Blog Action Day: 25000

25000 is….

  • Het aantal euro’s dat vroeger een miljoen was
  • Het aantal euro’s dat je neertelt voor een grote mooie wagen. Stel je de berg muntjes eens voor
  • De gemiddelde opkomst voor een thuismatch van Club Brugge
  • De bevolking van Zottegem
  • Het aantal commercials dat Obama in 4 dagen tijd de ether instuurt
  • Het aantal jaar geleden dat het evenaarswoud in Congo een droge Savanne was
  • De leeftijd in jaren van de grottekeningen die in de Charente gevonden zijn
  • Het aantal mensen dat het Amerikaans leger gevangen houdt
  • Het aantal Canadezen dat in één jaar door vervuiling omkomt
  • Het aantal mensen dat elke dag omkomt van de honger. Het is nu 20 na 11 en in dit uur alleen al zijn er 350 mensen gestorven. Dat is 1 persoon per drie en een halve seconde.

http://www.poverty.com/
http://web.worldbank.org
http://www.unicef.be/4miljoen.html

Blog Action Day 2008

Net zoals vorig jaar doe ik ook nu weer mee met de Blog Action Day. Toen schreef ik één van mijn succesvolste posts ooit (en daar zal de titel wel ergens voor tussen zitten) over milieuproblematiek. Voor deze editie is het onderwerp armoede en ik ben nog volop aan het brainstormen. De 15de is de dag.

Oja, voor ik het vergeet: doe ook maar mee!

De grootste misdaad ter wereld

Ter ere van Blog Action Day, wil ik jullie met de neus op een redelijk schrijnend verhaal drukken. Een verhaal van onmacht, smeerlapperij, respectloosheid en dood. Dit is geen leuk verhaal, en wie mij kent en met mij aardrijkskunde volgde op het hoge schooltje, kan hier al stoppen met lezen want het is slechts herhaling. Tenzij je het interessant vindt natuurlijk.

Er was eens…

…in een land hier ver vandaan, in een grote vlakte aan de rand van een bergketen, een meer. Het was een reusachtig meer. Het was zo groot dat je, als je aan de oever stond, je de overkant niet kon zien. Rondom het meer waren kleine vissersdorpjes gevestigd. Hardwerkende vissers zorgden er voor het dagelijks inkomen voor hun kroostrijke gezinnen. Mens en natuur waren één: de mens was afhankelijk van het meer omdat alles daarrond een woestenij was. Het meer was het kloppend hart van de streek.
Het water voor het meer werd aangevoerd door twee machtige stromen, die ontsprongen in de bergen. De mensen die aan de oevers van die rivieren woonden, gebruikten het water voor hun dagelijkse behoeften, en voor aan landbouw te doen in die woestenij. Maar ze zorgden er steeds voor dat er genoeg water naar het meer bleef stromen.

Op een slechte dag werd de vredige streek rondom het meer bezet door een naburig volk. De plaatselijke bevolking kon niks ondernemen omdat de indringer veel machtiger en numeriek veel sterker was. Ze werden opgenomen in het rijk van hun buur, waar mensen geen eigen bezit meer mochten hebben en het bestuur geregeld werd in stad daar heel ver vandaan. De indringers begonnen massaal water van de rivieren af te tappen en de woestijn werd getransformeerd in grote akkers die voortdurend onder water stonden. Op die velden werd katoen gekweekt, en om die beter te doen groeien gebruikten ze ladingen en ladingen pesticiden.

De gevolgen waren verschrikkelijk: de akkers werden steeds minder vruchtbaar, en steeds zouter. Het zout vernielde alle leven in de rivieren en in de omgeving. Alles werd…..dood. Het meer kreeg steeds minder water en werd kleiner en kleiner. De bodem van dat meer, dat bedekt was met zout en landbouwpesticiden, meegenomen door het water van de rivieren, kwam aan de oppervlakte te liggen. Door de inkrimping van het meer werd het klimaat ook veel droger. Er staken stofstormen op waarbij de pesticiden en het zout over heel de omgeving verspreid werden. De mensen werden ziek en de kindersterfte steeg extreem.

De dorpen raakten ver verwijderd van de oever van het meer. Vissersboten kwamen op het droge te liggen. Alle leven in het eens zo prachtige meer stierf uit.

Na vele jaren vertrokken de indringers en werd de plaatselijke bevolking opnieuw zelfstandig. Maar het was al te laat: het meer kromp verder, de stofstormen bleven en de hele omgeving bleef symbool staan voor de dood.

 –EINDE–

Vroeger zag het Aralmeer, op de grens van Oezbekistan en Kazachstan er zo uit:

Zo ziet het er nu uit:

Door de stofstormen en het zwaar vervuilde drinkwater is kanker is er met 500% gestegen. Nergens ter wereld ligt de kindersterfte hoger, zelfs niet in Tsjernobyl na de meltdown. 10,45% sterft in het eerste levensjaar.

Ik krijg pijn in mijn buik door er alleen nog maar over te schrijven. Ik kan alleen nog maar zeggen: informeer u:

Udasa
BBC
GRID – ARENDAL
Google
Wikipedia

NB: excuus voor het niet vermelden van de schaal. Vroeger was het Aralmeer 68000 km² groot. Nu is dat nog hooguit 17000 km². Ter vergelijking: België past 2 keer in het oorspronkelijke Aralmeer. Nu kan alleen Wallonië er nog in.