Eindejaarslijstje deel 2

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2008?

Na die eerste vraag is de tweede zo banaal, nietwaar? Toch lees ik steeds de antwoorden in Humo en sla ik de eerste vraag over. Iedereen zegt toch altijd “crisis”.

  • Beste radio: Stubru in het algemeen, Music for Life en de Maxx in het bijzonder. Maar met stip op 1: Last.fm!
  • Slechtste radio: 4fm. Ik heb een hékel aan evergreens. En zeker die van Brian Adams en Céline Dion. Er komt weinig goeds uit Canada…
  • Beste tv: Top Gear, House MD, Lost (helemaal back on track), het WK Snooker, het EK voetbal op de Engelse tv, De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, de Tour.
  • Slechtste tv: reclame, Sarah, Piet Huysentruyt, de Lotto, voetbalcommentaar van Eddy Demarez, Gilles de Bilde in élk voetbalprogramma, Studio 1 met Frank Raes (voor cafépraat kan ik ook op café gaan).

Greatest Switch

De beste dancetracks ooit. Zaterdag op Stubru, en ik heb het grandioos gemist (leve de site).

De top-5 vind ik wel interessant. Aan elk nummer heb ik een welbepaalde herinnering. Ja, ik vergeet nutteloze zaken héél moeizaam.

1. Underworld – Born Slippy (Nuxx): op een maandagavond reed ik met mijn fiets naar de tafeltennistraining, zo’n 7km van mijn huis verwijderd. Mijn Walkman in mijn oren om de saaiheid van de tocht wat te verminderen. Het was een oude Walkman, zoéén met cassettespeler en radio. In die tijd (ik denk 2000) luisterde ik nog naar Donna, maar omdat er een slecht nummer gedraaid werd had ik hem eventjes op Stubru afgestemd. Het was de eerste keer dat ik bewust naar Stubru luisterde. Iemand mocht een verzoeknummer kiezen en dat was Born Slippy. Fantastisch nummer! En het is niet eens rockmuziek! Draait Stubru dan ook dansmuziek? Born Slippy was dus het eerste nummer dat ik ooit op Stubru gehoord heb.

2. Laurent Garnier – The man with the red face: het was in datzelfde jaar. Lente. Begin mei. Euro 2000 was in aantocht. Ik luisterde elke zaterdagmiddag naar de Tip-20 (lijst van nieuwe nummers) en daarna naar de Ultra top-50. In de Tip-20 vielen twee nieuwkomers mij op: Rose Rouge van St. Germain en The man with the red face van Laurent Garnier. Ze leken goed op elkaar, vond ik toen, omdat ze alletwee zo jazzy waren. Buiten de Tip-20 werden die nummers niet gedraaid op Donna, en met het internet was ik amper vertrouwd, dus stemde ik de week erop trouw af op de Tip-20, mijn cassetterecorder in de aanslag. Uiteindelijk heb ik de single gekocht van The man with the red face (dat was de tijd dat ik nog singles kocht), en van St. Germain het volledige album (Tourist). Dat laatste was eigenlijk enkel om het nummer Rose Rouge te hebben, dus die CD heeft lang staan schimmelen in mijn kast. Nu ben ik heel content dat ik hem heb! The man with the red face ben ik intussen absoluut beu, en had ik indertijd geweten dat het op Stubru elke dag gedraaid werd dan was dat al veel eerder het geval geweest.

3. Chemical Brothers – Hey boy, hey girl: toen ik 16 was zat ik soms wel eens in zo’n typisch danscafé in die welbepaalde buurt in Brugge (toen vonden we dat hip), en daar werd meestal van die Eurotrash gedraaid à la Milc Inc. (die bestaan dus al bijna 10 jaar he!) en Fiocco. En Virtual Zone! En Da Boy Tommy! Hoe dan ook, op een bepaald moment werd daar Hey Boy Hey Girl gedraaid en dat was de eerste keer dat ik het hoorde. Niemand besteedde er echt aandacht aan, we waren zelfs aanstalten aan het maken om te vertrekken, maar ik bleef hangen want ik wilde dat nummer tot het eind horen. De “here we go!” heb ik blijven onthouden, maar ik ben er lange tijd achter gekomen wat de titel en uitvoerder was. Nooit kwam het op de radio, waarschijnlijk omdat er geen melodie in zit of zo.
Twee jaar later kocht ik een Stubru-cd: Smells like teen spirit, en daarop stond Hey boy, hey girl. Beeld je in hoe content ik was toen ik dat nummer compleet onverwacht te horen kreeg bij het beluisteren van die CD!

4. Faithless – Insomnia: Ik hoorde het voor de eerste keer ’s nachts op de radio. Donna, inderdaad. Ik denk 1998. Het bleef lang in mijn hoofd hangen en ik had er ook een stukje van kunnen opnemen, zo’n tien seconden. Die tien seconden bleef ik maar opnieuw en opnieuw spelen. De tweede keer hoorde ik het in een mix met La La Land van Green Velvet (“something ‘bout those little pills….”). Direct getapet op cassette en daar ettelijke jaren van genoten. Zelfs nu nog, als ik het einde van La La Land hoor op de radio of zo, dan wordt het in mijn hoofd gevolgd door Insomnia. Het is ook het nummer dat altijd in mijn hoofd zit als ik niet kan slapen. Niks aan te doen, het komt vanzelf nadat ik op mijn radiowekker heb gekeken in bij mezelf denk: “so here we are… X o’ clock in the morning…”

5. Daft Punk – Around the world: Daar kan ik kort over zijn. Around the world vind ik een absoluut schijtnummer en het betekent voor mij niet meer dan een afspraak met de skiptoets als ik naar Homework aan het luisteren ben. Geef mij maar Da Funk. Of Rollin’ & Scratchin’.

En de 95 andere nummers kun je allemaal vinden bij Druivensuiker.

Vriendjes van de juf

Ik neem aan dat je dit nummer herkent? Fleet Foxes met‘White Winter Hymnal‘, alias de moderne versie van Broeder Jakob. Vermoedelijk herken je het van de radio, en een willekeurige check van de site van Stubru laat dan ook zien dat dit nummer tussen 22/8 en 26/9 37 keer is gedraaid/gedraaid zal worden. Dat is een gemiddelde van iets meer dan 1 keer per dag. Er bestaat daar een woord voor: hype. Er bestaat ook een ander woord voor: voortrekkerij. Of nog een ander woord: keppekindjes.

Voor de liefhebbers van dit lieflijk nummertje mij gaan afschieten: ja, ik heb hun volledig album, en ja, ik vind dit een redelijk goed nummer (hoewel het lang niet het beste is van de plaat). Maar ergens is het toch niet eerlijk: Calexico (u weet, ik heb een zwak voor deze groep. Dat is zacht uitgedrukt) heeft ook een nieuwe plaat uit, Carried To Dust genaamd. Deze krijgt overal lovende kritieken, en dan vooral de eerste single ‘Two Silver Trees‘. Terecht! Two Silver Trees is zonder meer een briljant product door een ervaren groep die al een lange weg heeft afgelegd.
Opnieuw naar Stubru: Two Silver Trees levert één zoekresultaat op: op 24 augustus hebben ze het gedraaid in Lazy Summer.

Dan vraag ik mij af: waarom Fleet Foxes wel en Calexico niet? Twee groepen die zich in hetzelfde muzikale genre bevinden? Akkoord: die Calexicoplaat is nog maar net uit, maar de single gaat hem toch al een tijdje vooraf?

Calexico – Two Silver Trees

Beste Ierse song?

“Ierland is de laatste dagen een nieuwsitem omdat ze het Verdrag van Lissabon niet geratificeerd hebben. Wij ook niet, maar wij mochten er dan ook niet over stemmen. Soit, we gaan op zoek naar de beste Ierse song, stuur dus maar uw suggesties”.

Zo orakelde Lieve De Maeyer deze morgen in 70-80-90. Wat later werd Belfast Child van Simple Minds gespeeld. Simple minds indeed, daar bij Stubru. Een nummer van een Schotse band, opgedragen aan een stad in Noord-Ierland. Way to go.

