Spellingsregels

De regel: als de windrichting slaat op een deel van het land, of op een regio, dan wordt die in het Engels met een hoofdletter geschreven. Als de windrichting alleen gebruikt wordt om een bepaalde richting aan te geven, wordt die niet met een hoofdletter geschreven.

Duidelijk? Ik vind van niet. Wat dacht je van deze zinnen?
– In Belgium, the hills are situated in the south of the country while the north is more or less flat.

Ok, het zijn “regio’s”, maar het is ook een windrichting! Het klassieke voorbeeld dat gebruikt wordt om de regel te illustreren is de Southwest in de VS. Dat is in ieder geval een beter voorbeeld van een “regio” dan het noorden van België, omdat het zuidwesten van de VS een echt begrip is. In het Belgische voorbeeld daarintegen, is het “noorden” enkel bedoeld om a.h.v. die windrichting een bepaald landsdeel te definiëren.

Een nog lastiger voorbeeld:

– Egypt is bordered by Sudan in the south and by Israël in the west.

Het is een windrichting én een regio! Als de zin “Sudan is situated south of Egypt” was geweest, dan zou het duidelijk zonder hoofdletter gemoeten hebben. Maar hier is er sprake van hét zuiden van Egypte en hét oosten van Egypte.

Bij de weg: wat is het akkoord met al die samenstellingen?

Na een hele dag schrijven en schrappen ben ik halfweg pagina 10 aangekomen van mijn masterproef. Eén van de grote moeilijkheden waarmee ik te maken heb gekregen zijn de beperkingen van het Nederlands. Als taal. Als middel om je treffend uit te drukken. Het probleem is heel simpel: het Nederlands telt te weinig woorden. Daarbij: zaken die in andere talen (ik spreek nu eigenlijk over het Engels) een volledige zin in beslag nemen, neigen wij in één woord te gieten. Het resultaat klinkt bovendien heel erg kunstmatig en eigenlijk ook nogal belachelijk. Dat komt doordat het Engels veel meer creatieve mogelijkheden biedt om iets duidelijk en bondig te zeggen. In het Nederlands moet je gaan goochelen met zinsconstructies en voegwoorden om er iets leesbaars van te maken.

Bijvoorbeeld:

Engels: A corporation-inducing design.
Nederlands: een samenwerkingsbevorderend design (wat een monsterlijk woord) of een design dat samenwerking bevordert.

Ofwel gebruik je dus een woord als “samenwerkingsbevorderend” ofwel maak je er een zin van. Merk trouwens ook op dat “bevorderend” niet de precieze vertaling is van “inducing”, maar in het Nederlands is “bevorderend” zowat het enige woord dat je in een samenstelling met “samenwerking” kan gieten. En ja, in het Nederlands gebruiken we nu eenmaal voortdurend samenstellingen. Daarbij: een vertaling van “inducing” is “inducerend” dus het feit dat we het Engels woord vernederlandsen wijst nog maar eens op de armoede van onze taal.

Stel dat het Nederlands even flexibel zou zijn als het Engels, dan zou niemand raar opkijken van de term “samenwerkings-inducerend ontwerp”. I know, “ontwerp” is misplaatst, maar als we er die nuance aan willen toevoegen moeten we automatisch het Engelse woord gaan gebruiken. Geen wonder dat er zoveel Engels in onze taal verweefd zit tegenwoordig. Een shop is immers niet exact hetzelfde als een winkel, maar “winkel” is het is het enige woord dat we hebben.

Voila, dat moest ik even kwijt. En wie me een goeie vertaling kan geven voor “environmental problems”, die ben ik eeuwig dankbaar. En kom niet af met “leefmilieuproblemen”, en ook niet met “problemen voor het leefmilieu” want dan kom je in de problemen met de zin “State-centric theories are limited tools for addressing environmental problems as they focus on states as unitary actors.”