Eindejaarslijstje deel 2

Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2008?

Na die eerste vraag is de tweede zo banaal, nietwaar? Toch lees ik steeds de antwoorden in Humo en sla ik de eerste vraag over. Iedereen zegt toch altijd “crisis”.

  • Beste radio: Stubru in het algemeen, Music for Life en de Maxx in het bijzonder. Maar met stip op 1: Last.fm!
  • Slechtste radio: 4fm. Ik heb een hékel aan evergreens. En zeker die van Brian Adams en Céline Dion. Er komt weinig goeds uit Canada…
  • Beste tv: Top Gear, House MD, Lost (helemaal back on track), het WK Snooker, het EK voetbal op de Engelse tv, De Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, de Tour.
  • Slechtste tv: reclame, Sarah, Piet Huysentruyt, de Lotto, voetbalcommentaar van Eddy Demarez, Gilles de Bilde in élk voetbalprogramma, Studio 1 met Frank Raes (voor cafépraat kan ik ook op café gaan).

Stop To Run

Start to run moest eigenlijk al lang achter de rug zijn voor mij, maar vorige week heb ik het voor de tweede keer moeten stopzetten, op zeven lessen van het glorieuze einde. De eerste pauze had ik 3 weken geleden ingelast wegens pijn aan de linkerknie. Toen ik na twee weken opnieuw een les of twee had afgewerkt was van kniepijn weinig te merken: alle aandacht werd opgeslorpt door de nog veel ergere pijn aan mijn linkerscheenbeen, linkerenkel en linkerkuit (let op: lees hier tussen de lijnen! (ik bedoel dus dat ik óók kniepijn had)).

Na een week zonder sport werd ik ambetant, dus heb ik de koersfiets opnieuw te hand genomen om de overtollige energie uit mijn lijf te rijden. Helaas, het mocht niet zijn: ik was deze middag nog maar net vertrokken of ik kon vooraan al niet meer schakelen. Ik heb mijn vederlicht ros dan maar bij de dichtstbijzijnde fietsenmaker achtergelaten. Diagnose: trapas zit los; moet uit elkaar gehaald worden; achterwiel heeft dringend behoefte aan een nieuwe band.

Thuisgekomen heb ik uit pure miserie opnieuw de loopschoenen aangetrokken om een half uurtje te gaan rennen. Maar Evi heb ik voor de gelegenheid thuis gelaten. Ze heeft het een beetje verkorven bij mij. Beginnende lopers, opgelet!: in het begin gaat de opbouw heel geleidelijk, maar op een bepaald moment worden de grenzen echt wel verlegd. En met “verlegd” bedoel ik “verder dan de horizonlijn”. Vorige week hervatte ik bijvoorbeeld met een les waarin ik 5, 6, 7 en tenslotte 8 minuten moest lopen. De volgende les: 4 keer 8 minuten (!!). Op het einde van die les, toen ik druk in de weer was het vuur in mijn linkerbeen te blussen, gaf Evi nog mee dat ik in de volgende les 8, 8, 8 en 12 minuten (!!) zou lopen. Dus: drie keer 8 minuten en een Coopertest als dessert.
En dus gingen de loopschoenen weer in de kast, en tot op vandaag wacht ik tot ik fysiek in staat ben de volgende les aan te vatten.
Vandaag dus een loopje gedaan zonder Evi, met mijn eigen muziek (The Private Press van DJ Shadow), en dat ging vrij goed. De pijn in het linkerbeen was draaglijk en kwam alleen opzetten ná het lopen. In mijn rechterbeen zit er nu wel ook een zweempje van scheenbeenpijn, maar het valt allemaal wel mee.

Please tell me

En terwijl ik als één van de eerste kan vertellen dat Ricardo Ricco betrapt is op epo, reik ik graag een prijs uit aan wie…

– Me kan vertellen hoe je in Firefox ervoor zorgt dat je bij “find as you type” onmiddelijk de standaard-zoekbalk krijgt (waar je maw op ‘volgende’ kunt klikken).

– Me kan vertellen hoe ik heel snel heel goedkoop aan het boek van “De weg naar Mekka” kan geraken voor ik op reis vertrek zondag.

– Me kan vertellen waarom ik de laatste tijd zoveel steken heb ik mijn zij (zowel links als rechts) bij het lopen of snel wandelen. Alsof mijn ingewanden uiteen worden getrokken.

– Me kan vertellen wat ik daaraan kan doen.

Hans’ visie

Ok, dit is misschien niet zo interessant, maar ik had gezegd dat ik specifiek ging letten op Hans De Clercq en zijn voorspellingen tijdens de Tourrit naar Hautacam. Zogezegd, zogedaan en dus zat ik met een bic en een bladje papier voor de tv, als een echte freak nota te maken van Hans’ vooruitziendheid.

In chronologische volgorde:

Er is een ontsnapping op één van de eerste colletjes van de dag, derde categorie.
Voorspelling: “Als ze bovenkomen met 1′ voorsprong, dan zou het kunnen dat ze 5 à 6′ voorsprong zullen hebben aan de voet van de Tourmalet”.
Uitkomst: het peloton neemt rustig de tijd voor een plaspauze en de bevoorrading. De kopgroep loopt 8’30” uit, De Clercq scoort.

Eén van de renners in de kopgroep is Cancellara van CSC.
Voorspelling: “CSC hoopt waarschijnlijk Cancellara over de Tourmalet te krijgen zodat hij hen van dienst kan zijn in de aanloop naar Hautacam”
Uitkomst: in de aanloop van Hautacam zorgen Voigt en Cancellara voor een verschroeiend tempo zodat de achtervolgende groep niet meer kan terugkeren. De Clercq scoort opnieuw.

Een renner van Agritubel (Bichot) probeert de sprong te maken van het peloton naar de kopgroep.
Voorspelling: “Dit is hopeloos.”
Uitkomst: Bichot komt heel dicht bij de kopgroep (10″ volgens Wuyts, 35″ volgens de GPS), even ziet het ernaar uit dat De Clercq ernaast zat. Uiteindelijk is Bichot er dan toch niet in geslaagd de kloof te dichten. De Clercq blijft op koers.

Voorspelling: “Het zou me niet verwonderen als er een favoriet zou wegspringen in La Mongie (4 kilometer van de top van de Tourmalet). Dit is een uitgelezen moment.”
Uitkomst: er gebeurt niks in La Mongie. Jammer, Hans!

Voorspelling tijdens beklimming van de Tourmalet: “Als er een renner als Ricco ontsnapt zal er waarschijnlijk een CSC-er meegaan”.
Uitkomst: twee renners van Saunier Duval (de ploeg van Ricco) delen een prik uit en simuleren een demarrage. Jens Voigt van CSC volgt onmiddellijk in hun wiel. Puntjes voor De Clercq.

Voorspelling: “Andy Schleck is waarschijnlijk in vorm.”
Uitkomst: not! Andy Schleck gaat er meteen af op de slotklim. Het is zijn broer die uiteindelijk de show steelt.

Voorspelling: “Saunier Duval is waarschijnlijk iets van plan op de Tourmalet. Pionnetjes uitzetten voor een aanval van Ricco bijvoorbeeld.”
Uitkomst: na de prik van Saunier Duval en de reactie van CSC, hebben de eerstgenoemde niets meer ondernomen. Te voorbarig, Hans!

Op de Tourmalet rijdt Di Gregorio weg uit de kopgroep. Hij zal als koploper de slotklim naar Hautacam aanvatten.
Voorspelling: “Di Gregorio gaat de etappe niet winnen. In het dal gaat er misschien een minuut af zodat hij nog 5′ over heeft aan de voet van Hautacam, en dat is te weinig.
Uitkomst: “In het dal rijden Voigt en Cancellara zo hard dat Di Gregorio amper één minuut over heeft als hij de klim aanvat. Het duurt niet lang voor hij gegrepen wordt. Hans had gelijk, maar zijn voorspelling was iets bescheidener dan de werkelijkheid.

De klim naar Hautacam gaat van start.
Voorspelling: “Het zou me niet verwonderen als Ricco al heel vlug gaat aanvallen.”
Uitkomst: De klim is nauwelijks begonnen of Ricco probeert te ontsnappen. Right on, Hans!

Voorspelling: “Als Ricco wegrijdt gaan de klassementsrijders niet laten begaan. Deze keer zullen ze meegaan.”
Uitkomst: Frank Schleck en Cadel Evans gaan zonder probleem mee in Ricco’s demarrage. Ricco houdt op met aanvallen en zakt wat terug. Hij is duidelijk minder goed dan de vorige dag en De Clercq zijn al bij al evidente voorspelling komt uit.

Conclusie: Je kunt zeggen wat je wilt, maar Hans De Clercq sloeg de nagel vaker op de kop dan dat hij kemels schoot. Misschien doe ik eens hetzelfde met De Cauwer. Of toch niet want ik vind het zelf nogal slaapverwekkend.

Och Karl….

Heeft het iets met zijn voornaam te maken? Of is het de gewenning? Is het misschien een gebrek aan talent, zoals bij die andere Karl die eigenlijk Carl heet?

Ondeugende Karl

Niks van dat alles, maar enkel een kwestie van voorkeur. Ik moet Karl Vannieuwkerke niet. Althans niet in zijn praatprogramma Tour 2008. Karl spreekt op een geheimzinnige manier. Alsof alles wat hij zegt tussen ons beiden moet blijven. Hij heeft het fijnste der fijne glimlachjes op zijn mond. Een mond die hij amper durft open doen als hij spreekt. En zijn ogen blinken. Pretlichtjes alsof hij ondeugende dingen aan het vertellen is. Ik krijg er koude rillingen van en voel de neiging om hem iets ruws, iets grofs, iets bijtends toe te schreeuwen zodat hij weer normaal zou doen.

“Michael, hoe heb jij de rit van vandaag beleefd?”
“Wat vind je van de winnaar?”
“Beschrijf eens het gevoel van als eerste over de eindstreep te komen.” *Knipoog* Komaan Michael vertel nog eens over die emoties, die vreugde, die eindeloze triomf, die eindeloze glimlach, jajaaa toon die witte tanden nog maar eens.

Karl, hou op je te gedragen als een klein meisje en wees eens een echte presentator. Probeer eens een gesprek te hebben met je gasten in plaats van er een langgerekt interview van te maken. Hengel niet steeds achter die verdomde clichés en vraag eens iets onvoorspelbaars.

Vroeger was het beter

Ach, die nostalgie, die heroïek, die bikkelharde strijd van man tegen man. Karl krijgt er geen kippenvel van, Karl stelt er zich accordeonmuziek bij voor. Jawel, dát is de Tour voor Karl: accordeons, du pain, du vin, du boursin en coureurs die eigenhandig hun fiets herstellen in de jaren stillekes. Stel je voor! De coureurs moesten zelf hun platte banden verwisselen! Wat een helden waren dat toch! Deelnemers van de Dakar rally die toevallig voor hun tv zitten lachen Karl hartelijk uit. “Een platte band in een Frans dorpje is niet hetzelfde als een opgeblazen motor in de Sahara”, zullen zij je vertellen.

Karl en zijn rode draad

Karl stelt zijn gasten een dozijn vragen die hij allemaal netjes genoteerd heeft. Die vragen hebben geen logische volgorde en Karl vindt het niet nodig er een vorm van overgang tussen te steken. Nee, Karl laat gewoonlijk even zijn adem stokken, één seconde maar, en stelt dan een volgende vraag, met precies dezelfde intonatie als de vorige. Desondanks gaat die vraag over iets compleet anders. Over de ervaringen van Tom Waes bij het Kanaalzwemmen bijvoorbeeld.

“Collega Lieven van Gils is op zoek gegaan naar die smid, en dit…is het resultaat”

“Dit is het resultaat”, dat zegt hij elke dag opnieuw. De “aat” in ‘resultaat’ spreekt hij bijna fluisterend uit. “Dit is het resultaat, maar vertel het niet verder want eigenlijk is het een geheim!!!

[…] (1 seconde waarin Karl even zijn adem inhoudt)

“Michael, heb jij iets opgevangen van de stunts van Tom?”
“Nee, maar hij heeft me er vandaag tot in den treure over verteld.”

Tom Waes lacht ongemakkelijk en zoekt tevergeefs naar een stuk decor om zich achter te verstoppen.

