of ‘Die van Tubeke neuken hun eigen moeder’ of zo, maar het gaat over ‘Les Wallons’. Het is inderdaad geen racisme, maar het ruikt wel behoorlijk fout. Ben het eens met Maarten dat dit strikt genomen geen racisme is en dat die voorzitter op zijn bank moet blijven zitten en zijn ongenoegen op een andere manier uiten. Dat het geen racisme is, betekent echter niet meteen dat het dan hetzelfde resultaat heeft als censuur is als de scheids het spel hierom stillegt. Zoals Outro aanstipt kunnen er andere redenen zijn.

    Verder ben ik het eens met Alexander voor wat betreft de forelrel en het gat van de wereld.

  4. @Alexander: dus ivm het gat van de wereld ga je ook niet mee in het censuur-verhaal? Iedereen heeft wel een mening over die rubriek en ik kan er geregeld mee lachen (gewoon met de onozelheid ervan. Ik ben dan ook een onozelaar), maar los van alle subjectieve overwegingen staat het als een paal boven water dat er geen sprake is van censuur.

    @Punkerke: we zijn het eens. Ik noem het ook geen typevoorbeeld van censuur, maar “bijna een typevoorbeeld van censuur”. En wel omdat er geen expliciete politieke druk is uitgeoefend, maar wel achter de schermen. Een overheid die op slinkse wijze moraliseert door een bepaald programma te verbieden is hoe dan ook censuur.

  5. Het vervelende van ‘et les wallons’ is dat het gewoon zo verdomd catchy is.

    Trouwens, wat weerhoudt de Waalse supporters om ‘et les flamands’ te zingen? Het geeft hen zelfs nog het voordeel dat ze zich niet in het zweet moeten werken op zoek naar een correct Nederlandstalig equivalent!

    In dat opzicht vind ik het snerende ‘Walen buuten!’ veel grover, trouwens.

  6. Maarten,
    Voor mij heeft het uit de rekken halen van Humo in dit geval inderdaad niks met censuur te maken. Vooral die types die zeggen dat er vanaf nu dan op alles zal moeten gelet worden wat de media publiceren, zijn stupide. Was die bewerkte foto misschien een mediaproduct dan? Dat Humo echt uit de rekken werd gehaald is natuurlijk overdreven, maar censuur is het dus niet.
    Wat ik trouwens op diezelfde pagina’s veel aanstootgevender vond was die cartoon met de Bulgaarse kinderen, over Chris Dusauchoit. k vind dat daarover wél eens mag worden nagedacht. Zeer ongepast, me dunkt. Zoiets zou naar mijn mening niet moeten verschijnen. Op die manier hoeft het dan ook niet gecensureerd te worden, eens in de handel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: