Strooidienst

Wikipedia en de korrel zout: they make a great couple! Afgelopen zomer, vlak voor ik naar Jordanië vertrok, bekeek ik de pagina over Turkish Airlines. Je weet wel: die maatschappij die sinds vandaag bekend staat als “één die een bedenkelijke reputatie heeft op het vlak van veiligheid” (dixit VRT-nieuws).

Op 30 juli stond er letterlijk te lezen op Wikipedia:

Turkish Airlines staat bekend als een van de veiligste luchtvaartmaatschappijen ter wereld. Sinds de oprichting in 1933 heeft het maar één ongeval meegemaakt: Turkish Airlines Vlucht 981, die op 3 maart 1974 in Frankrijk verongelukte, was vòòr de vliegtuigramp Tenerife het ergste vliegtuigongeval. Op de website AirSafe.com staan 9 vliegtuigcrashes sinds 1933 van deze maatschappij.

Nu staat er:

Turkish Airlines Vlucht 981, die op 3 maart 1974 in Frankrijk verongelukte, was voor de vliegtuigramp van Tenerife het zwaarste vliegtuigongeval. Het laatste ongeluk waarbij de maatschappij was betrokken was op 25 februari 2009. De meeste recente incidenten hebben betrekking op vliegtuigkapingen.[1]
Recent is Turkish Airlines druk bezig met het verbeteren van de veiligheid en kwaliteit.

Het “enige” ongeval hebben ze dus veranderd in het “zwaarste”. Enige vs zwaarste. Trek dat zoutvat maar helemaal open. Met één korrel gaan we het niet redden vrees ik.

Hilarisch was trouwens ook alweer het VTM-nieuws . Bij gebrek aan reporter ter plaatse hebben ze maar een piloot van wijlen Sabena naar de studio gehaald om hem te vragen of die landingsbaan “gevaarlijk” is. Natuurlijk niet.
Wat dan de oorzaak zou kunnen zijn? Wel, het weer was niet slecht, dus waarschijnlijk hadden ze een technisch probleem.
Hm, ok. Laatste vraag: er zijn tegenwoordig weer veel vliegtuigcrashes. Moeten we bijgelovig worden?
Antwoord: nee, we moeten niet bijgelovig worden.

Allez, ge weet het he. Info en waardevolle duiding: bij VTM moet ge wezen! En bij Wikipedia natuurlijk.

Provincialisme

Provincialiteit bij Focus, de West-Vlaamse regionale televisie, dat is even evident als minstens 980349 vermeldingen van Erik Van Looy in élke Humo, élke week opnieuw.

Focus was één van de eersten om te berichten over de schade, veroorzaakt door de twee straaljagers die gisteren door de geluidsmuur vlogen.

Voor wie niet uit de streek komt: gisterenmiddag, rond 14u werd ik, en de hele buurt met mij, opgeschrikt door een harde doffe knal. Het huis schudde, alsof er een bom gevallen was. Ik keek in de richting van het raam en toen kwam er een tweede knal waardoor de ruit in mijn velux ongehoord heftig aan het trillen ging. Schudden is misschien een beter woord.

We lopen naar buiten; de buren stonden ook al op straat te kijken wat er gebeurd was. Niks te zien. Geen rook, geen vuur, geen brokstukken van een vliegtuig. Later kwam de verklaring: twee straaljagers door de geluidsmuur.

Bon, Focus dus. Hun bericht. Lees goed:

Twee straaljagers die ter hoogte van het winkelcentrum B-Park door de geluidsmuur zijn gevlogen, hebben heel wat schade veroorzaakt bij de huisdecoratiewinkel Kwantum.

Er was schade in B-Park, dus moet het ter hoogte van B-Park gebeurd zijn. Of de term “hoogte” wel goed gekozen is in deze context laat ik dan nog in het midden.
Beste Focusmensjes: het is wel degelijk mogelijk dat die schokgolf van iets verder kwam dan B-Park zelf. Het is zelfs mogelijk dat hij van de andere kant van de provinciegrens kwam, nl. Oost-Vlaanderen. Ja, er is een wereld aan de andere kant van de grens.

Draadloze tv

Zou dat geen fantastisch idee zijn? Het signaal komt binnen via je kabel, en een router verspreidt het over alle tv’s die zich in je huis bevinden. Geen muren meer openbreken om er een kabel door te trekken! Briljant….
Zo briljant dat het ongetwijfeld al bestaat. Maar waarom breekt het dan niet door?

Eindejaarslijstje deel 3

Wat vindt u het beste boek/toneelstuk/concert en wat de beste film/cd/website van 2008?

  • Beste boek: De Weg naar Mekka (Jan Leyers).
  • Beste toneel: ke nen der gin enkel gezien.
  • Beste concert: Madrugada in AB.
  • Beste film: No Country for Old Men
  • Beste cd: Madrugada – Madrugada. Eervolle vermelding voor Fleet Foxes van Fleet Foxes, Third van Portishead (ik vraag me af waarom alle Humo-journalisten die vergeten zijn in hun lijst), Carried to Dust van Calexico en For Emma, Forever Ago van Bon Iver.
  • Beste website: Ik vind de vernieuwde Last.fm heel geslaagd (je hoort het: ik ben fan).

Eindejaarslijstje deel 2

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2008?

Na die eerste vraag is de tweede zo banaal, nietwaar? Toch lees ik steeds de antwoorden in Humo en sla ik de eerste vraag over. Iedereen zegt toch altijd “crisis”.

