Censuur

Censuur part I: De forel van Hitler

Onder druk van de politiek en belangengroepen beslist de openbare omroep een bepaald programma niet uit te zenden. Bijna een typevoorbeeld van censuur. Eigenlijk zou de regering het uitzenden van het programma letterlijk moeten verboden hebben om echt van censuur te kunnen spreken, maar dat heeft hier niet veel gescheeld (en is misschien ook achter de schermen gebeurd). Dat het programma van slechte smaak getuigt, akkoord, maar dat is hier naast de kwestie. Nochtans is dat de belangrijkste argumentatie van de tegenstanders.

Censuur part II: Et les Wallons…..

Tijdens de voetbalwedstrijd Tubeke – Genk loopt de voorzitter van de eerstgenoemde het veld op om de scheidsrechter attent te maken op “racistische” gezangen uit het Genkse supportersvak (Et les Wallons… , et les Wallons…, et les Wallons c’est du cacalalalalala lalalalalala). Er is een regel die zegt dat de scheidsrechter de wedstrijd kan stilleggen in geval van racistische of kwetsende spreekkoren uit het publiek. De regel is ingevoerd naar aanleiding van oerwoudgeluiden telkens een zwarte speler aan de bal kwam, en gezangen waarbij de moeder van één of meerdere spelers geviseerd werd.
De voorzitter van Tubeke (Waals-Brabant), overtrad alle regels door het veld op te lopen, maar werd daarom in de Waalse pers prompt verheven tot het statuur van martelaar. Een soort Martin Luther King van de voetbalwereld als het ware. De Vlaamse pers reageerde veel koeler. Ten eerste: niemand heeft het recht het veld op te lopen, en ten tweede: sinds wanneer verschillen de Walen nu ook al van ras? Een derde argument dat ik eraan toevoeg: de spreekkoren viseren niet de spelers op het veld (er spelen ook Vlamingen en buitenlanders bij Tubeke), maar eerder de supporters van de tegenpartij. Een vierde argument: een match wordt bovendien ook meestal pas stilgelegd nadat één of meerdere spelers is gaan klagen bij de scheidsrechter omdat zij zich gekrenkt voelen. Dat was hier niet het geval. En nog een vijfde argument: gezangen waarmee supportersclans elkaar proberen te intimideren mag je met een heuse korrel zout nemen. Misschien moet Club Brugge – Anderlecht in het vervolg ook stilgelegd worden als de Clubsupporters “Joden! Joden!” beginnen te roepen, of wanneer die van Anderlecht “Boeren! Boeren!” gaan schreeuwen.
Censuur? Niet in de regel. Enkel de misinterpretatie van een bepaalde regel die tot hetzelfde resultaat leidt als censuur.

Censuur part III: porno

De rechter beslist dat het tijdschrift Humo de volledige oplage uit de rekken moet laten halen, omdat er een pornografische afbeelding in staat met politiechef Koekelberg en zijn secretaresse. De beslissing kwam er na een klacht van de secretaresse, een Franstalige die vermoedelijk niet vertrouwd is met de aard van de rubriek waarin de afbeelding verscheen (uitgesproken satirisch).
Persoonlijk vind ik het heel straf dat iemand zich aangevallen kan voelen door een afbeelding in “Het Gat van de Wereld”, een rubriek die er zó ver overgaat dat niemand hem ooit serieus kan nemen.
Maar goed, is dit censuur? Natuurlijk niet. Het gerecht is onafhankelijk van de politiek, en volgens de wet kan een rechter die beslissing nemen na slechts één partij gehoord te hebben. Je kan dat een oneerlijke regel noemen, maar dat doet niet ter zake. De beslissing van de rechter, een goede of een slechte, is definitief. En in dit geval kun je dat enkel een spijtige zaak noemen, punt uit.