Madagascar bis

Madagascar is een vreemdsoortig reisverslag. De mannelijke vertelstem klinkt laconiek, moe, depressief, fatalistisch, ongeïnteresseerd, beschrijvend, slaapverwekkend, intiem, subjectief, persoonlijk,
onnatuurlijk, ingesproken. We kijken door de ogen van de vertelstem. Een beproefde techniek in bepaalde oorlogsfilms, of ‘first person shooter-games’. Waarom Madagascar? Waarom geen ander land? Geen idee.
Hij noemt Madagascar een Derde-wereldland. Foute boel. De Derde Wereld dateert uit de Koude Oorlog. Er was het Westen, het communistische Oosten, en de Derde Wereld, hoofdzakelijk bestaand uit Afrika en
Zuid-Amerika, waar Amerikanen en Russen streden om invloed. Nu is de term “Derde Wereld” in onbruik geraakt en ietsje respectloos.

“Het valt mij op dat de mensen hier alles op hun hoofd dragen. Werkelijk alles.” Vind maar eens een Zwart-Afrikaans land waar ze het niet doen. Beter voor je rug dan alles met je armen te dragen.