Overslag

Onbewust heb ik een wetenschappelijk experiment gedaan op mezelf. En de conclusie is heel interessant! Misschien ook voor jou/u!

Vorig jaar, ergens in april, ik zat toen het eerste jaar op kot, kreeg ik last van hartritmestoornissen. Ik wist niet waar die opeens vandaan kwamen, maar elke dag kwamen ze terug rond hetzelfde tijdstip, ergens in de latere namiddag. Pas rond 23u ’s avonds verdwenen ze opnieuw en in tussentijd zat ik mijn kas op te vreten uit ergernis/frustratie/ambetantigheid/whatever.
Een paar doktersbezoeken konden mij geruststellen: ik mankeer niks. Gezond hart, het slaat enkel een beetje bizar af en toe.

Ik had er enkel last van in rust, dus ging ik in de vakantie sporten alsof mijn leven ervan afhing. De ritmestoornissen ebden weg, maar toen ik in september opnieuw de draad opnam en weer ging studeren, kwamen ze terug. De rest van het jaar bleven ze voortduren, tot in april dit jaar. Toen zat ik weer meer thuis om aan mijn thesis te schrijven en zo. Ik deed ook meer aan sport. In de vakantie heb, net zoals het jaar ervoor, zoveel mogelijk aan sport gedaan, et voila: weg ritmestoornissen. Enkel een overslag zo nu en dan maar die kunnen me al lang niet meer deren. Toen ik begon met lesgeven in september bleef ik gespaard van deze ontzettend irritante stoornis. Ik dacht dat ik er definitief van verlost was.

Maar nu, sinds ik in een nieuwe school lesgeef, komen ze terug. En als ik terugkijk naar het voorbije anderhalf jaar is er één variabele die samen blijkt te hangen met het al dan niet hebben van hartritmestoornissen: sport. Toen ik in mijn vorige school lesgaf ging ik er elke dag heen met de fiets. Nu is dat een beetje te ver dus ga ik met de auto. Resultaat: ik doe de hele dag niks van lichaamsbeweging. Ik zit nu te typen terwijl ik mijn rechterbeen niet stil kan houden. Opgepropte energie zoekt een uitweg, mijn hartslag is opmerkelijk hoog met meer overslagen dan me lief is. Waarschijnlijk zullen die straks overgaan in constante overslagen en ben ik vertrokken voor de rest van de avond, net zoals gisteren.

Oplossing? Sport ja, maar een eind gaan lopen in het donker en in die koude. Hmmmz. Iemand een hometrainer op overschot?

5 Reacties

  1. Ik heb de onze pas verkocht…het was meer een meubel in huis, een lelijk meubel dan🙂

  2. Hmm, interessant. Deze post moet ik aan een vriendin tonen. Ik vrees dat wel niet zo enthousiast zal zijn wat dat sporten betreft.😉

    Een echte sporter laat zich trouwens niet tegenhouden door de koude en het donker. Zelfs mijn mama gaat nog steeds joggen met dit weer (met fluovestje uiteraard). Zelfs ben ik alweer meer dan twee weken niet gaan lopen, maar dat is een detail natuurlijk.😉

  3. Je vertelt het net alsof het zomaar iets is, terwijl ik meteen dacht “oei oei, hartritmestoornissen”..
    Sporten dan maar!

  4. Bij veel bedrijven zijn er tegenwoordig douches, zodat je over de middag kan gaan joggen. Geen optie bij jullie? Anders een collega zoeken bij wie uw fiets in de auto kan, en savonds naar huis fietsen. Of enkele dagen per week afspreken om ’s avonds te gaan sporten. Of…
    Waar een wil is, is een weg!

  5. @Alexander: reken maar dat ik al doodsbang geweest ben. Nu hebben ze (dokters) mij kunnen overtuigen dat ik geen hartziekte of afwijking heb of zo. Ongevaarlijk dus.

    @Lucie: op een school is dat nogal moeilijk. Geen twee dagen zien er hetzelfde uit. Nu is het vooral het weer dat me tegenhoudt te gaan lopen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: