Winter this is

“Naar goede gewoonte zijn er dit weekend weer heel wat blockbusters op tv, want in januari valt er anders toch niks te beleven.”

Zo las ik in één of ander tv-blad of een krant – wie zal het zeggen – deze week. Maak daar weekend van, anders past het niet.

Ik bekijk mijn blogposten van deze maand en ik kan alleen maar aye zeggen. Misschien ís dit wel de saaiste maand. De winter is in se één en al saaiheid omdat het eigenlijk nooit een echte winter is (en bespaar je de moeite nu direct door te scrollen naar dat commentsvak om me op de hoogte te brengen van het feit dat het dit jaar wél een echte winter was/is, ik kijk heus ook wel eens zelf naar buiten hoor. Ik durf zelfs zo nu en dan eens een stapje te wagen in de echte wereld).

Winter dus. In december gecompenseerd door examengekte, proefwerkengekte, kerstgekte en oudejaarsgekte. De sinterklaasgekte nemen we als aperitief. Januari: dat is de detente. De anti-climax. We zijn 2009 al gewoon, het nieuwe is eraf. Boredom.

Ik heb het nieuws nog niet gezien, maar ongetwijfeld hebben die Israëlische schurken vandaag opnieuw een paar Palestijnse kinderen de eeuwigheid ingejaagd en een bundel andere conventies van Genève door de wc gesjast.

Volgende week heeft de VS voor het eerst een zwarte president. Volgende week dinsdag. Een dinsdag. Alweer. Uiteraard. Alles dat met politiek te maken heeft gebeurt daar op dinsdag. Autisten.

Afgelopen weekend was het serieuze koekenbak hier in de straat, toen de Damse Vaart na 11 jaar nog eens open ging voor het publiek. Schaatsgekte. Gelukkig ben ik vrijdag al op fotografische excursie gegaan om zo beelden te maken mét de witte bomen. En for the record: volgende maand gaan de bomen langs diezelfde vaart tegen de vlakte. Dag met het handje! Nee, het is te laat om nog een actiecomité op te richten, concentreer jullie maar op dat museum in Brugge. Want stel je voor: een museum in Brugge! Dat past toch echt wel niet in het historisch kader! Kunnen ze geen middeleeuws gebouw neerplanten en de toeristen wijsmaken dat het oud is?

Het grootste nieuws heb ik dan nog niet eens verteld. En als het puntje bij het paaltje komt (wie stelt zich dat ook altijd visueel voor? Dat puntje en dat paaltje bedoel ik. Never mind.), dan heb ik nog niet eens de tijd gehad om een blockbuster te bekijken. Behalve Star Wars want ik moest dat gat in mijn cultuur toch eens opvullen.
Hell, ik heb zelfs nog geen tijd gehad om opnieuw regelmatig te bloggen.

But change will come! Yes I can! Schrijf het op, en ik doe hetzelfde.

Advertenties

Eindejaarslijstje deel 1

In Humo verschijnen ze weer: de eindejaarslijstjes. Altijd dezelfde BV’s, altijd dezelfde clichés, altijd de verwachte antwoorden. Veel (al dan niet pseudo-) intellectueel gezwans van schrijvers die denken dat ze veel over de maatschappij te vertellen hebben omdat ze al x aantal romans geschreven hebben over een kapotgelopen moeder-dochter-relatie (ja, het is tegen u, Hemmerechts!) … (ik vermoed toch dat je al een boek geschreven hebt over een moeder-dochter-relatie).

Enfin. Ik blog dus ik ben ook belangrijk, dus hier volgt mijn maatschappelijk volkomen relevant eindejaarslijstje dat eigenlijk als standaard zou moeten dienen voor de bv’s die aan bod moeten of zullen (ik kijk naar u, Draulans. Waag het niet over uzelf te beginnen bij maatschappelijke thema’s, en zeker niet bij toekomstwensen).

Wat vindt u de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar?

1 Woord: crisis. We begonnen het jaar met een regeringscrisis waarbij Verhofstadt is komen depanneren.

Daarna kwam er al een eerste regeringscrisis rond BHV en de staatshervorming, met een geweigerd ontslag van Leterme.

Intussen brak de hypotheekcrisis uit in de VS, die al snel ontaardde in een financiële crisis op wereldschaal. Beurzen gingen op, maar vooral neer, en Fortis was de eerste die een reddingsboei nodig had. Pluimen en bloemen voor Leterme, tot bleek dat we ons door de Hollanders hadden laten rollen.

De financiële crisis wordt nu ook een economische crisis want niemand durft blijkbaar nog geld uit te geven. Voor alle duidelijkheid: een economische crisis veroorzaak je voornamelijk zelf. Collective action problem en zo. Tjaha. Jammer maar helaas.

We dachten dat we ervanaf waren, maar nu eindigen we zoals we begonnen waren: met een regeringscrisis.

De koning zou naar verluid spoed willen zetten in zijn consultaties “omdat anders zijn kerstvakantie in het water valt”. Way to go.

De rest is voor morgen, anders ga ik het weer te horen krijgen dat mijn posts te lang zijn!

Quote van de dag

Op naam van Caroline Genez:

“Ik denk dat heel wat mensen overtuigd socialist zijn, maar dat nog niet weten.”

Wie is de domste?

Obama-moeheid? Freaq, jongen, best dat je niet in de VS woont. Voor mij zijn alle middelen goed om die vent op de troon te krijgen. Een reclamespot van een half jaar? Kan me niet schelen, zolang er maar geen roodnek verkozen wordt. Als ik moet kiezen tussen Bush-moeheid en Obama-moeheid dan moet ik toch niet lang nadenken.

Nadenken is soms niet mijn sterkste kant. Als ik naar de reportages kijk in ‘TerZake’ van Robin Ramaekers, vanuit zijn greyhound bus (de journalist reisde per bus door Arizona, New Mexico en enkele Bible belt-staten), dan zit ik mij letterlijk de ogen uit te wrijven bij het horen van redenen waarom de geïnterviewde US-citizens voor McCain zouden stemmen (bij nader inzien hebben mijn ogen daar weinig mee te zien, maar swat). Ik kan er überhaupt niet bij waarom wie dan ook wanneer dan ook op hem zou stemmen. Hier ontbreekt natuurlijk een dosis relativeringsvermogen en empathie van mijn kant, maar toch…. Dat heb je wel meer als je mensen aanhoort die er een andere mening op nahouden dan jijzelf terwijl je heilig overtuigd bent van je eigen gelijk. Dan durft het wel eens zwart te worden voor een mens zijn ogen en begint hij opzettelijk fel overdreven statements en zwart-wit-voorstellingen in het rond te strooien. Zo van: “die Amerikanen zijn toch eigenlijk oliedom!” of “ze zouden sommige mensen toch wel moeten verbieden van te gaan stemmen”, en andere elitaire omhooggevallen praat.

Nadenken is ook niet de sterkste kant van een groot deel van de republikeinse kiezers uit de buik van de VS. Die stemmen op hun gevoel, volgens de traditie. Volgens The American Way of Life. En wat houdt die in?
Exclusiviteit
– Zoveel freedom van vanalles en nog wat, zodat men erin gaat stikken. Teveel vrijheid mondt onvermijdelijk uit in een beperking ervan. Vb: “We willen onze vrije samenleving en haar liberale waarden vrijwaren….. En daarom bouwen we een muur rondom ons…… Zoals in de middeleeuwen. Jaaa, goed idee!”
Freedom houdt ook in dat je gewapenderhand iedereen van je property mag verjagen. En je hebt ook de vrijheid om met een Kalashnikov een school binnen te gaan om aldaar enkele leerlingen af te knallen.
Socialisme = de duivel, dus Obama = de duivel. “Do you read the Bible sir? It says the Devil will take the shape of a charismatic leader!” Dan zou ik willen antwoorden: “Do yóu read the Bible sir? It says that helping the poor and the weak is every Christian’s task.” Dan zal de andere antwoorden: “But his name is Hussein!”, waarop ik lachend wegwandel.

Citaat van één van de sympathieke inwonders van een stadje in Oklahoma: “I can’t believe the American people can have a candidate whose name is Obama. That’s very close to Osama.” Hij sprak het heel traag en dreigend uit, alsof hij net een nieuwe baanbrekende ontdekking had gedaan die de kaarten in de verkiezingsstrijd wel eens grondig zou kunnen schudden.
Hij heeft een punt, die man. Ik roep bijgevolg iedereen op nooit meer op Patrick Dewael te stemmen, want afgaande op zijn naam heult hij met de Franstaligen.

Blog Action Day: 25000

25000 is….

  • Het aantal euro’s dat vroeger een miljoen was
  • Het aantal euro’s dat je neertelt voor een grote mooie wagen. Stel je de berg muntjes eens voor
  • De gemiddelde opkomst voor een thuismatch van Club Brugge
  • De bevolking van Zottegem
  • Het aantal commercials dat Obama in 4 dagen tijd de ether instuurt
  • Het aantal jaar geleden dat het evenaarswoud in Congo een droge Savanne was
  • De leeftijd in jaren van de grottekeningen die in de Charente gevonden zijn
  • Het aantal mensen dat het Amerikaans leger gevangen houdt
  • Het aantal Canadezen dat in één jaar door vervuiling omkomt
  • Het aantal mensen dat elke dag omkomt van de honger. Het is nu 20 na 11 en in dit uur alleen al zijn er 350 mensen gestorven. Dat is 1 persoon per drie en een halve seconde.

http://www.poverty.com/
http://web.worldbank.org
http://www.unicef.be/4miljoen.html

De kleine man in de straat

De laatste tijd duikt hij weer geregeld op: de meest oververtegenwoordigde inwoner van dit land. Niemand weet zijn echte naam, maar iedereen kent hem wel. Gewoonlijk wordt er naar hem verwezen als “de kleine man in de straat”. Maar wie is die man eigenlijk? En waarom is dat zo’n sukkelaar in alle verhalen die je over hem hoort?

Om meer over hem te weten te komen heb ik hem eens gegoogled. Een bloemlezing:

“En de politiekers? Wat doen die voor ons de kleine man in de straat?? Niks!! Náááááda!!

De voorlopige titel is: ‘De Weltanschauung van de Vlaamse collaborateurs tijdens de Tweede Wereldoorlog’. Het gaat over de manier waarop de kleine man in de straat in de collaboratie is gestapt of gerold.

“Warren Buffett rijkste man ter wereld! Hoelang blijft de kleine man in de straat, de hardwerkende gezinnen die van de ene reorganisatie in de andere tuimelen, dit nog slikken?”

Awel ja nog meer belastingen voor de kleine man in de straat gevolg minder koopkracht gevolg hogere spilindex kan u volgen?

Zelfs politie en rechtsspraak is niet voldoende om vakbondsmilitanten de grondrechten te doen respecteren, en dat in naam van “de kleine man in de straat”, wat mensen willen is gaan werken, niet al te hoge belastingen en geen waarzeggers of utopisten aan hun bed zien staan…

Waarom wordt er van de kleine man in de straat verwacht dat hij zuiniger moet omgaan met stroom, terwijl er massa’s spots en halogeenlampen gericht staan op een gebouw met waarde of naam? (…)

(…) Maar waar ik toch mee zit, is dat wij, kleine man, kleine Jan met de pet, verantwoordelijk worden gesteld voor het wijzigen van het klimaat, voor de verschuiving van de natuurkrachten en de opwarming van de Aarde.

Ik ben al heel wat wijzer geworden na het lezen van deze informatie over de kleine man in de straat, die blijkbaar ook bekend staat als J. Met De Pet.

  • De politiekers doen niks voor hem. Dat moet erg zijn. Ik ken wel enkele landen in de wereld waar de politiekers niks voor de mensen doen, en dat zijn niet de leukste landen om te leven: Somalië, Congo, Myanmar, …  Geen lachertje voor de kleine man in de straat!
  • De kleine man in de straat was een collaborateur. De smeerlap! Als ik een politieker was, ik zou ook niks voor hem doen.
  • De kleine man heeft persoonlijke problemen met Warren Buffett. De reden hiervoor is blijkbaar dat Warren Buffett teveel geld heeft. I believe ‘jealousy’ is the word? Als de kleine man in de straat er niet tegen kan dat er rijke mensen bestaan met veel meer geld dan hem, zou hij dan niet beter naar een communistisch land verhuizen? China komt als een aantrekkelijke mogelijkheid bij me op, temeer omdat de meeste mannen in de straat daar klein zijn.
  • De kleine man in de straat valt van de ene organisatie in de andere. Hoe zou dat komen? Wordt hij overal buitengegooid misschien? Dat zou wel kunnen, want hij is een collaborateur en een communist. Ik zou die ook niet in mijn schaakclubje willen! Raus!
  • De kleine man in de straat moet teveel belastingen betalen. Hier wordt het ingewikkeld. J. Met De Pet is een socialist/communist maar hij wil géén belastingen betalen. Fan van de gratispolitiek misschien? Fan van Stevaert? Interessante piste om verder te onderzoeken, want als dit klopt kunnen we het leefgebied van deze kleine man beperken tot Limburg.
  • De kleine man in de straat heeft de vakbondsmilitanten achter zich. Hierbij haalt hij zich blijkbaar de woede op de hals van “de mensen”, want die willen wél werken en gewoon weinig belastingen betalen. Ze zijn het ook beu dat er waarzeggers naast hun bed komen staan. Dat klinkt misschien vreemd, maar mogelijk zijn “de mensen” ex-verslaafden van het ochtendlijke astro-programma op de VTM. Could be…
  • De kleine man in de straat moet zuiniger met energie omspringen. Tja, wij allemaal zeker? Misschien moet de kleine man in de straat eens berekenen wie of wat de meeste stroom verbruikt: de “gebouwen met waarde of naam” of “de rest van de bevolking”?
  • De kleine man in de straat, aka Kleine Jan met de pet is verantwoordelijk voor de klimaatswijziging en ‘de verschuiving van de natuurkrachten’. Dat zijn natuurlijk ernstige beschuldigingen aan zijn adres, maar ze kunnen wel het vorige besluit verklaren. En wij die dachten dat het de Amerikanen en de Chinezen waren!

