And the bird says poe-tie-wiet?

En in tijden dat het om 17u30 ’s middags al pikdonker is buiten, is het misschien af en toe nodig de batterijen even op te laten en uw ogen te openen voor de meer heldere kant van het leven. The bright side of life, zeg maar.

Heb ik al gezegd dat ik weer aan het werk ben? Onderwijs, jaja. En full-time dan nog. Alleen is het slechts voor drie weken, dus nog twee weekjes en deze blog zal weer een versnelling hoger schakelen. Tot dan zul je het moeten stellen met hoopjes letters zoals deze.
Ik werk dus opnieuw, en ben ik elke dag een uur op de baan (half uur heen, half uur terug). De weg gaat hoofdzakelijk rechtdoor, en dan heb je wel al eens de tijd om bepaalde levensproblemen te analyseren. Zo heb ik de kern ontdekt van verkeersagressie. De kern van verkeersagressie komt erop neer dat iedereen altijd en overal in je weg rijdt. Hoe dan ook. Hoe jullie het doen weet ik niet, maar ik vind het verdacht dat er een auto komt uit elke zijstraat die ik passeer, en dat die auto telkens de indruk wekt ietsje te laat te zullen remmen waardoor zijn bumper in mijn vaarwater terechtkomt en ik ofwel moet remmen, ofwel moet uitwijken. En dan zwijg ik nog over de auto voor mij die altijd – áltijd – 5 km/u trager rijdt dan toegelaten, en die auto achter mij die altijd – áltijd – 20 km/u sneller rijdt dan toegelaten, en zich vervolgens “in mijn gat” vastklampt.

Ik vind ook – en nu ben ik niet bepaald origineel – dat ouderen levenslang rijverbod moeten krijgen. Er is een moment wanneer levenslang niet zoveel meer voorstelt. Weet je nog die schietpartij waarbij een opa van 80 zijn schoonzoon neermaaide? Hij had gelijk natuurlijk: wat konden we hem nog maken? Levenslang? Wat is het verschil met het rusthuis uiteindelijk? Of die oma die haar man neerstak met een mes. Kwam er zonder straf vanaf. Een oma in het gevang, dat gaat toch niet. Ookal zal ze er niet zo lang zitten.
Euh, ik word wat cynisch zeker? Terug naar het punt. Ouderen in het verkeer. Huizenhoog cliché, maar ik heb het onlangs mogen meemaken. Dit was de situatie: spitsuur, bebouwde kom, een rotonde. Een file staat te wachten voor de rotonde. Ik kom eindelijk aan het fietspad dat aan de buitenkant van de rotonde meedraait. Geen fiets, geen auto te bekennen. Ik rijd dus die rotonde op, vlak na de kleine vrachtwagen voor mij. Opeens remt die vrachtwagen omdat de auto voor hem is moeten stoppen alvorens de rotonde af te rijden, want hij moet voorrang geven aan een fietser. Ik stop ook, alleen sta ik op dat moment half op die rotonde. Op het moment dat mijn voorligger opnieuw vertrekt, komt er een andere auto van links (hij is dus op de rotonde). Ik denk: “die auto zal wel even wachten zodat ik volledig die rotonde opkan, want op deze manier belemmer ik fietsers en het andere verkeer op die rotonde”. Ik wil aanzetten, maar moet uiteindelijk opnieuw bruusk in de remmen als blijkt dat die auto helemaal niet remt voor mij. Aan het stuur: een meetje. Passagier: een ander meetje. Achter die twee meetjes: een hele sliert auto’s. En daar stond ik, half op die rotonde. Uiteindelijk heb ik mezelf voorrang gegeven en mij er brutaal tussen gewurmd. Twee mogelijkheden: ofwel zagen de meetjes niet dat er een auto half op de rotonde stond (wat wil zeggen dat ze half blind waren en dus beter het openbaar vervoer zouden nemen – of wacht: ze zouden beter thuisblijven.) ofwel was het meetje achter het stuur een respectloos en ijskoud mens dat enkel het verkeersreglement voor ogen ziet dat zegt dat het verkeer op de rotonde altijd voorrang heeft.

