Crisis

Het is de schuld van het land. Van de instituties. Niet van de Vlamingen of de Walen of de Brusselaars of de begijntjes of de konijntjes. Zo, dat is dat. Dat is het belangrijkste wat ik erover wilde zeggen. Hieronder ga ik even zeggen waarom ik dat denk (alhoewel, als ik pretentieus ben zeg ik gewoon dat het zo ís).

Hoezeer ik de provincialen van de CD&V en de NVA ook veracht, hoe idioot hun ideeën ook zijn, toch is het niet hun schuld dat het land in crisis is. En hoe koppig die Franstaligen ook zijn, en hoe vastgeroest hun visie ook is, en hoe stereotiep ze de Vlamingen ook afschilderen, het is evenmin hun schuld.

Je kunt de beide partijen moeilijk verwijten dat ze het spel spelen volgens de regels. En het zijn die regels die niet deugen. Welke regels? On avant:

Federale en deelstaatverkiezingen vallen niet meer samen: je kunt niet verwachten dat partijen toegevingen gaan doen als er volgend jaar opnieuw Vlaamse verkiezingen zijn. Dat is de logica zelve.

Er is geen kieskring die het hele land omvat. Gevolg: alleen Franstaligen kunnen op Franstalige partijen stemmen en alleen Vlamingen kunnen op Vlaamse partijen stemmen. En waarom zou je rekening houden met de vragen en behoeften van een bevolkingsgroep waar je toch nooit stemmen zal kunnen rapen? Je krijgt dus twee kampen die argumenten bouwen met twee totaal verschillende achterbannen in het achterhoofd. Het parlement is geen federaal parlement, dat is een Vlaams parlement en een Franstalig parlement dat samen wordt gezet. Idem voor de regering. Als de CD&V een deel van hun stemmen aan de andere kant van de taalgrens zou moeten halen zou het wel twee keer nadenken voor ze een grote bek optrekken over een staatshervorming. Zolang er geen federale kieskring is (wat in andere federaties gangbaar is) zal daar niks aan veranderen.

Dus: ik ben voor een staatshervorming. En wel in de vorm van een federale kieskring en het samenvallen van verkiezingen. Dat zou een heleboel problemen oplossen. Jammergenoeg is CD&V-NVA er natuurlijk niet voor te vinden. Daar hebben ze geen rationele argumenten voor (aparte verkiezingen onderstrepen het verschil tussen de federale staat en de deelstaat, en een federale kieskring is voor Dewever al helemaal niet bespreekbaar want federaal=slecht want federaal=onwerkbaar. Zoek daar zelf maar eens de logica achter. Nochtans heeft Bartje gestudeerd.). Als de verkiezingen in de deelstaten samenvallen met de federale verkiezingen is het bovendien ook gedaan met de ridicule verhuis waarbij leden van het Vlaams parlement en de Vlaamse regering schaamteloos deelnemen aan de federale verkiezingen, alsof ze zelf de point van een federale staat niet doorhebben. België heeft nog veel te leren op dat vlak.

Advertenties

De mensen, dat zijn wij!

Onlangs in Ter Zake: Jean-Marie Dedecker op campagne in Benidorm.
Reporter tegenover besnorde marcellekes-dragende man in bruine kroeg: “Gaat u op Dedecker stemmen meneer?”
Marcelleke: (heftig knikkend) “Zolang het maar Vlaams Blok is!”.
Reporter: “Maar Dedecker komt op voor Lijst Dedecker he meneer.”
Marcelleke: (uit zijn lood geslagen) “Ja?….oh….dan stem ik op Lijst Dedecker e menier“.

Jurgen Verstrepen deelt in datzelfde café flyers voor LDD uit. Een vrouw van pakweg 60 neemt geïnteresseerd een flyer aan, bekijkt voor- en achterkant en luistert intussen naar de verkoopspraat van Verstrepen. Ze gaat zichtbaar volledig akkoord met de nonsens die hij vertelt van “wij zijn de goeie en die andere zijn de slechte”. Plots kijkt ze op en vraagt Verstrepen “en waar kunnen we hier stemmen op dat blaadje?”
Verstrepen is even verbouwereerd en antwoordt vervolgens beheerst en met een glimlach: “stemmen doet u in het stemhokje mevrouw. Volgend jaar!”

Ik sla met de afstandsbediening tegen mijn voorhoofd en krimp ineen bij de gedachte dat dat soort mensen mee bepalend is voor het beleid in dit land en dus indirect ook voor mijn eigen leven.