Er resten mij toch nog enkele bedenkingen met betrekking tot dit merkwaardig heerschap:

  • Wat als de kleine man in de straat eens zou gaan werken in plaats van altijd maar op straat te vertoeven? Zouden heel wat van zijn problemen dan niet kunnen verholpen worden?
  • Wie is hij? Waar woont hij? Is hij getrouwd? Heeft hij vrienden?
  • Waarom is iedereen toch zo bekommerd om hem?
  • Waarom kunnen figuren als JM Dedecker of Filip Dewinter niet over hem zwijgen? En waarom zegt men dan dat de politiekers niks voor hem doen?

Als u meer informatie kunt verstrekken in verband met de identiteit van deze persoon, laat dan niet na om een reactie achter te laten. Danku.

Bart en zijn bobijntje

Opdracht 1 : neem 5 interviews of verklaringen van Bart Somers bij de hand.

Met de helpende hand van nieuws.be is dit snel gebeurd. Dit is de selectie: 1, 2, 3, 4 en 5.

Opdracht 2: Turf hoe vaak de woorden “de mensen”, “constructief”, “het sociaal-economische” en “wij, met open-VLD” voorkomen

Het resultaat:

– Sociaal-economische III
– De mensen III
– Constructief I
– Wij, met Open-VLD 0

Opdracht 3: als er woorden ongeturfd blijven, zoek dan het eerste het beste Youtube-filmpje op waarin Bart Somers zijn zegje doet en turf verder.

Resultaat (alleen in het fragment):

– Sociaal-economische I (hoewel hij het hier blijkbaar plots minder belangrijk vindt dan een staatshervorming)
– De mensen: III
– Constructief: I
– Wij, met Open-VLD: I

Als Bart Somers zijn mond open doet, dan is het alsof er een bobijntje afloopt. Als hij 2 zinnen gezegd heeft heb je alles gehoord en zijn antwoord op alle volgende vragen zal in essentie hetzelfde zijn als die eerste twee zinnen. In zijn antwoorden zal hij zoveel mogelijk de woorden “constructief”, “het sociaal-economische”, “wij met Open-VLD” en vooral “de mensen” gebruiken. Die antwoorden bevatten geen enkele inhoud, maar zijn in wezen heel eenvoudige boodschappen in een mooie verpakking. Je kunt niet anders dan hem gelijk geven en dat werkt aanstekelijk voor de “minder in politiek geïnteresseerde kiezer”.

Maar waarom die bepaalde woorden? Ik denk dat de meesten onder jullie wel gemakkelijk tussen de letters kunnen lezen, niet? (wat vind je van deze nieuwe zelf uitgevonden uitdrukking?)

Constructief: klinkt heel positief. Een partij die zich constructief opstelt, dat valt te associëren met redelijkheid, vriendelijkheid, kortom: het wekt sympathie op. Het is ook een contrast met de CD&V-NVA die vooral vooral uitblinkt in het opblazen van diverse bruggen. De VLD wist heel goed dat de kans dat de onderhandelingen zouden slagen op z’n zachtst gezegd ‘miniem’ waren. Ze wisten ook dat zij zelf niks te verliezen hadden bij een mislukking, zolang ze de schuld maar subtiel bij de CD&V konden leggen. Niet door openlijk zwarte pieten door te schuiven (oei, heb ik nu per ongeluk een Wetstraat-cliché gebruikt?) maar door de indruk bij de kiezer zelf op te wekken. Gedurende de onderhandelingen zouden ze full time hun handen in onschuld wassen en achteraf zouden ze dan kunnen zeggen dat ze “constructief” geweest waren, en dat het kartel de leiding had gehad want “de mensen” hadden daar in juni zelf over beslist, en dat moest toch gerespecteerd worden nietwaar?

