Ersatzpost

Well sh*te….. echt k*k. Ik heb vandaag en gisteren weer nieuwe muziek ontdekt, ik wil die graag met jullie delen, maar…  er is niks van te vinden op youtube. Betrekkelijk spijtige zaak is dat.

Een ersatzpostje dan maar. 2008 ligt bijna onder de zoden en dat is gewoonlijk het moment om eens terug te blikken welke singles ik dit jaar 5 sterren heb toebedeeld in iTunes. Als je iets begint moet je het ook afmaken. Dus vind ik dat ik ook voor dit jaar een bepaald nummer “het beste van dit jaar” moet gaan noemen.

De kanshebbers:

  1. Air Traffic – No more running away: heb ik al eens uit de doeken gedaan.
  2. Calexico – Two Silver Trees: heb ik al eens uit de doeken gedaan.
  3. Freaky Age – Where do we go now: I feel no shame. Goed nummer. Punt uit. De comments op youtube zijn overigens bijzonder amusant.
  4. Get Well Soon – You/Aurora/You/Seaside: alleszins de prijs voor beste bandnaam én beste songtitel. Grote kanshebber! Schoon trompetten. Heerlijk traag slepend ritme.
  5. Get Well Soon – If this hat is missing I have gone hunting: vind ik nog iets beter. Schoon trompetten. Uitgebracht in het VK en Ierland, dus mag het in de lijst. Ik heb het nummer eigenlijk ontdekt op de officiële site van de band. Ga maar eens kijken en klik op “about”, en daarna op de foto van de bandleden (achter die van de frontman). Er wacht je minutenlang plezier terwijl je instrumenten aan- en uitklikt. Serieuuuuuze/serieeeeeeeeeuze kanshebber! De stem, de stem….  En waarom zeg ik alles dubbel?
  6. Last Shadow Puppets – The Age of the Understatement: kamerbreed tweestemmig geweld. Eén groot nadeel: het is zo.fucking.kort. Misschien zou het een goed idee geweest zijn het refrein meer dan één (EEN!!) keer te zingen, mr. Turner?
  7. Moby – Disco Lies: twijfelgeval. Ik ben het eigenlijk al beu.

Fleet Foxes hadden er ook in gekunnen als ze wat betere nummers hadden uitgekozen om op de radio te laten draaien. Idem voor Portishead en Madrugada.
Bij nader inzien zou ik er ook Triggerfinger kunnen bijzetten met hun akoestische versie van Soon. Serieus, in die versie klinkt dat nummer zeshonderdduizend keer beter. Mínstens! Het is gelijk een nummer uit de dessert sessions van QOTSA.

Zo, nu nog een kwartje kilo links toewijzen en deze post kan erop. Die muzikale ontdekking heb je nog tegoed (wat niet wil zeggen dat hij ooit op deze blog verschijnt).

Vriendjes van de juf

Ik neem aan dat je dit nummer herkent? Fleet Foxes met‘White Winter Hymnal‘, alias de moderne versie van Broeder Jakob. Vermoedelijk herken je het van de radio, en een willekeurige check van de site van Stubru laat dan ook zien dat dit nummer tussen 22/8 en 26/9 37 keer is gedraaid/gedraaid zal worden. Dat is een gemiddelde van iets meer dan 1 keer per dag. Er bestaat daar een woord voor: hype. Er bestaat ook een ander woord voor: voortrekkerij. Of nog een ander woord: keppekindjes.

Voor de liefhebbers van dit lieflijk nummertje mij gaan afschieten: ja, ik heb hun volledig album, en ja, ik vind dit een redelijk goed nummer (hoewel het lang niet het beste is van de plaat). Maar ergens is het toch niet eerlijk: Calexico (u weet, ik heb een zwak voor deze groep. Dat is zacht uitgedrukt) heeft ook een nieuwe plaat uit, Carried To Dust genaamd. Deze krijgt overal lovende kritieken, en dan vooral de eerste single ‘Two Silver Trees‘. Terecht! Two Silver Trees is zonder meer een briljant product door een ervaren groep die al een lange weg heeft afgelegd.
Opnieuw naar Stubru: Two Silver Trees levert één zoekresultaat op: op 24 augustus hebben ze het gedraaid in Lazy Summer.

Dan vraag ik mij af: waarom Fleet Foxes wel en Calexico niet? Twee groepen die zich in hetzelfde muzikale genre bevinden? Akkoord: die Calexicoplaat is nog maar net uit, maar de single gaat hem toch al een tijdje vooraf?

Calexico – Two Silver Trees