De bende van Dedecker cruiset op een jacht langs de kust van benidorm.
“Wij doen niet mee met goedkope slogans zoals de andere partijen. De mensen dit, de mensen dat: dat is allemaal zever. Wij zijn zélf de mensen!”, kraait Verstrepen.
“Maar voor de rest doen wij niet mee met goedkope slogans hoor”, merkt Dedecker ironisch op. Algemeen gelach.

Ik zeg u: die Dedecker is superintelligent. Spijtig dat hij die intelligentie op z’n West-Vlaams gebruikt: als een commercant ronselt hij stemmen. Alles voor de campagne, niks van opbouwende kritiek.

Beste Ierse song?

“Ierland is de laatste dagen een nieuwsitem omdat ze het Verdrag van Lissabon niet geratificeerd hebben. Wij ook niet, maar wij mochten er dan ook niet over stemmen. Soit, we gaan op zoek naar de beste Ierse song, stuur dus maar uw suggesties”.

Zo orakelde Lieve De Maeyer deze morgen in 70-80-90. Wat later werd Belfast Child van Simple Minds gespeeld. Simple minds indeed, daar bij Stubru. Een nummer van een Schotse band, opgedragen aan een stad in Noord-Ierland. Way to go.

Wij Belgen mochten niet stemmen?? What’s that all about? Heb geduld: ons parlement, dat wij een jaar geleden zelf verkozen hebben, zal ons de moeite besparen dat kolossaal verdrag te lezen en zelf die loodzware taak (hopelijk) opnemen om vervolgens erover te stemmen. Het is nog altijd geen democratie (in de zin dat het parlement van één lidstaat een verdrag kan tegenhouden dat al door een meerderheid van lidstaten is goedgekeurd), maar het is toch democratischer dan een referendum waarin populistische leugens en afbraakpolitiek hoogtij vieren.

Oh, wat klink ik weer zuur. Ik zal erover ophouden. Een pepmiddel dan maar. De beste Ierse song ey?

U2 – Bullet The Blue Sky

En in Ierland…

Vandaag beslissen de Ieren, dat is dat eilandvolk ten westen van Groot-Brittannië, over de toekomst van de EU. Zij beslissen. Zij alleen. De rest van de EU moet hun bek houden. Naar het schijnt is dat democratie.

Een referendum bogot. Hebben die geen parlement misschien? Ach ja, voor belangrijke zaken moet de directe mening van het volk gevraagd worden. En je kan twee meningen hebben: “voor” of “tegen”. Kilo’s papier, kilometers tekst. “Voor” of “tegen”. Niks daar tussen in. Referenda zijn smeerlapperij.

Je bent dus verondersteld die hele tekst gelezen te hebben, een hele opgave dus. Vooral omdat de Fransen en de Nederlanders de duidelijke versie drie jaar geleden verworpen hebben.

De populisten van het nee-kamp hebben het vuur geopend op de zgn. “president” en de “minister van Buitenlandse Zaken” van de EU. 2 functies die al een eeuwigheid bestaan maar nu duidelijker gescheiden zullen worden om de boel wat helderder te maken voor de burger. Ach ja, wat heeft het voor nut. Er is geen Ier die dit zal lezen, dus kunnen we alleen hopen dat ze verstandig zullen zijn.

Als ze het verdrag de grond in boren….  ja, dan kunnen we er misschien beter mee stoppen. Dan heeft het wellicht niet veel zin om nog langer geld te steken in een structuur die niet efficiënt is. Of we gooien Ierland eruit. Oei, nee, dat gaat niet. De optie om uit de EU te stappen staat in het nieuwe verdrag, en dat moet daarvoor eerst geratificeerd worden. Too bad.

Decadent

Dat gedoe over de koopkracht, hoe zou je dat uitleggen aan een Boliviaanse mijnwerker? Ik vroeg me dat gewoon even af.

Vogels tegen brug

Mieke Vogels was eerst vóór de Lange Wapper, en daarna opeens niet meer. Meer nog: met haar partij stapt ze naar het gerecht. (pas op: de link is naar deredactie.be, dus zie dat je voldoende werkgeheugen hebt en je cpu niet te hoog staat).

Even recapituleren:

Mieke Vogels vóór: “metropool” ; “…moet brug hebben…” ; “betere mobiliteit” en “mooie brug”.

Mieke Volges na: “de brug produceert teveel fijn stof” ; “overlast voor de buurtbewoners” ; “gerecht” ; “A’pen zorgt niet voor het welzijn van de burgers” en “alle politieke mogelijkheden in het werk stellen om dit slecht project tegen te houden”.