Awkward

Op een kaal plein onder een kaal zeil en onder kale belichting staat een kale grote tafel. Er zitten slechts 3 mensen aan met elk één glas wijn. “Je hebt zeker nog nooit zo snel wijn gedronken, Michael?”, vraagt Karl aan Boogerd, wijzend op diens lege glas dat contrasteert met de 2 nog halfvolle glazen. Net op tijd weerklonk er accordeonmuziek waarbij Karl weer een sprookjesachtig verhaal opdiste over een “mooie” of “lelijke” coureur die 60 jaar geleden de Giro verloor omdat hij een te lange plaspauze had ingelast. Wat een verhaal! Een standbeeld voor de man! Er wordt een grote foto getoond van de vent in kwestie maar hij is zo goed als onherkenbaar door het kikvorsperspectief dat de cameraman inneemt. Voor Boogerd kwam dat shot net op tijd zodat zijn schaamrood niet in beeld kon gebracht worden. Hier zullen nog maanden grapjes over gemaakt worden.

Elders is het beter

Mart Smeets is de Nederlandse collega van Karl. In zijn programma vertelt Mart Smeets en hij laat vertellen. Er ontstaan luchtige en interessante gesprekken, vrij van stille seconden vlak voor de presentator aarzelend een nieuwe vraag stelt. Waarachtige gezelligheid, daar op het terras bij de NOS, een kleine compensatie voor de malaise die de Nederlandse kijker een hele namiddag te verduren heeft gekregen in de vorm van het live-commentaar bij de koers.

Maarten Ducrot: “Het is niet zoals bij de spoorwegen dat je aan een hendel trekt en het plots harder gaat”

Als er zo’n hendel bestaat, dan kunnen we er in België wel één gebruiken.

PS: Gelukwensen… (om niet te zeggen “Kudos”… en dat mag je letterlijk opvatten if you catch my drift)

  • … voor Lieven Van Gils die er elke avond weer in slaagt chique volk aan zijn signeertafel te krijgen,
  • … voor Michel Wuyts en zijn fichebak, voor zijn eindeloze kennis, aangename commentaar en koersinzicht,
  • … voor Hans De Clercq en zijn inside-informatie, zijn gegoochel met cijfers en rankings en zijn dictielessen (zijn Nederlands is al veel verbeterd al is er nog werk aan),

Hans de Clercq: “Ze zien ze nu rijden en dat werkt natuurlijk als een stier op een rode lap.”

  • … voor Karl Vannieuwkerkes commentaar bij tennismatchen, waar zijn gefluister perfect tot zijn recht komt.

Vandaag zal ik Hans De Clercq wat onder de loupe nemen. Eens zien of zijn voorspellingen steek houden.

Te weinig

Oef, ik ben door de feedreader. Het heeft me de hele voormiddag, een stuk van de middag en minstens 5 spareribs op de barbecue gekost, maar ik ben er door. Stel dat ik vandaag nog een goeie blogpost zou willen schrijven, dan kan dat uiteraard na het eten. Daar ga ik pakweg een uur mee bezig zijn. Dan zijn we halfweg de namiddag en heb ik drie kwart van deze dag besteed aan het fenomeen “bloggen”. Het gevolg is dat ik óf naar de Tour kan kijken óf zelf kan gaan fietsen, maar niet allebei.
Ziehier de frustratie van het bloggen. Een mens heeft zoveel te doen, zelfs in de vakantie, dat er te weinig tijd is om te bloggen én de andere dingen te doen die je normaal doet als het niet regent.

Ah, zie, hiermee heb ik een rap blogpostje in elkaar geknutseld dat er voorlopig mee door kan, maar dat het algemene niveau van deze blog naar beneden zal halen. Het is beter dan niks zeker? Damned.

Dikke zever

Ik eet graag bananen maar ik verafschuw die linten van de pel die aan eraan blijven plakken. Walgelijk…

Terwijl Devotchka aan de vijfde draaibeurt bezig is en mijn well-being de hoogte in jaagt, loop ik wat mijn denkbeeldige staart achterna met in mijn hoofd allerlei lijstjes van to do’s en dones. Ik schrijf dit enkel omdat ik het vervolg van deze post nog aan het bedenken ben.

Intussen heb ik de lezersverslagen van mijn masterproef gekregen: een goeie, een matige en een slechte. Natuurlijk ben ik geneigd akkoord te gaan met de goeie en de slechte te verwerpen als dikke zever, maar ik zal toch proberen fatsoenlijke argumenten bij elkaar te harken voor de mondelinge verdediging.