Wij Belgen mochten niet stemmen?? What’s that all about? Heb geduld: ons parlement, dat wij een jaar geleden zelf verkozen hebben, zal ons de moeite besparen dat kolossaal verdrag te lezen en zelf die loodzware taak (hopelijk) opnemen om vervolgens erover te stemmen. Het is nog altijd geen democratie (in de zin dat het parlement van één lidstaat een verdrag kan tegenhouden dat al door een meerderheid van lidstaten is goedgekeurd), maar het is toch democratischer dan een referendum waarin populistische leugens en afbraakpolitiek hoogtij vieren.

Oh, wat klink ik weer zuur. Ik zal erover ophouden. Een pepmiddel dan maar. De beste Ierse song ey?

U2 – Bullet The Blue Sky

Brussels Airport

Stubru irriteert me. De hele week zaten ze reclame te maken voor de uitzending van vandaag die live (duuh) uitgezonden zou worden vanop Brussels Airport. En ik mij maar afvragen of ze daarmee gewoon de luchthaven van Zaventem bedoelen, of één of andere beurs, of een tentoonstelling ter ere van de luchthaven, of dat het misschien een nieuw programma was.

Vanmorgen zette ik de radio aan en blijkbaar bedoelen ze inderdaad gewoon de luchthaven van Zaventem. Alleen heb ik in de 2 uur dat ik al zit te luisteren al 8382913 keer de naam “Brussels Airport” moeten horen en nog geen één keer “de luchthaven van Zaventem”. De 8382914de keer zal er één te veel zijn dus ben ik maar gestopt met luisteren.

Ik begrijp het niet. Afgelopen week was het toch groot nieuws dat er op de luchthaven van Zaventem een vliegtuig in twee gebroken was na een schuiver van jewelste? En er is toch altijd staking op de luchthaven van Zaventem? Waarom komt Stubru nu plots af met “Brussels Airport” (ookal is dat misschien de officiële benaming in het internationale luchtverkeer)?

Volgende week uitzending vanop de luchthaven Brussels South?

All I wanna do is… BENG! BENG! BENG! BENG!

And Tjingggg! And take your money.

Ik hoorde het voor het eerst vorige week in “Kvraagetaan” op Stubru, terwijl ik op mijn koersfiets zat. Aanstekelijk! Aanstekelijk! Onthouden! Paper Planes! M.I.A.! Denk aan Gorki, Maarten. 5 minuten was het nummer voorbij en het was al uit mijn geheugen gewist. Vandaag schoot het me te binnen dat er “ergens” een nummer op Stubru was dat ik wilde onthouden. Maar ik wist niet meer welk. De playlist van Stubru is één grote rommelboel, dus daar vond ik het niet in terug, en een mail bleef onbeantwoord.

Gelukkig hoorde ik het deze morgen in Music@work. Het is de hotshot, en maar goed ook want ik was het opnieuw direct vergeten en het stond alweer niet in de playlist.

Een heleboel gezever voor een videoclip dus, van M.I.A. en Paper Planes (De nineties zijn blijkbaar weer in…).

Conservatieve tijdsloze

Hm, nog eens over die tijdloze……  Wordt het niet eens tijd om wat minder conservatief te zijn? Kbedoel, we gaan hier seffens de laatste 2 jaar van dit decennium in en er staan maar een tiental nummers uit de 00’s in de lijst.

Het eerste: Tool – Schism op 15
Het tweede: QOTSA – No one knows op 35
Het derde: Absynthe Minded – My heroics, part one op 37

10 jaar geleden, in ’97, toen stond Smells Like Teen Spirit al op 4, Losing my Religion op 6, Creep op 7, One op 9, Alive op 10, Suds & Soda op 11, One (nu van U2) op 14, etc.

-Dus: ofwel waren de 90’s goddelijk goed en gaan we dat nooit meer evenaren.
-Ofwel staan er toevallig enorm veel nummers uit de 90’s in de lijst omdat de jaren ’80 zo slecht waren en de jaren ’70 lang geleden zijn en daarvan alleen de absolute top in de lijst kan blijven.
-Ofwel zijn we gewoon veel te conservatief en stemmen er veel te veel achteromkijkende nostalgische oude rockers op de tijdloze.

Powered by ScribeFire.