Zet u ook een spar in uw woonkamer?

“Ga je eens komen helpen?”

“Eerst moet die tafel verzet worden.”

“Pas op voor de ramen he!”

“Van waar komt hij”?
– “Varsenare”

“Staat hij symmetrisch?”

“Een beetje draaien, want hier is een gat”.

“Staat hij recht?”
“Van die kant wel, maar van deze kant niet”.

“Ik ga de ballen er in hangen!”

“Het is een mooie he?”

Ik vind dat de term “mooi” totaal misplaatst is in een context van kerstbomen. Want als je even alle tradities en jeugdherinneringen achterwege laat, dan is het gewoon een sparreboom die je in het midden van je living zet, en vervolgens vol hangt met kitsch. Normaalgezien behandel je geen enkele kamerplant op zo’n manier. Stel je voor dat iemand die volledig onbekend is met het fenomeen “Kerstmis” je living binnenstapt en die kerstboom te zien krijgt.
I swear: die krijgt lachkramp!

Ein flamme für den Weltfrieden

Truly!

Met dank aan mijn inspiratie.

Bot

gevangen. Het kruiske kan ik dus op mijn buik schrijven, wat ik intussen ook gedaan heb. Aanschijnlijk mag ik wat extra blokken voor de examens maar dat vind ik niet erg want ik was toch niet van plan één van mijn favoriete bezigheden te bezigen, zijnde een boek lezen in de zon, gaan koersen, of een terraske doen. Het weer is er gelijk niet echt naar. En heb ik al gezegd dat ik Abchazië onnoemelijk interessant vind? Zelfs interessanter dan Kosovo, jaja! Laat mij trouwens de eerste zijn om die laatsten proficiat te wensen met hun onafhankelijkheid. Als het enige steun is: ik erken u alvast! Nu de rest nog.

Over het weer gesproken: nadat ik bij qahwa las over nostalgische winterpret, ben ik even gaan grasduinen (schitterend woord) in mijn oude blog naar impressies over de winter van mijnerzijde. In 2005 zat ik blijkbaar evenveel te zagen over de winter als nu:

Het is weer eens winter in Vlaanderen: regen, hagel, wind. En op de
markt zijn ze waarschijnlijk nog altijd aan het schaatsen. Ik vraag me
af of die optimisten die in de zomer zeggen dat ze van de winter houden
omdat het zo gezellig is, nog altijd van die mening zijn. Anders
moeten ze maar eens gaan fietsen! Buiten is het gewoon één grote
smeerlapperij. In Alaska sneeuwt het, waait het en vriest het 20 graden
onder nul. Maar toch ziet het er aangenamer uit dan hier. Waarom? Omdat
het er mooi is. Hier is het lelijk. Het is al sowieso lelijk maar in de
winter is het nog lelijker. En dat blijft maar duren. Morgen zal weer
zo’n dag zijn om over te slaan.

Ik heb het gevonden: een positief punt aan Kerstmis. Ik
haat sneeuw en op Kerstmis sneeuwt het NOOIT. Ter compensatie
wordt er dan sneeuw op de ruiten en op de kerstboom gespoten. Can
it be more pathetic? Sneeuw uit een spuitbus. Gezellig.
Eigenlijk zou het wel eens mogen sneeuwen. Of nog beter:
ijzel. In dat geval zou ik wel eens een kijkje gaan nemen hoe het
eraan toegaat in de Steenstraat. Het zouden ongetwijfeld hilarische
taferelen zijn: mensen die ongewild plastic-skiën op een zak van de
Casa, vrouwen met hoge hakken onder hun laarzen die languit in de goot
liggen, mensen die een winkel willen binnen gaan maar er gewoon
voorbijglijden.

Voor een accurate weersvoorspelling moet je mij bellen: het
begint altijd pas te regenen als ik de garagepoort open en mijn
fiets naar buiten rijd. Hagelen doet het wanneer ik een
belangrijke afspraak heb.

Er was veel vuurwerk! Ontzettend veel vuurwerk!
En terwijl de brandweer overal af en aan reed en verscheidene daken in
lichterlaaie stonden, wensten we mekaar een gelukkig Nieuwjaar. Ik hou
van Nieuwjaar. Het geeft je het gevoel van een nieuwe lei, weer in
het begin van een nieuw jaar waarvan je niet weet hoe het jaaroverzicht
er in december zal uitzien, en vooral: uitzicht op een nieuwe zomer!

Jongens toch, wat wordt dat als ik de Man Bijt Hond-gerechtigde leeftijd bereikt heb (gepensioneerd dus)? Maar toch…. vandaag stapte ik nog eens op mijn fiets en het begon te regenen…. En met natte remmen is het heel moeilijk de kerstshoppers in de Steenstraat te ontwijken. Ik vermoed zelfs dat de zwakke weggebruikers in opstand komen tegen het Brugs fietsterrorisme: in plaats van dat wij hen proberen omver te rijden, gaan zij opzettelijk voor – ik zou zelfs zeggen tégen – onze wielen beginnen lopen.

Coming up: blogposts over Calexico, nog eens een conceptalbum en Flanders’ Fields of zo. Dat staat althans in mijn notities, alleen weet ik niet meer wat ik ermee bedoelde. Flanders’ Fields…..(wtf?)….

Powered by ScribeFire.