Over dikke zever gesproken, in het VTM-nieuws deze middag (niet míjn keuze) was het hoofdpunt dat Boonen zou bekend hebben. Lynn Wesenbeek, die over het algemeen nooit echt de indruk geeft dat ze beseft waarover ze bezig is, quote hem zelfs als zou hij toegegeven hebben “in de fout te zijn gegaan”. Niks daarvan natuurlijk in de beelden van de persconferentie waarin Boonen heel vaag bleef.

Ik vermoedde het al en nu ben ik het zeker: als wij een verslag in het VTM-nieuws te zien krijgen ziet Wesenbeek dat verslag zelf ook voor de eerste keer. Zo noemde ze vorige zondag de winnaar van de Grand Prix Formule 1 van Canada “Kubika”, met de ‘u’ van ‘schuur’, de ‘k’ van ‘kieken’, en de klemtoon op de ‘u’. Voor wie niet vertrouwd is met deze sport: de naam van de man is eigenlijk “Kubica”, uitgesproken als “Koebitsa”, met de klemtoon op de ‘i’ (excuseer voor deze ingewikkelde schets, maar mijn fonetisch schrift zit héél ver en geldt alleen voor het Engels). Als Wesenbeek het daaropvolgende verslag, waarin de naam wél correct uitgesproken werd, op voorhand bekeken had, dan had ze de correcte uitspraak geweten en ging ze niet voor aap hebben gestaan.

Bon, ik wilde het eigenlijk over Boonen hebben. Heel kort. Dikke zever. That’s the point.

Persoonlijk kan het me eigenlijk niet veel schelen wat Boonen allemaal uitsteekt in zijn vrije tijd, dus ik vind deze affaire niet eens het woord “affaire” waardig. The Beatles verzopen indertijd bijna in de dope, maar die werden er niet voor aan de schandpaal genageld. Hell, als dat was gebeurd dan hadden ze eigenlijk alle rockbands ter wereld aan de schandpaal moeten nagelen, allemaal naast elkaar, die rolmodellen met voorbeeldfuncties. (Ok, coke helpt de prestaties van een topsporter waarschijnlijk niet echt vooruit (wat ze er ook van zeggen) terwijl er zonder coke waarschijnlijk niet eens sprake zou zijn van rockmuziek.)

Intussen wordt er vrolijk op hem ingehakt, worden de termen “drugs” en “doping” lustig door elkaar gebruikt en moet iedereen uit het wereldje een reactie geven. Zoals gisteren in het VRT-journaal de voorzitter van de wielerbond werd opgevoerd. De man wist in de verste verte niks zinnigs te vertellen en kon alleen maar zijn “mening” geven. Dikke zever dus, vanwege die man. Uiteindelijk had hij er geen zak mee te maken want cocaïne is alleen lichtjes prestatiebevorderend als je het vlak voor een wedstrijd, of nog beter: tijdens een wedstrijd, neemt. De controle was buiten competitie dus eigenlijk heeft hij niks verkeerd gedaan behalve een lijntje gesnoven. Alleen bezit is strafbaar, dus trok de angry mob naar het huis van Toms ouders en zijn vriendin om daar de boel overhoop te halen, op zoek naar een zakje wit poeder.

Dikke zever. Als ze consequent zijn, dan moeten ze bij elke cocaïnegebruiker op huiszoeking gaan om hem zo te kunnen straffen. Natuurlijk gebeurt dat niet. Ik vind dat we in België nogal een destructief gedrag hebben t.o.v. onze nationale “helden”.

Ze kunnen zien dat ze hem laten rijden in de Tour. Dan kunnen we de Hollanders morres leren in een sport waarin wij de betere zijn.

Door de weg: de eerste vier tekstregels in deze post zijn niets meer dan dikke zever (maar ze kloppen wel).

Update: Boonen mag niet naar de Tour. Wat is de volgende stap? Renners schorsen wegens seks voor het huwelijk of zo?
Paranoïde moraalridders daar in Frankrijk. Ze bewijzen eens te meer dat hen het verkeerde land is toegewezen. Eigenlijk hadden die sympathieke Oekraïners het moeten krijgen en moesten de Fransen in dat hellhole zitten.