Intussen tussenin

En we gooien deze erin:

Dave Clarke – Southside

Ja, zet maar loeihard. Ik ga intussen teen en tander vertellen.

Ik zit intussen in de helft van mijn halftijdse opdracht. Het klinkt als een tautologie, maar het is er geen. Over vier – pardon – drie komma vijf weken zwaai ik af en ga ik opnieuw op zoek naar werk.

Eigenlijk ben ik nu ook al op zoek. En dat is de reden waarom de meest oplettenden onder jullie mij zaterdagmiddag konden vinden op het stationsplein voor Gent Sint-Pieters. In het Europahotel (geen zorgen beste Gentenaars, het is geen schande als je dit pand niet kent want het is een onbeduidend motel-achtig driesterrenhotel in de meest on-hotelse buurt van uwen stad) was er een informatiesessie over carriëres aan de EU, en daar had ik mij natuurlijk voor ingeschreven. Door de macht der gewoonte had ik een uur gereken voor de trein in plaats van 25 minuten, dus ik was way te vroeg. Gelukkig was het mooi weer dus ben ik met een boek voor het station gaan zitten.
Die infosessie kostte niet minder dan 50 ballen. 50!! Maar het was het geld meer dan waard. Stel je voor: je gaat naar een sollicitatiegesprek en bijhorende selectieproef en je weet op voorhand welk soort vragen ze daar gaan stellen, je weet ook precies wat je hebt moeten instuderen en waar je die info moest gaan zoeken. Je hebt zelfs enkele voorbeeldexamens kunnen maken. We kregen er ook te horen op welke websites we de meeste vacatures konden vinden, wat de mogelijkheden waren per diploma, wat we zouden gaan verdienen (duizelingwekkende bedragen), etc.  Ja jong, kzient zitten kerel.

Intussen heb ik mij ook ingeschreven voor de selectieproeven voor toekomstige diplomaten. Hier ben ik wat realistischer. Ik ben al blij als ik het tot stagiair schop en ik een jaar de grens kan oversteken om weer wat belangrijke levenservaring te verzamelen. Is dat realistisch? Probably not. Als realistisch ben dan zeg ik dat ik grandioos ga buizen. Zeggen dat je gaat buizen vind ik eigenlijk even erg als het buizen zelf, dus zeg ik adios aan het realisme. Utopisme is véél leuker.

Goed nummer he? Als je het beu bent: hier is een andere klassieker. Ja, zet maar wat luider.

Didier Sinclair – Lovely Flight

Feedverlatende bloglezers zullen opgemerkt hebben dat mijn header – alweer – veranderd is. Ik ben niet rap tevreden, dat kun je wel zeggen. Elke header is sowieso tijdelijk tot ik een betere gevonden heb. Het summum moet een zelf ontworpen header zijn met een creatievere voorstelling van de DIGB-letters. Maar dat is voor als ik beter kan werken met Photoshop.
De foto die er nu staat heb ik deze zomer in Zwitserland genomen op mijn dodentocht naar de Mischabelhütte. Op die mooie augustusdag stapte ik rond 9u ’s ochtends letterlijk uit de mist. Niet aan de zijkant, maar aan de bovenkant van de wolk. De vallei was volledig bedekt door zijn ochtendlijk donsdeken terwijl daarboven de lucht staalblauw was. Lyrisch zeg je? Damn right it is! De wonderen der natuur kunnen een mens zijn hart al eens week maken. De hele nacht had het geregend en als je ’s morgens vroeg al hoog in de bergen bent, en je hoort de beken ruisen, je ziet de vegetatie druipen van het vocht, je ziet gemsen en marmotten en de vallei ligt letterlijk te dampen……… ja dan neem je je camera en je maakt zoveel mogelijk foto’s……. waarvan dit panorama nu de header is.

Beste Ierse song?

“Ierland is de laatste dagen een nieuwsitem omdat ze het Verdrag van Lissabon niet geratificeerd hebben. Wij ook niet, maar wij mochten er dan ook niet over stemmen. Soit, we gaan op zoek naar de beste Ierse song, stuur dus maar uw suggesties”.

Zo orakelde Lieve De Maeyer deze morgen in 70-80-90. Wat later werd Belfast Child van Simple Minds gespeeld. Simple minds indeed, daar bij Stubru. Een nummer van een Schotse band, opgedragen aan een stad in Noord-Ierland. Way to go.

Wij Belgen mochten niet stemmen?? What’s that all about? Heb geduld: ons parlement, dat wij een jaar geleden zelf verkozen hebben, zal ons de moeite besparen dat kolossaal verdrag te lezen en zelf die loodzware taak (hopelijk) opnemen om vervolgens erover te stemmen. Het is nog altijd geen democratie (in de zin dat het parlement van één lidstaat een verdrag kan tegenhouden dat al door een meerderheid van lidstaten is goedgekeurd), maar het is toch democratischer dan een referendum waarin populistische leugens en afbraakpolitiek hoogtij vieren.

Oh, wat klink ik weer zuur. Ik zal erover ophouden. Een pepmiddel dan maar. De beste Ierse song ey?

U2 – Bullet The Blue Sky

En in Ierland…

Vandaag beslissen de Ieren, dat is dat eilandvolk ten westen van Groot-Brittannië, over de toekomst van de EU. Zij beslissen. Zij alleen. De rest van de EU moet hun bek houden. Naar het schijnt is dat democratie.

Een referendum bogot. Hebben die geen parlement misschien? Ach ja, voor belangrijke zaken moet de directe mening van het volk gevraagd worden. En je kan twee meningen hebben: “voor” of “tegen”. Kilo’s papier, kilometers tekst. “Voor” of “tegen”. Niks daar tussen in. Referenda zijn smeerlapperij.

Je bent dus verondersteld die hele tekst gelezen te hebben, een hele opgave dus. Vooral omdat de Fransen en de Nederlanders de duidelijke versie drie jaar geleden verworpen hebben.

De populisten van het nee-kamp hebben het vuur geopend op de zgn. “president” en de “minister van Buitenlandse Zaken” van de EU. 2 functies die al een eeuwigheid bestaan maar nu duidelijker gescheiden zullen worden om de boel wat helderder te maken voor de burger. Ach ja, wat heeft het voor nut. Er is geen Ier die dit zal lezen, dus kunnen we alleen hopen dat ze verstandig zullen zijn.

Als ze het verdrag de grond in boren….  ja, dan kunnen we er misschien beter mee stoppen. Dan heeft het wellicht niet veel zin om nog langer geld te steken in een structuur die niet efficiënt is. Of we gooien Ierland eruit. Oei, nee, dat gaat niet. De optie om uit de EU te stappen staat in het nieuwe verdrag, en dat moet daarvoor eerst geratificeerd worden. Too bad.