Op avontuur in Lilliput

Uitverkoop in de kledingwinkel. Ik denk: “alleen de extreme maten zullen nog over zijn, dit is mijn kans”. Ik daarnaartoe in de hoop een jeans te vinden in maat 32 met lengtemaat 36. Wat vind ik? Alle 36’s zijn merkwaardig genoeg weg. Waar zijn al die grote mensen dan? Ik kom zelden iemand tegen waar ik tegen kan praten zonder te moeten buigen.
Pech gehad. Ik zoek dan maar nog wat tussen polo’s en t-shirts en pulls en zo, en wat blijkt: alléén xl’s en xxl’s te vinden, en hier en daar een small.

Schoenen! Gisteren vond ik in niet nadergenoemde schoenwinkel een paar schoenen van le Coq Sportif in mijn maat (46). Mijn ma zegt: bij Torfs hebben ze die ook en je broer wil ook (die) schoenen. We gaan daar morgen wel eens kijken (maar no way dat ik met dezelfde schoenen ga rondtjoolen als mijn broer).
De volgende dag (vandaag) bij Torfs…. do I have to proceed? Mijn broer met de alom tegenwoordige maat 44 vindt natuurlijk direct een ander paar dat hem aanstaat. Ik, met de -dacht ik- toch ook redelijk veelvoorkomende maat 46 word geconfronteerd met 1 en een half rekje waar natuurlijk niks vermeldenswaardigs tussen steekt.

Geen nood, denk ik; ik rijd gewoon zelf terug naar de niet nadergenoemde winkel van gisteren en ik pik daar mijn fel gegeerd paar schoenen mee. Ik kom aan in die winkel, ik loop naar de plaats waar….. do I have to proceed? Dit waren ze:

Zoveel ongeluk….. betekent dit dat ik het allemaal heb opgespaard voor vanavond en Rusland gaat winnen? Of gaat de trend zich verderzetten en gaan die Hollanders……  hm?

In Brugge krioelt het trouwens van de Hollanders. Allemaal in Oranje. Allemaal hebben ze er niks beters op gevonden dat in België, voor de neus van de Belgen met hun armtierige Rode Duivels, naar hun nationaal team te gaan kijken. Arch, de arrogantie. Go Rusland. Go wie dan ook die tegen Holland speelt (behalve Duitsland eventueel. Maar in het geval van zo’n finale kan het me al lang niet meer schelen wie wint).