Het sociaal-economische: In België bestaan er twee bestuursthema’s. Enerzijds iser de fameuze ‘staatshervorming’, anderzijds ‘het sociaal-economische’. Om kort te gaan: het sociaal-economische beslaat eigenlijk alles behalve Justitie, Defensie en Buitenlandse Zaken. De rest kun je wel op één of andere manier aan iets sociaals of economisch relateren. De staatshervorming aan de andere kant, gaat over de manier waarop ze dat gaan doen: in de context van de deelstaten of die van de federale regering?
Bon, de Open-VLD gebruikt de term ‘het sociaal-economische’ volgens dat het hen goed uitkomt. Dat wil zeggen: vlak na de verkiezingen, toen de staatshervorming het állerbelangrijkste thema was, toen herhaalde Bart Somers tot in den treure dat die staatshervorming het belangrijkste was en dat het sociaal-economische eraan ondergeschikt was. Zo kon hij ook subtiel wat meer druk op het kartel leggen, en dat is mooi meegenomen. Tegenwoordig heeft iedereen de buik vol van die staatshervorming en vragen we ons af wanneer die regering eindelijk eens zal beginnen regeren. En zo is Bart Somers par conséquence al meer dan een maand lang aan het zeggen dat er aandacht moet uitgaan naar het sociaal-economische en niet uitsluitend naar de staatshervorming (“die óók belangrijk is”, aldus Somers. We willen toch geen potentiële Vlaamsgezinde kiezers afschrikken he?). Er komt werkelijk níets anders meer uit de man zijn mond. In één adem vermeldt Bartje er doorgaans ook bij waaróm het sociaal-economische (dus regeren in het algemeen in feite) belangrijk is: “dat zijn de thema’s die de mensen echt belangrijk vinden”, “dat is wat dit land nodig heeft”, “zo versterken we onze economie en kunnen jobs gecreëerd worden, zodat de koopkracht van de mensen weer stijgt”, “…en intussen moeten we in alle sereniteit verder werken aan een staatshervorming waar vooral de mensen van beter zullen worden, en daar zullen wij met Open-VLD ons constructief bij opstellen”. Kijk eens Bart! Ik zou ook voorzitter kunnen zijn he?

Wij, met Open-VLD: benadrukt het groepsgevoel, nestwarmte, een familie. Het is een kernwoord dat sinds de naamsverandering voortdurend in interviews wordt gebezigd door de voorzitter. Het komt uit een tijd waarin de VLD geplaagd was door dissidentie en overlopers (vb. Dedecker). Met de verkiezingen in het vooruitzicht moest het imago dus dringend hersteld worden. Ik geef op een briefje dat in de aanloop naar de Vlaamse verkiezingen van 2009 het “wij met Open-VLD” opnieuw hoge toppen zal scheren.

De mensen: duidelijk he? Dat spreekt de mensen natuurlijk veel meer aan dan “het volk”, “de bevolking”, “de natie”, “de massa” of “het gepeupel”. Herhaal het 3000 keer en je zal misschien kiezers van de SPa kunnen afsnoepen.

Bart Somers is niet de politicus van de inhoud, het is de politicus van de verpakking, de commercie, de communicatie. Het is de Stevaert van Open-VLD (maar dan veel kunstmatiger). Hij is het soort politicus dat je zelden beleidsfuncties zal zien vervullen want dan valt hij door de mand. Bij CD&V kunnen ze ervan meespreken sinds een zekere Y.L. een betrekkelijk belangrijke post wist te versieren. De man van de woorden (“wie gelooft die mensen nog?”, er moet “goed bestuur” komen) moest plots de man van de daden worden en dat is hem ‘slecht’ bevallen. Zeker toen die woorden als boomerangs in zijn gezicht kwamen vliegen. Zelfs zijn kartelpartner, die blijkbaar zo naïef was te denken dat hun programma tot op de letter zou kunnen worden uitgevoerd, keert zich van hem af.

Laat dit je er niet van weerhouden op Open-VLD te stemmen in juni, tenzij je Gennez, Dedecker of Dewinter een aantrekkelijk alternatief vindt. Denk vooral niet dat die wél inhoud hebben.