Qué? Waar is die mooie brug en die mobiliteit naartoe? En sinds wanneer produceren bruggen fijn stof? Ik zal het u zeggen: Groen! heeft eens goed gekeken naar de CD&V en heeft geleerd dat je met één goed uitgekozen thema veel stemmen kunt halen. De Lange Wapper is de gedroomde schietschijf natuurlijk voor de groenen. Reken daarbij dat Vogels van A’pen is, en dat ’t Stad een goudmijn van kiezers is in het vooruitzicht van de Vlaamse verkiezingen, en ziedaar: de brug moet eraan geloven! Nu het op de agenda staat is het enkel nog een kwestie van alle vertragingsmechanismen in gang te zetten zodat tegen 2009, het  verkiezingsjaar, er nog steeds geen beslissing genomen is.

Je zou veel rationele argumenten kunnen aanvoeren die voor die brug pleiten, zoals bijvoorbeeld het fijn stof dat geproduceerd wordt in de ellenlange files op de Antwerpse ring, maar in het verkiezingsspel gaat rationaliteit meestal verloren tussen “en-en-verhalen”, “goed bestuur”, “…voor de mensen…(en waar die écht van wakker liggen)” en “staatshervormingen”.
Nog een geluk dat Vogels van Antwerpen is. Stel dat ze van Brugge was, dan zou ze het stadionproject uitgekozen hebben.

Democratie. Eens te meer een noodzakelijk kwaad.

(Ik heb nochtans sympathie voor het groene gedachtegoed. Ik vind alleen dat de samenleving te complex is om een partij alleen daarop te gaan funderen. Milieubehoud is ook meer iets van de hele wereld, dus denk ik dat mijn bijdrage aan WWF nuttiger is dan een stem op Groen!).

Wat doe je vlak na een examen?

Het eerste examen – Frans – is in de handtas. Tot vlak voor het examen was ik krampachtig bezig met woorden en uitdrukkingen in mijn hoofd te rammen tegen de achtergrond van deel 1 van Mirthes spektakel (echt een goed nummer), wat ook tijdens het mondeling examen in mijn hoofd bleef hangen (“c’est à cause des garçons, Madame!”). Van horen zeggen heb ik een A+! Voor Frans! Vreemd is dat, want ik kan helemaal geen Frans. Hoeveel zou een Fransman dan krijgen?

Niet-rss-lezers zullen opmerken dat ik mijn header veranderd heb. En aandachtige niet-rss-lezers zullen bovendien ook opmerken dat de foto niet 100% perfect gestitched is, maar ik had nu eenmaal geen zin in een derde poging. Ik had zelfs geen zin om mijn kostuum uit te trekken. Lui is the word I believe…… yes….lui. Het is een foto van mijn bureau hier op kot, zoals die er toen toevallig bijlag op het moment dat ik terugkwam van dat examen (“waar is die cursus Frans dan?”, vraagt u zich af. Wel, die was te wit, dus heb ik hem opgeruimd.) en het is tijdelijk de header omdat het mijn laatste weken zijn, hier in de kelderloft.

Ondertussen zijn ze er bij de VRT blijkbaar al van overtuigd dat Obama de democratische presidentskandidaat zal worden in de VS. De woorden “zo goed als zeker” die de Ter-Zake-mensen hierbij in de mond nemen doen mijn wenkbrauw toch wat fronsen. Iedereen weet intussen toch wel dat de zgn. “superdelegates” zullen bepalen wie het tegen McCain zal opnemen, en dan wil ik nog wel eens zien wie die gaan kiezen. En wat als Florida (waar Clinton won) en Michigan (haar homestate) plots wél meetellen?

VRT-journalisten durven wel vaker te voorbarig te zijn met hun conclusies. Daarnet zag ik de aankomst van de Giro en het was een massasprint. Benatti en Cavendish gaan zij aan zij over de streep, waarbij de commentator “Cavendish wint! En dat op zijn verjaardag!” uitschreeuwt. “Daar geloof ik niks van”, dacht ik bij mezelf. Hoe kon die commentator dat met het blote oog uitmaken? En als ik had moeten gokken, dan had ik Bennati gegokt. Toen de herhaling getoond werd, begon de commentator (ik weet niet wie het was) te twijfelen: “Of was ik te vlug?”. Zelfs bij het bekijken van de fotofinish was nog steeds niet uit te maken wie de winnaar was. Uiteindelijk bood het luchtbeeld uitsluitsel: Bennati was de winnaar. In stille triomf zat ik in mijn zetel de VRT-man “loser” te noemen, en mezelf “winner”. Natuurlijk gebeurt dat ook enkel als je helemaal alleen bent.

Wat doe je vlak na een examen? Wel, ik heb het hierboven haarfijn beschreven.