  • Beste radio: Stubru in het algemeen, Music for Life en de Maxx in het bijzonder. Maar met stip op 1: Last.fm!
  • Slechtste radio: 4fm. Ik heb een hékel aan evergreens. En zeker die van Brian Adams en Céline Dion. Er komt weinig goeds uit Canada…
  • Beste tv: Top Gear, House MD, Lost (helemaal back on track), het WK Snooker, het EK voetbal op de Engelse tv, De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, de Tour.
  • Slechtste tv: reclame, Sarah, Piet Huysentruyt, de Lotto, voetbalcommentaar van Eddy Demarez, Gilles de Bilde in élk voetbalprogramma, Studio 1 met Frank Raes (voor cafépraat kan ik ook op café gaan).

The Long Way Down. Deep down.

The Long Way Round en The Long Way Down. 2 reisprogramma’s bekend van de BBC, de laatstgenoemde ook al uitgezonden door National Geographic, en een kwestie van tijd voor Canvas ze koopt en uitzendt.

De eerste een reis rond de wereld in oostelijke richting. Waarom een wereldreis altijd naar het oosten moet gaan weet ik niet, maar ik heb nog niemand weten naar Amerika vertrekken om via Oceanië en Azië terug te keren.

Bij een wereldreis wordt er één continent doorgaans geskipped: Afrika (en Europa ook een beetje, maar dat kennen we al zo goed). Daarom kwam er een opvolger van de Long Way Round: de Long Way Down, van Schotland naar Kaapstad.

Protagonisten: Eerst en vooral Ewan McGregor. Veelzijdig Schots acteur. Thuis in bijna alle genres: Oorlogsfilms (Black Hawk Down), Drama (Trainspotting), Musicals (Moulin Rouge) en SF (Star Wars).
Samen met zijn buddy Charlie Boorman (collega-acteur, maar minder bekend, minder succesvol en minder ‘looks’) gaat hij met de motorfiets rond de wereld. Eerst van west naar oost, daarna van noord naar zuid.

Hun reizen worden volledig gefilmd en uitgezonden in documentaire/roadmovie/reality-tv -formaat (het reality-tv aspect zit ‘em in de video-dagboeken. Originééél!).

Educatief! Avontuurlijk! Interessant!
Ja, neen, maar toch ja. Het is educatief en interessant, maar het avontuur…… valt soms ver te zoeken. Want hoe avontuurlijk is een motortrip op gloednieuwe machines,  met in hun kielzog een stuk of 3 4×4’s, met daarin reserve-onderdelen, proviand, een regisseur, een dokter, een full-time medewerker die de visums en andere noodzakelijke papieren moet regelen, en uiteraard een camera-crew? Ook in de helm van de twee motards is een camera bevestigd en beiden krijgen ook een handycam ter beschikking om hun impressies te delen met het kijkpubliek.

Aflevering 1 van de Long Way Round was de voorbereiding. Het stel filmsterren had een volledig kantoor afgehuurd, daar hun personeel in gestoken met als opdracht “bereid onze reis voor”, waarna ze motorrijlessen gingen volgen en op survival gingen in Schotland om te ervaren hoe het was om in een tent te slapen.

Met veel gefrons der wenkbrauwen zat ik het allemaal gade te slaan, maar ik nam me toch voor om te kijken. Dat heb ik uiteindelijk amper gedaan (want ik was zelf op reis deze zomer, isn’t it ironic?), maar de Long Way Down heb ik wél meegepikt. Interessant en educatief. Jaja. Best te pruimen. Als je niks beters te doen hebt. Jammer van het avontuur.
Mr. McGregor en Mr. Boorman hun bedje voor de avond was al gereserveerd wanneer ze ’s morgens hun contactsleuteltje omdraaiden. Hun grootste zorg was dat ze er niet zouden geraken en ze “langs de weg” zouden moeten slapen. Hier is een moment van ongemakkelijke stilte goed geplaatst.

Maar waar ik eigenlijk over wilde schrijven was dit. Ik bedoel: wat nu volgt. Nadat ik er een paar regels over geklaagd heb.
Tegenwoordig loopt er (ook) op de Vlaamse zenders een commercial waarin Ewan McGregor getuigt over het avontuurlijke leven van een wereldreiziger, gecombineerd met het nog avontuurlijkere leven van een motorrijder. We zien beelden die thuishoren in reclamespots voor luxewagens. Adelaars scheren langs het televisiescherm, watervallen klateren en woeste landschappen dansen op ons netvlies. Reclame kan best mooi zijn, tot net voor het einde wanneer het product wordt voorgesteld waar het allemaal om draait. In dit geval….. see for yourself.

Je kop verkopen, je imago (dat eigenlijk deels ‘fake’ is) verkopen, en voor wat? Voor de commercie? Voor het geld? Het geld dat je waarschijnlijk toch niet nodig hebt omdat je er al in zwemt? Of zou Davidoff de gulle sponsor zijn van ’s mans epische exodussen?
Parfum   …   avontuur.  Parfum   …   avontuur. Is it me, or doesn’t this make any sense?

Quote van de dag [2]

De quote van de dag komt op naam van Birgit van Mol. Deze middag, toen ik haar de hoofdpunten uit het nieuws hoorde opsommen, ging ik opnieuw twijfelen of ze haar teksten soms wel eens doorneemt voor het Nieuws begint. Schrijft ze ze überhaupt wel zelf??

“Een koppel uit Kuurne moet een boete betalen van 16000 euro omdat ze hun woning bouwden….. en die is niet energie-zuinig genoeg.”

Ik wed dat ze op het punt stond te zeggen dat dat koppel hun huis hadden gebouwd waar dat eigenlijk niet mocht (zonevreemd dus).