Wat doe je vlak na een examen?

Het eerste examen – Frans – is in de handtas. Tot vlak voor het examen was ik krampachtig bezig met woorden en uitdrukkingen in mijn hoofd te rammen tegen de achtergrond van deel 1 van Mirthes spektakel (echt een goed nummer), wat ook tijdens het mondeling examen in mijn hoofd bleef hangen (“c’est à cause des garçons, Madame!”). Van horen zeggen heb ik een A+! Voor Frans! Vreemd is dat, want ik kan helemaal geen Frans. Hoeveel zou een Fransman dan krijgen?

Niet-rss-lezers zullen opmerken dat ik mijn header veranderd heb. En aandachtige niet-rss-lezers zullen bovendien ook opmerken dat de foto niet 100% perfect gestitched is, maar ik had nu eenmaal geen zin in een derde poging. Ik had zelfs geen zin om mijn kostuum uit te trekken. Lui is the word I believe…… yes….lui. Het is een foto van mijn bureau hier op kot, zoals die er toen toevallig bijlag op het moment dat ik terugkwam van dat examen (“waar is die cursus Frans dan?”, vraagt u zich af. Wel, die was te wit, dus heb ik hem opgeruimd.) en het is tijdelijk de header omdat het mijn laatste weken zijn, hier in de kelderloft.

Ondertussen zijn ze er bij de VRT blijkbaar al van overtuigd dat Obama de democratische presidentskandidaat zal worden in de VS. De woorden “zo goed als zeker” die de Ter-Zake-mensen hierbij in de mond nemen doen mijn wenkbrauw toch wat fronsen. Iedereen weet intussen toch wel dat de zgn. “superdelegates” zullen bepalen wie het tegen McCain zal opnemen, en dan wil ik nog wel eens zien wie die gaan kiezen. En wat als Florida (waar Clinton won) en Michigan (haar homestate) plots wél meetellen?

VRT-journalisten durven wel vaker te voorbarig te zijn met hun conclusies. Daarnet zag ik de aankomst van de Giro en het was een massasprint. Benatti en Cavendish gaan zij aan zij over de streep, waarbij de commentator “Cavendish wint! En dat op zijn verjaardag!” uitschreeuwt. “Daar geloof ik niks van”, dacht ik bij mezelf. Hoe kon die commentator dat met het blote oog uitmaken? En als ik had moeten gokken, dan had ik Bennati gegokt. Toen de herhaling getoond werd, begon de commentator (ik weet niet wie het was) te twijfelen: “Of was ik te vlug?”. Zelfs bij het bekijken van de fotofinish was nog steeds niet uit te maken wie de winnaar was. Uiteindelijk bood het luchtbeeld uitsluitsel: Bennati was de winnaar. In stille triomf zat ik in mijn zetel de VRT-man “loser” te noemen, en mezelf “winner”. Natuurlijk gebeurt dat ook enkel als je helemaal alleen bent.

Wat doe je vlak na een examen? Wel, ik heb het hierboven haarfijn beschreven.

Blue monday

 

Vandaag was ik in Brussel om wat info te verzamelen over het mysterieuze lessenrooster dat érgens op de site van de VUB staat, maar niemand die weet waar; om wat levensnoodzakelijke middelen te kopen zodat ik dat woensdag niet meer moet doen (boter, melk, water, brood) … (als je dacht dat ik chips, cola, bier en vodka zou schrijven zit je er ver naast) … (voorlopig). Op mijn kot ontdekte ik een hoop stof die zich overal verspreid had op wonderbaarlijke wijze. Vermoedelijk is dit gebeurd d.m.v. de talloze hooiwagens die ik aantrof. Na een snelle clean-out – annex mini-genocide onder de hooiwagens ging ik richting VUB. Onderweg kwam ik mijn goeie vriendin I. tegen. Nee, tuurlijk geen toeval, puur afgesproken. Pas op: je zou soms nog verschieten van het toeval soms. Ik geloof er al lang niet meer in. De kans dat ik de lotto win is misschien even groot als de kans dat Mevr. Tuyttens ooit op deze blog zou stuiten. Maar het is toch gebeurd. Misschien had ik liever de Lotto gewonnen. Dan kocht ik de Nikon D3 of zo.

Anyway, op de VUB was het een drukte van jewelste. Je kent dat wel he: de eerste dag van het academiejaar en alle eerstejaars voelen zich geroepen om een keer te kijken hoe dat allemaal in zijn werk gaat bij ons. Eerst zijn we ons gaan inschrijven voor de optionele cursus Frans, waar alle masterstudenten kunnen aan meedoen. Fun verzekerd uiteraard.
Bob est un garçon et Bobette est une fille! Et Lambic est un homme als ik het me goed herinner. Om over Fanfreluche nog maar te zwijgen…

Aan de infodesk zijn ze altijd weer supervriendelijk. We gingen erlangs om onze studentenkaart te laten plastificeren. Ja werkelijk, je moet dat niet eens zelf doen!! Er werd getrakteerd op croissants en zo, en ondertussen ook mijn zakagenda meegegrist. Fijn. Last but not least: dat lessenrooster (de keuzevakken). In de bib verdiepten we ons in de vub-website, en na heel wat gegrasduin met meer duin dan gras (don’t ask) zei I. plots “eureka” of iets dergelijks. Van alle onlogische plaatsen stond dat rooster nog op de minst onlogische, dat moet ik toegeven. Neemt niet weg dat het nog steeds ONLOGISCH was.
In het restaurant moest ik 20 minuten aanschuiven voor een broodje. Hopelijk wachten ze niet te lang met brossen.
In de Delhaize werd ik aangesproken in het Nederlands. We zullen daar maar niks achter zoeken.
Tuyttens heeft nog niet gebeld, dus die hete kolen blijven in de broek. Het zal voor morgen zijn vrees ik. Vandaag schijnt de zon nog wat te uitbundig.

Ik schrijf zelden zo’n relaas van een doodnormale dag he? Nu opeens wel. Vreemd is dat, hoewel een mogelijke verklaring in mijn horoscoop zou kunnen schuilen die ik in de Metro (de krant) even onder ogen heb genomen terwijl ik op de trein zat. Door de positionering van Mars en nog een andere planeet zou ik enerzijds overtuigingskracht en anderzijds energie hebben vandaag. Op dezelfde treinreis raakte ik verzonken in een gezellig middagdutje. Tot zover de energie. Hopelijk raakt u al wat overtuigd!

Ik heb een hekel aan middagdutjes. Ik word niet meer wakker. Deze maandag heeft vanaf nu weinig nut meer. Dinsdag!! Get ur ass down here!

Powered by ScribeFire.