Bueno. Allez, de bright side of life. Wat bedoelde ik daar nu in godsnaam mee?
Ach ja, ik weet het weer. Als je iTunes, nadat je de voorbije weken achtendertigmiljoen keer de melding dat er een nieuwe versie beschikbaar is hebt weggeklikt, eindelijk z’n update gunt, time dat dan met je horloge of zo. Het duurde bij mij 45 minuten, en als ik dat niet had getimed, dan zou ik die 45 minuten gewoon héél – érg – láng genoemd hebben. Of ik zou gewoon achtendertigmiljoen geschreven hebben. Dat kan ook.
Dat is de bright side: een lange, cpu-rovende bezigheid, waarvan het enige voordeel is dat je die meldingen niet opnieuw zult krijgen (want je weet dat ze natuurlijk weer alléén dingen in de iTunes-store zullen gewijzigd hebben), kun je nu benoemen. 45 minuten. En intussen ga je in de douche of zo, of je klikt op het icoontje van Songbird, vergeet na 2 minuten – waarin er niks gebeurt – dat je daarop geklikt hebt, en een kwartier later opent het zich eindelijk. Dat is dan een leuke, want onverwachte verrassing. Vind het pleonasme.

Deze post is niet herlezen en staat mogelijk vol fouten en onlogische zinsconstructies. Het is logisch dat ik dat op het einde zeg en niet in het begin. Sommige mensen vragen zich dan af waarom hun blog niet populair is. Niet dat de mijne dat wel is natuurlijk. Er heeft immers niemand mijn stokje opgepikt toen ik het doorgaf. Voor een keer dat ik dat deed. Nu weet ik wat mensen tegen stokjes hebben.
De tijd die ik gestoken heb ik het schrijven van deze laatste alinea kon ik evengoed gebruikt hebben om te herlezen, maar nu moet ik echt beginnen met lesvoorbereidingen maken. Procrastination is the word.

ps: Songbird heb ik toch eens getimed. Hij klokt af op 3’36”. En dat op een vers opgestarte computer! Zelfs iTunes start sneller op.

Advertenties

8 Reacties

  1. Maarten, je bent geweldig als je cynisch bent. Nou!
    En procrastinatie is een vreselijk woord om te typen (ik vraag me trouwens af of ik het nu juist heb). En ik ken de betekenis nog maar sinds ik blog. Ttz: ik ken het woord ook nog maar sinds ik blog. Hoe het in zijn werk gaat, dat kan ik al heel mijn leven lang…

  2. een blog als afreageersel schrijven, werkt altijd. Desnoods alleen voor jezelf. Maar ik heb ze wel GANS uitgelezen. HA! 🙂

  3. Anticiperen, anticiperen! Het is me na al die jaren nog altijd niet gelukt. Onlangs wou ik invoegen op een andere rijdstrook om keurig te kunnen afslaan, er was plaats… maar het moment ik mijn richtingswijzer aanleg zie ik een achterligger gas geven om het gat dicht te rijden. Ja dan gaat mijn bloot koken en rij ik dienen mens bijna van de baan. Hij kon niet anders dan remmen… en zo heb ik nog wel wat voorbeelden. Als er geen verkeer is rij ik als nen oude mens, maar als ze mij bewust hinderen ben ik een beest… ik zou daar nen cursus voor moeten volgen peis’k.

    En ik hou niet van stokjes… sorry! 🙂 Dit heeft niets met je succes te maken 😉

  4. winamp mijn beste, winamp.
    ’t zal een verademing zijn.

  5. @Elke: ik heb het woord ontdekt op youtube.

    @Eline: was het dan zo lang? *scrollt* aja, nu je het zegt…. Ik moet eens korter leren schrijven.

    @Outro: excuses excuses :). Zorg maar dat je bloot niet overkookt 😉

    @hoow: ik heb winamp staan. Ik heb hem vorig jaar al getest en afgekeurd (voor de tweede keer). Het was eigenlijk al afgeschreven toen ik merkte dat ik alleen handmatig mijn muziekbestanden in één map kon plaatsen. Tja, dan kun je je muziek niet organiseren he. Het is dus enkel een programma om ze af te spelen en dat kan iTunes ook. Winamp opstarten kostte trouwens ook heel veel tijd. En al die onoverzichtelijke opties… bah.

  6. Als je dan toch over iets irritant wil schrijven: how the fuck krijg je een volledige inhoud van een zakje koffiegruis in een pot zonder te morsen? Zonder uitzondering ligt mijn keuken altijd vol met koffiepoeder!!!! Sorry, dit moest me van het hart 🙂

  7. Drie mogelijkheden:
    -senseo
    -geen koffie drinken maar thee
    -hem niet in een pot proberen te doen en gewoon in de zak laten.
    -een tr….

    4 mogelijkheden:
    -senseo
    -geen koffie drinken maar thee
    -hem niet in een pot proberen te doen en gewoon in de zak laten
    -een trechter gebruiken (een plastieken filterhouder misschien?)

  8. Wij steken dat zakje in een koffiepot; zo blijft hij langer vers. Maar is minder mooi natuurlijk 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: